De media doet het altijd: een jaaroverzicht maken. Maar waarom zou je dat niet zelf doen? Een persoonlijk jaaroverzicht maken. Even terugkijken op alles dat het voorbije jaar in je leven is gebeurd. Misschien toegespitst op een aantal verschillende gebieden.

Ik heb dit zelf nog nooit gedaan. Zelfs nooit eraan gedacht. Maar op één of andere manier voelt het nu aan alsof ik dit wel moet doen.

Er zijn verschillende voordelen aan zo’n jaaroverzicht van je leven. Het helpt je om, zoals het woord het zegt, een overzicht te krijgen. In welke delen van je leven heb je vooruitgang gemaakt? In welke delen ben je minder of niet vooruitgegaan? Of ben je hier en daar zelfs achteruitgegaan? Als je hier een goed beeld van hebt, kan dit je helpen om gerichtere doelen voor het volgende jaar te stellen.

Als je langetermijndoelen hebt die enkele jaren in beslag nemen, is het belangrijk om soms even stil te staan bij wat je al bereikt hebt. Anders blijf je misschien teveel stilstaan bij wat je nog niet bereikt hebt. Terwijl je misschien al enorm veel vooruitgang hebt geboekt. En daar gaat het om, zoveel mogelijk vooruitgang boeken. En de reis is sowieso belangrijker dan de bestemming.

Als je dit elk jaar doet, heb je na een tijdje een mooi overzicht van je leven. Altijd fijn om terug te kijken. Als je er uiteindelijk op vooruit bent gegaan toch.

Mijn jaaroverzicht

Dit jaar is er heel veel veranderd voor mij. Meer dan in welk ander jaar ooit. Daar stond ik pas echt bij stil toen ik mijn eigen overzicht maakt. Een greepje uit de belangrijkste veranderingen.

Carrière en werk

Begin 2009 werkte ik nog voor een contact center. Halverwege het jaar nam ik ontslag en startte deze blog. Van job zonder perspectieven die me weinig geluk opleverde naar het begin van een nieuwe carrière met onbegrensde mogelijkheden. Die vooruitzichten maken me nu al ongelofelijk gelukkig.

Geld en financiën

Ik ging van een vast inkomen van ongeveer 1200 euro naar een variabel inkomen. Dat inkomen is nu nog vrij laag en schommelt rond enkele euros per maand. Maar het goede is dat ik zoveel zou kunnen verdienen als ik wil. Meer verdienen is dan ook een belangrijk doel voor 2010. Voor de geïnteresseerden, dit jaar verdiende ik 25,80 euro via deze blog. 25 euro via bonussen omdat mensen zich via mij inschreven om te mystery shoppen en 0,80 euro omdat een heel lief iemand een boek (Wat is jouw excuus?) kocht via een link op deze site.

Gezondheid en lichaam

Ik ging van een lichaamsgewicht van gemiddeld 51 kg begin dit jaar naar gemiddeld 60 kg nu. In BMI-termen ging ik van 16,5 naar 19,4. Dat betekent van ondergewicht naar normaal gewicht. Voor het eerst sinds lang heb ik dus een relatief normaal gewicht. Iemand zei dit jaar zelfs dat ik dik was! In vergelijking met vroeger dan, maar toch, dat was de eerste keer ooit. Wat een prachtig compliment! Ik was heel blij.

Veel heb ik hier niet voor moeten doen. Toen ik nog werkte at ik heel onregelmatig en wat ik at was ook niet zo fameus. Door te stoppen met werken en blowen zijn de kilo’s er vanzelf bijgekomen. Ik zit nu al een paar maanden rond die 60 kg, dus ik denk niet dat ik ga blijven bijkomen.

Ik heb neofobie leren erkennen en zo goed als overwonnen. Mooi zo. Ook let ik meer op mijn voeding en eet ik meer fruit dan ooit. Ik drink de laatste tijd veel versgeperst fruitsap (nu bijvoorbeeld, o zo lekker) en heb zelfs al smoothies gemaakt.

Tenslotte ben ik van iemand met een cannabisverslaving gegaan naar iemand die niet meer blowt maar af en toe (en steeds minder) een ‘misstap’ zet. Waar ik dan weer uit leer.

Geestelijke ontwikkeling en vaardigheden

Toen ik jong was, las ik enorm graag veel boeken. De laatste jaren las bijna enkel nog de krant, magazines en online. Ik kocht nog wel boeken, maar las ze dan niet. Dit jaar heb ik de goede gewoonte van boeken lezen terug nieuw leven ingeblazen. Deze maand heb ik al drie boeken gelezen en de vierde is bijna uit.

Ik heb veel bijgeleerd over bloggen en alles dat daarrond hangt. Verder ben ik voor de eerste keer naar enkele workshops/seminaries rond persoonlijke ontwikkeling geweest, met als hoogtepunt de Conscious Growth Workshop in Las Vegas.

Gewoontes en dagelijkse routine

Van nooit plannen of doelen stellen naar regelmatig plannen en doelen stellen. Zowel op lange als op korte termijn. Ik heb een agenda, noteer ideeën neer in een apart boekje en blog regelmatig.

Emoties

Die waren altijd al vrij positief, maar sinds kort ervaar ik meer natuurlijke (oftewel niet door cannabis verdoofde) emoties. Zowel positieve als negatieve. Ze zijn allemaal welkom.

Sociaal leven en relaties

Als ik vroeger nieuwe mensen leerde kennen, was dit meestal via mijn werk. Hele fijne mensen, maar niet vaak geïnteresseerd in persoonlijke ontwikkeling. Dit jaar leerde ik meer dan ooit vrienden kennen die wel hierin geïnteresseerd zijn. Sommigen eerst online, dan offline. Sommigen online, die ik nog offline ga ontmoeten. En sommigen gewoon offline. Moet ook kunnen. Regelmatig leer ik nieuwe mensen kennen, zowel via Toastmasters als door eigen zoektochten. Je kunt ook gewoon mij contacteren. Dat bespaart me tijd.

De reis

Ik zou dus kunnen stilstaan bij alles dat nog niet is zoals ik het wil. Zo kan ik nog veel gezonder eten, sport ik zelden of nooit en heb ik zo goed als geen inkomen. Maar daar is nog tijd voor. Daarvoor is volgend jaar.

Maar dit jaar, dit was een goed jaar.

Het is weer bijna zover. De tweede Conscious Growth Workshop van Steve Pavlina zal op 14 tot 16 januari plaatsvinden, opnieuw in Las Vegas.

Ik zou dolgraag terug gaan. Maar ik heb me nog niet ingeschreven. Want, zoals met vele dingen, zijn er voor- en nadelen. Of zijn er toch geen nadelen? Even checken.

Waarom ik wil gaan

Misschien heb je de vele vorige posts al gelezen die ik hierover heb geschreven? Nog nooit heb ik zoveel groei-ervaringen op zo’n korte tijd beleefd. Dit zorgde voor een enorme boost in mijn eigen persoonlijke ontwikkeling. Als ik maar de helft van al die ervaringen zou hebben, dan is het al de moeite om te gaan.

Ik heb er veel vrienden gemaakt en met een heel aantal hou ik nog contact. Veel van die mensen komen ook terug. Die wil ik natuurlijk opnieuw zien. Maar ik zou er ook naar uitkijken om alle nieuwe mensen te leren kennen. Plus ik kan een aantal mensen die ik alleen online ken in levende lijve te ontmoeten.

De workshop is gratis voor mij. Iedereen die naar de eerste workshop ging, mag gratis naar een nieuwe in 2010 gaan. Heel sympathiek van Steve.

Waarom zou ik niet gaan?

De rest is natuurlijk niet gratis. Ik moet nog altijd betalen voor de vlucht, overnachtingen en andere reisgerelateerde kosten. Vluchten kosten meer dan een paar maanden geleden, maar met wat moeite kan ik nog een vlucht voor iets meer dan 500€ vinden. De vorige keer betaalde ik 450€, al had dit toen minder kunnen zijn. Ik zou deze keer een kamer delen met iemand, dus dat zou me minder kosten, nl. 200€ of minder. In oktober betaalde ik 260€ voor 7 nachten. Deze keer zou ik wel een paar dagen langer blijven. Dus voor 700€ ben ik daar. Dan reken ik er ruimweg nog 500€ andere kosten bij. 1200 euro dus. Dat kan ik me nog wel veroorloven. Dit is op zich geen reden om niet te gaan, maar misschien kan ik dit geld beter aan iets anders besteden. Zie iets verder waaraan.

2009 was een jaar van heel veel verandering voor mij. Van ontslag nemen tot deze blog starten en van lid worden van Toastmasters tot leren knuffelen. De workshop was een hoogtepunt die een aantal gebieden van mijn leven in een stroomversnelling heeft gebracht. Daar zit nog altijd in en dat is leuk, al word je soms ook tegen de kanten gezwierd.

Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat ik nog een heel aantal uitdagingen op mijn pad heb. Veel van de uitdagingen (zoals voor een inkomen zorgen) zijn nog dezelfde als in oktober. Ik ben veel gegroeid sinds toen, maar ben zeker nog niet uitgegroeid. Er zijn nog massa’s dingen die ik wil doen en van plan ben om te doen. Dus misschien kan ik beter eerst al deze dingen doen om daarna terug te gaan. Aan de andere kant, misschien zijn er bepaalde redenen waarom op ik sommige vlakken nog te weinig actie heb genomen. De workshop zou waarschijnlijk voor meer inzicht in deze gebieden zorgen.

Terug naar Antwerpen

Ik woon nu iets meer dan een maand terug bij mijn ouders in Maasmechelen, maar ik heb het alweer gezien hier. Ik verlang ernaar om terug te verhuizen en hoopte ik vurig dat er snel iets via Lancelot in Antwerpen zou vrijkomen. En, jaja, dat is nu gebeurd! Opeens verscheen er een twitterbericht van @lancelotbelgium: “Nieuw project Centrum Antwerpen – centr. station, kantoorgebouw, 8 plaatsen, parkeermogelijkheid, alles aanwezig”. YAY! Ik wacht nog op meer informatie maar ben zo goed als zeker dat ik hier ga wonen.

Daarom dat ik zei dat ik mijn geld misschien beter hieraan kan besteden. In de projecten van Lancelot zijn er zelden of nooit meubels en veel meubels heb ik niet. Al kunnen kringloopwinkels in dit geval voor een relatief goedkope oplossing zorgen.

Het voordeel van geldnood

Als ik zou gaan, zou dat voor een mooie deuk in mijn budget zorgen. Ik zou het nog wel een tijdje kunnen uithouden, maar langzaamaan zou het tijd worden dat ik iets begin te verdienen. Ik had vroeger de vervelende gewoonte om pas onder druk te presteren, dus daar kan ik wel een laatste keer gebruik van maken. Niks zo goed om jezelf te motiveren voor een inkomen te zorgen als een beetje hongersnood.

Snel beslissen is in ieder geval de boodschap. Wat zou jij doen in mijn plaats?

Vorige week heb ik in een recordtempo “Wat is jouw excuus” van Esther Jacobs gelezen. Ik kende haar niet, maar na haar kort even te horen praten op de voorbije Boekenbeurs in Antwerpen wist ik dat ik dit boek moest kopen.

Esther Jacobs

Als je in België woont, is de kans niet zo groot dat je Esther kent, tenzij je een grote fan van Expeditie Robinson. Dan herinner je je misschien het seizoen waarin Esther en de Belgische Marnix in het begin een paar weken gescheiden van de andere deelnemers in een grot moesten zien te overleven. Toen ze uiteindelijk die andere deelnemers mochten vergezellen werd Esther door hen weggepest.

In Nederlands is Esther veel bekender. Ze richtte hier Coins For Care op. Deze organisatie zamelde voor en tijdens de intreding van de euro binnen- en buitenlands muntgeld in. Dat muntgeld zou na de invoering van de euro toch waardeloos worden. Hierdoor zamelde ze miljoenen euro’s in.

Een prachtig initiatief, zou je denken. Dan zal het je waarschijnlijk, net zoals mij, enorm verbazen hoeveel tegenwind ze kreeg vanuit de goededoelenwereld waarmee ze probeerde samen te werken. Ze heeft talloze tegenslagen moeten verwerken en de manier waarop ze dit deed is ongelofelijk inspirerend.

Daarna richtte ze de Donateursverening op, met als doel voor meer transparantie in de vastgeroeste goededoelenwereld te zorgen. Want dat was en is nog altijd nodig.

Daarenboven heeft Esther geen baan, relatie, geld, pensioen of andere zekerheid. Maar ze woont wel op een tropisch eiland en heeft meer dan 100 landen bezocht. Dat op zich is al interessant genoeg om een boek over te schrijven.

Structuur

Het boek is geschreven aan de hand van 18 vaakgebruikte excuses die mensen inroepen om hun dromen niet te hoeven te realiseren. Voorbeelden van hoofdstukken zijn: “Ik durf niet”, “Ik heb geen geld”, “Ik heb geen tijd”, “Wat zullen anderen van me denken”, “Dit is niet het juiste moment” en “Wat als het niet lukt?”.

“Wat is jouw excuus” is zeker geen typisch zelfhulpboek. Het is eerder een persoonlijk verhaal. Het begint bij Expeditie Robinson om dan de klok terug te draaien naar de periode toen Esther net was afgestudeerd om na een lange toch weer bij Coins For Care en Robinson uit te komen.

Ook de layout heeft al veel pluimen gekregen, maar verdient er zeker nog een paar. Het hele boek is doorspekt met foto’s, stukjes krantenartikels, to do lijstjes en andere herinneringen, waardoor het een beetje op een plakboek lijkt. Heel origineel en toepasselijk.

Wat vond ik ervan?

Ik vond het een prachtig boek dat ik aan iedereen zou aanraden.

Op sommige momenten leest het als een thriller en ik leefde mee met alle ups en downs. Ik kon moeilijk stoppen met lezen, moest weten hoe het verder met Esther zou vergaan en las het daarom op twee dagen uit.

Ik zal in ieder geval drie of vier keer nadenken voor ik één van de aangehaalde excuses uit het boek terug durf te gebruiken. En na al dat nadenken zal dat excuus waarschijnlijk niet meer nodig zijn.

Wat is jouw excuus om dit boek niet te lezen? Je bent niet zeker of het iets voor jou is? Lees dan gratis de inleiding en hoofdstuk 1 op de website van het boek. En nu gedaan met die excuses! Kopen en lezen, die handel!

Teken zeker ook de petitie voor beter toezicht op goede doelen in Nederland. Dat is harder nodig dan je denkt.

Gisteren was een goede dag. Een van de betere dagen van de laatste tijd. Misschien zelfs de beste dag sinds ik terug in Maasmechelen woon.

Maar eigenlijk is er niet zoveel speciaals gebeurd. Het had zelfs een slechte dag kunnen zijn.

Ik stond laat op. Rond 11u zoiets. Zo laat zie ik mezelf niet graag opstaan. Ik was ook wel laat gaan slapen, maar dat is geen excuus. Geen zin om te ontbijten. Dus hield ik het bij een glas versgeperst fruitsap van Tropicana (Smooth Style). Echt vergeperst fruitsap is nog lekkerder, gezonder en zelfs goedkoper, maar ik was niet in de mood om te persen. Daarna de gebruikelijke internetsites bezocht, mail gecheckt en enkele dingen voor Toastmasters gedaan.

Toen was het tijd om naar Antwerpen te gaan. Daar lagen nog wat spullen van mij en ik moest mijn sleutels nog teruggeven. Ik moest gaan als Ze er niet was. Die rit van een uur had vrij depressief kunnen zijn, maar ik had wat motiverend audiomateriaal opgezet. Dat helpt meestal.

Een aantal kleine dingen waren veranderd. De kat was groter geworden. Het fitnessapparaat dat we samen hadden gekocht voor ik vertrok stond er. Ze had een paar mooie bloemen op de muur geschilderd. Ik bleef niet lang.

Ik begon honger te krijgen, dus naar de McDonald’s in de buurt gegaan. Dat was al meer dan een maand geleden. Wat een troep, zeg. Daar ga ik voorlopig niet meer heen.

Terugweg, meer audiomateriaal. Thuisgekomen rond 18.30u. Tot dan toe was het eigenlijk maar een matige dag.

Ik besloot om eindelijk de foto’s die ik tijdens de Conscious Growth Workshop had genomen op Facebook te zetten. Zoveel waren het er eigenlijk niet. Je kunt ze hier zien. Jammer genoeg had ik een crappy camera bij, dus de meeste zijn mislukt, maar ik ben blij met die paar foto’s. Vooral die ik vanaf het podium van het publiek had genomen.

Het online zetten van de foto’s duurde even, omdat ik aangesproken door één van de deelneemsters van die workshop. Dat zijn altijd leuke en lange gesprekken. Ondertussen belde Guy van Inner Challenge en spraken we af om elkaar de dag erna te zien. Ik heb Guy nog nooit gezien, maar ik heb zo’n gevoel dat we goede vrienden gaan worden. Of dat we nu al beste vrienden zijn. Dat zit toch alleen maar in je hoofd. Daarna nog een heel aangenaam online conversatie gehad met iemand anders die ik nog niet kende. Onmiddellijk al besloten om ook af te spreken.

Ondertussen was het al 22u, dus tijd voor De Slimste Mens Ter Wereld. Achteraf verder de foto’s online gezet (daar was ik nog altijd mee bezig). Tegelijkertijd nog een heel fijn gesprek gehad met iemand die ik binnenkort zal ontmoeten.

Uiteindelijk was het tijd om te gaan slapen. Nog een paar pagina’s van The Light Fantastic gelezen, het tweede boek uit de Discworld serie van Terry Pratchet. De moeite.

Conclusie

Had ik al deze gesprekken niet gehad, zou de dag waarschijnlijk zijn tegengevallen. Ook het vooruitzicht een aantal nieuwe mensen te leren kennen maakt me blijer en gelukkiger. En dat was net wat ik nodig had.

Want de situatie op gebied van cannabis ging weer niet zoals gepland. Na de vorige post heb ik het in totaal drie dagen volgehouden om daarna weer terug te beginnen. Dat gevoel dat ik “terug voor een hele lange tijd ging stoppen” ging snel weg. Hoe dan ook, vandaag zit weer op een derde dag niet blowen. En ik zie het positief in, positiever dan de vorige keer.

Daarom dat ik deze post ook kon schrijven. Het was weer al lang geleden sinds de vorige. Dit terwijl ik toch aan een heel aantal verschillende was begonnen. Maar dan vind ik ze niet goed genoeg of ik vind dat ik niet in de juiste staat ben om te schrijven. Dat ben ik nu wel weer en we gaan het zo houden.

Die afspraak met Guy is uiteindelijk vandaag niet doorgegaan, maar er kwamen wel een paar andere hele leuke gesprekken in de plaats. En zo is vandaag ook weer een prachtige dag aan het worden.

Bedankt aan iedereen die me heeft gesteund! Knuffels voor jullie allemaal!

45 dagen.

Zolang hield ik het vol. Al was het niet zo moeilijk om het vol te houden. In Antwerpen ging het bijna vanzelf. Ik dacht bijna niet aan blowen en als ik er al aan dacht, duurde dat nooit lang.

Ik kon altijd wel naar Breda rijden om te gaan halen. Of zelfs naar Maastricht of Geleen. Zo ver was dat niet. Meer dan een uur zouden rijden zou ik nooit moeten doen. Maar dat deed ik niet. Dat was niet nodig.

Waarom was het zo makkelijk? Ik weet het niet precies. Het was natuurlijk een andere stad. Een andere omgeving. Het was geen gewoonte om hier te blowen. Hier waren geen plekken waar ik normaal weed rookte. Ik kende hier niemand die blowde. Ik was zelf iemand anders.

Maar…

… één dag terug in Maasmechelen en ik had al terug geblowd. Er was geen goede reden voor. De dagen voor ik terug verhuisde was ik al bang dat dit zou gebeuren. Ik dacht er teveel aan. De dag dat ik terugging vreesde ik er ook al voor. Het was niet zo verstandig om zo te denken. En voor ik het wist stond ik terug in de coffeeshop.

Daarna heb ik bijna elke dag gerookt. Het ging weer vanzelf. En weer verschillende keren weer “de laatste” gerookt.

Nu ben ik terug twee dagen gestopt. Ik wou deze post niet online zetten tenzij ik al minstens terug twee dagen gestopt was.

Elke keer als ik blow voel ik me schuldig ten opzichte van iedereen die deze blog volgt. Iedereen die steun heeft gehad aan mijn schrijfsels over cannabis.

Maar ik ben niet perfect.  Gelukkig. Zou maar saai zijn.

En nu?

Ik heb het gevoel dat ik nu voor een heel lange tijd terug ga stoppen. 45 dagen was al relatief lang. Het was in ieder geval de langste periode dat ik niet heb geblowd sinds ik was begonnen.

Ik zie nog altijd geen goede reden om te blowen. Als ik zin heb is dat niet omdat ik echt wil blowen. Het is omdat ik verslaafd ben. Als dat de enige reden is, dan doe ik het niet. Maar door de verslaving zal ik ook andere redenen verzinnen om het toch te ‘mogen’. Gelukkig ken ik die redenen ondertussen.

Op naar de 450 dagen?

Vroeger mepte ik er op los. Alles dat zoemde, vloog of kroop, plette ik zonder pardon met het dichtstbijzijnde voorwerp dat kon pletten. De laatste jaren ben ik milder geworden en pak ik het op een andere manier aan. Ik heb meer respect gekregen voor onze ongewervelde vrienden en gun ze een tweede kans op een vreedzaam bestaan door ze buitenshuis te laten verderleven.

Wat heb je nodig om dit te doen?

Twee dingen.

1)  Een blad papier, liefst A4-formaat. Iets dikkers mag, een reclameblaadje bijvoorbeeld. Of een dunne kaft. Je vindt altijd iets dergelijks als je rond je kijkt.

2) Iets om het insect, de spin of de vlieg in te vangen. Wat zeer goed werkt is het deksel van een spindel cd’s.  Heb je niet zo’n deksel in de buurt, dan is een groot glas ook al goed.

Wat nu?

Rondkruipende insecten zijn het makkelijkst te verplaatsen. Is het insect aan het bewegen, leg het blad papier dan voor hem op de grond. Waarschijnlijk zal hij er dan opkruipen waarna je het beestje buiten lost kunt laten. Staat hij stil, geef hem dan een (zacht) tikje met het blad om hem te laten bewegen. Of probeer het blad onder het insect te schuiven.

Spinnen vangen is iets uitdagender. Ze kunnen snel zijn en sommige mensen zijn er bang voor. Ook hier gebruik je dezelfde, niet-gepatenteerde blad-papier-techniek als bij de insecten. Maar als je bang bent, kan je snel het deksel of glas over de spin op je blad papier zetten. Je neemt het deksel of glas vanboven vast, het papier vanonder en zo transporteer je de spin naar buiten.

Vliegen, muggen of wespen zijn het meest uitdagend. Ze zijn snel en, inderdaad, ze kunnen vliegen. Laat dat je niet tegenhouden, beste dieren- en/of insectenliefhebber! Bij deze soorten begin je met het deksel. Wacht tot de ongevraagde gast stopt met vliegen en zet het deksel erop. Mooi gedaan. Nu schuif je voorzichtig het blad papier onder het deksel door totdat de onderkant van dit deksel volledig bedekt is. Voila, gevleugelde vriend gevangen! Wandel nu naar het dichtstbijzijnde raam, doe open en laat vrij. Je hebt weer een goede daad gedaan vandaag!

Is het nacht en kan je niet slapen omdat een mug jouw oor een heel interessant plekje vindt om rond te vliegen? Doe het licht dan aan. Als je even wacht is de kans groot dat je hem ziet of dat de mug rond dit licht gaat vliegen. Pas dan de voorgaande techniek weer toe.

Vanaf nu kan je echt zeggen dat je geen vlieg kwaad doet.

Waarom zou je dit eigenlijk doen?

Omdat alle levende wezens respect en liefde verdienen uiteraard. Als je een hond of kat geen pijn wilt bezorgen, waarom dan insecten wel? En, als je hééél ver terug gaat, zo’n paar honderd miljoen jaar, dan stammen we allemaal af van dezelfde diersoorten. Dus eigenlijk zijn we allemaal familie of toch op een bepaalde manier met elkaar verbonden.

Plus, beter dit dan moeilijk te verwijderen geplette-insecten-vlekken op de muur.

Als ik nu nog een manier zou kunnen vinden om niet zoveel insecten te doden tijdens het autorijden… Iemand ideeën? Behalve niet meer met de auto rijden?

Toen ik in oktober naar Las Vegas ging, wou ik één ding vermijden: jetlag. De reis duurde maar zeven dagen, dus een dag of meer verliezen door aan te passen aan de tijdzone, daar had ik geen zin in. Zelf had ik er nog nooit last van kunnen hebben, maar anderen vertelden dat ze soms dagen last hadden van misselijkheid, hoofdpijn, slapeloosheid en een gevoel van futloosheid.

Mijn vriend Google geeft me al een aantal goede tips, zoals uitdroging vermijden. Uitdroging verergert jetlag en de lucht in een vliegtuig is sowieso droog. Drink dus veel water en zo weinig mogelijk of geen alcohol, koffie of thee.

Ook raad men je aan om je horloge (of ander tijdsweergavetoestel) tijdens de vlucht onmiddellijk op de tijd van de plaats van bestemming te zetten. Die tip was interessant. Maar ik dacht, dat kan beter!

Het plan!

Mijn idee was om de dag voor vertrek al op Vegastijd te gaan leven. Als ik dan toch jetlag zou krijgen, dan toch beter hier of op het vliegtuig, dacht ik.

Hoe deed ik het?

Het tijdsverschil tussen België en Las Vegas is 9 uur. Mijn vlucht vertrok op woensdag om 12u ’s middags. In Vegas zou dan het dan 3u ’s nachts zijn. Dat betekent dat ik dan aan het slapen zou zijn. Of zou gaan slapen, als het een lange nacht is. Dus als ik mijn slaap van dinsdagnacht kon overslaan om dan op het vliegtuig acht uur te slapen, dan zou alles in orde zijn.

Maandagnacht bleef ik extra laat op, zodat ik op dinsdag na 12u opstond. 12u was 3u ’s nachts in Vegas. Onmiddellijk paste ik al klokken die ik kon zien aan. Voor mij was het nog nacht, ook al was ik die dag vrij vroeg wakker.

Het enige wat ik nu moest doen, was wakker blijven tot mijn vlucht, zo’n 24 uur dus. De eerste 14-15 uur waren heel makkelijk. Was ondertussen 18u Las Vegastijd, oftewel 3u ’s nachts onze tijd. Ik moest zo’n 2,5 uur voor het vertrek op de luchthaven zijn om in te checken. Een vriend bracht me naar de luchthaven en zou om 8u Belgische tijd komen. Ik moest dus nog maar zo’n uur of vijf wakker blijven.

Wat heb ik gedaan om wakker te blijven?

- Tot 2u-3u ’s nachts heb ik wat tv gekeken. Daarna ging het niet meer, dan zou ik in slaap vallen. Weet je dus niet wat te doen, kijk dan tv of een film tot je merkt dat je in slaap begint te vallen. Dan wordt het tijd voor iets anders. Op internet surfen bijvoorbeeld. Ik heb minder de neiging om voor de pc in slaap te vallen.

- Het geheime wapen was dat mijn koffer niet had gepakt. Daarvoor wachtte ik tot het laatste moment. Op die manier moest ik wel actief blijven op het moment dat ik het meest vermoeid was. Ik maakte ook een lijstje met alles dat ik moest meenemen, zodat mijn slaperige zelf niks zou vergeten. Uiteindelijk was ik hier een paar uur mee bezig.

- Koffie kon ik niet drinken, dus dronk ik veel water. Dat zou sowieso tegen de jetlag helpen.

- Voor de rest deed ik nog een aantal actieve dingen. Ik ruimde op en maakte hier en daar wat schoon. Zo kom je terug in een schoon huis of appartement.

Voor ik het wist was het 8u en was mijn lift daar. Het gekke was dat ik vanaf toen minder moe begon te worden. Tijdens de rit heb ik niet geslapen. Ook op de luchthaven voelde ik me verdacht wakker. Maar kort nadat de vlucht opsteeg, maakte ik werk van het slapen.

Werkte het?

Absoluut! Ik sliep het grootste gedeelte van de 8 uur durende vlucht. Toen ik wakker werd, was het ochtend in Vegas. Daar was ik wel nog niet, ik moest via Washington een overstap doen. Daar lette ik niet veel op de tijd, voor mij was het ochtend. Toen ik uiteindelijk in Las Vegas landde, was het 19.30u en was ik niet moe. Ik verkende nog even de Strip en ging slapen rond middernacht. De volgende dag stond ik om 9u op, fris als een hoentje.

Geen seconde jetlag.

Misschien had ik een paar dagen eerder met dit plan kunnen beginnen, maar uiteindelijk werkte dit ook al.

Hoe zat het met de terugvlucht?

Tijdens de terugvlucht wou ik hetzelfde proberen. De vlucht vertrok om 8u en ik zou om 8u de dag erna in België aankomen. De bedoeling was dan dat ik pas zou slapen op het vliegtuig naar België. Er was opnieuw een overstap in Washington. Dus bleef ik opnieuw de hele nacht wakker tot een taxi me om een uur of 6 oppikte. Het liep nu wel niet zo goed als gepland. Slapen op de vlucht ging nog wel, maar toen ik thuis aankwam, rond 12u, vond ik toch dat ik een paar uurtjes extra slaap nodig had. Ook daarna was ik niet op mijn best, maar de gevolgen vielen nog mee.

Wat volgens mij meespeelde was dat ik de nacht voor de dag van terugvlucht ook maar een paar uur had geslapen. Een korte nacht gevolgd door geen nacht was waarschijnlijk geen goed idee. Achteraf las ik dat van oost naar west vliegen meer jetlag veroorzaakt. Mogelijk heeft dit ook meegespeeld.

Ik hoop dit in ieder geval zo snel mogelijk opnieuw te proberen. Mogelijk al in januari, tijdens de tweede Conscious Growth Workshop in Las Vegas.

Heb jij meer tips of heb je deze manier ook geprobeerd? Deel dan je ervaringen in de reacties!

Sinds maandag woon ik terug in Maasmechelen. Ik heb hier al 27 jaar gewoond, maar misschien heb je gelezen dat ik anderhalve maand geleden naar Antwerpen was verhuisd om daar bij een ex-vriendin in te trekken.

Sommige mensen zeiden dat dit niet zou blijven duren en deze keer hadden ze gelijk. Maar ze zouden nooit hebben kunnen raden waarom. Op die waarom ga ik nu niet dieper ingaan. Daarvoor moet zelf nog een aantal dingen op een paar rijtjes zetten. In de toekomst zal ik hier waarschijnlijk wel over schrijven, maar voorlopig niet.

Het belangrijkste is dat mijn ex en ik nog altijd op heel goede voet met elkaar leven. We hadden het allebei anders gewild. Maar gezien de situatie moest ik wel vertrekken.

Als het aan mij lag, was ik gebleven. Ik had het perfect naar mijn zin in Antwerpen. Maar de keuze lag niet bij mij. Dus moest ik gaan. Dat was onvermijdelijk.

Weerstand bieden vs accepteren

In zo’n situatie heb je twee mogelijkheden. Of je accepteert de situatie of je biedt weerstand. Je vermoedt waarschijnlijk al dat die laatste keuze meestal weinig oplevert en je zeker niet gelukkig maakt.

Toch ben ik, zoals veel mensen dat zouden doen, even aan de zijde van weerstand verbleven.

“Ik wil niet weg!” Tja, de keuze ligt niet bij jou. Het is niet jouw appartement. Jij beslist niet.
“Misschien kan ik de ander toch nog overtuigen?” Je kunt altijd proberen. Maar als dat niet lukt, sta je geen stap verder.
“Ik wou dat het anders was.” Maar dat is het niet.

Door dit soort dingen te denken, word je niet gelukkig. Dat heb ik zelf gemerkt. En waarom zou je waarstand bieden tegen iets dat onontkoombaar is?

Acceptatie dan.

Zodra je de situatie begint te accepteren, zul je mogelijkheden zien die je daarvoor niet zag. Dingen waar je niet over gaat nadenken zolang je weerstand biedt. Dus ik kies ervoor om mijn weerstand te laten vallen. Het grootste gedeelte van de tijd toch, ik werk er nog aan.

Er is een kans dat ik terug bij mijn ex kan gaan wonen na een bepaalde tijd. Al reken ik hier niet op. Wat kan ik voor de rest nog doen?

Wat zijn mijn mogelijkheden?

Ik zou thuis kunnen blijven wonen. Maar dat ga ik niet doen. Er zijn veel redenen waarom ik uit Maasmechelen ben verhuisd en aan die redenen is nog niets veranderd.

Alleen wonen

Ik kan alleen gaan wonen. Goede optie. Kost natuurlijk meer dan samenwonen. En gezien mijn huidige gebrek aan inkomsten is dat niet ideaal.

Maar ik zou ik dat geval kiezen voor een woonoplossing van Lancelot. Zij doen aan vastgoedbescherming door bewoning. Dat komt erop neer dat ze leegstaande gebouwen beschermen door er mensen in te laten wonen. Dat kan gaan van kantoorgebouwen tot kastelen tot lege ziekenhuizen. Die gebouwen kunnen om verschillende redenen leegstaan. Vaak zoekt de eigenaar een koper maar wil in de tussentijd niet dat er verkrotting optreedt of dat er krakers in zijn pand komen wonen.

Nadeel is dat er geen meubels aanwezig zijn en dat je nooit zeker bent hoe lang je er kunt blijven. Binnen de drie weken moet je altijd kunnen vertrekken. Voordeel is dat je max. 200 euro per maand betaalt om ergens te wonen, vaak op een toplocatie en met alle kosten inbegrepen. Ben je met twee, dan betaal je ieder 150 euro per maand.

Er zijn nog een paar voorwaarden maar deze formule spreekt me in ieder geval aan.

Samenwonen

Het liefst zou ik met iemand samenwonen. Man of vrouw, geen voorkeur. Niet omdat dit goedkoper is, al is dit altijd mooi meegenomen.

Ik wil vooral met iemand samenwonen omdat ik dit zie als een groei-ervaring. Je kunt van elkaar leren, je hebt altijd iemand om tegen te praten en je kunt elkaar ook motiveren om actie te nemen op bepaalde gebieden. Niks zo leuk als een persoonlijke groeicoach in huis. Vind ik toch, want dat geldt niet voor iedereen.

Overdag zit ik meestal alleen thuis en dan is het ook fijn als er ’s avonds iemand naar jou komt, in plaats van dat je altijd zelf ergens naartoe moet gaan om een ander levend wezen te ontmoeten.

Een vriendin verwees me naar www.samenhuizen.be. Hier kunnen mensen die willen samenwonen zoekertjes plaatsen. Als je bij iemand wilt wonen of als je iemand zoekt om bij jou te wonen, kun je hier terecht. Mogelijk zal ik hier binnenkort tussenstaan. Maar misschien…

Wil jij mij in huis?

Die kans bestaat ook. Misschien ben je zo’n grote fan van mijn blog dat je mij in je huis wilt hebben? Dat kan! Onder het motto “niet geschoten is altijd mis stel ik me kandidaat om bij jou, beste lezer of lezeres, te komen wonen.

Voor mij is het doel van samenwonen elkaar helpen om te groeien. Als jij dus wilt groeien en je wilt mij ook helpen om te groeien, contacteer me dan. Ik heb een voorkeur voor Antwerpen of Leuven, maar ik sta open voor andere locaties.

Als je een aantals posts op deze blog leest, denk ik dat je een redelijk goed beeld van mij krijgt. Je weet dus wat je in huis haalt.

Wat nu?

Voorlopig blijf ik nog even in Maasmechelen. Ik vermoed dat ik door hier te wonen nog net iets meer tijd ga hebben om aan deze blog te werken. En ik kan nog altijd door het land trekken om contact te hebben met collega-groeiers en -bloggers.

Morgen en waarschijnlijk ook zaterdag en zondag vind je mij terug op de Entrepreneurs Worldcup in Retie, bij Antwerpen. Dit is een vierdaags event waar telkens vijf topsprekers praten over leiderschap, sales, creatie van rijkdom en internetmarketing. Je kunt of een ticket kopen voor de vier dagen of voor één of meerdere dagen afzonderlijk. 

Waarschijnlijk zal ik er iets over schrijven, maar misschien zie ik je dit weekend daar?

Hier zijn we dan!

Een nieuw design (op basis van Thesis), een nieuwe domeinnaam, maar dezelfde interessante (ahum) artikels over groei, geluk en andere goede dingen van het leven.

Het heeft even geduurd en er is nog heel wat werk te doen, dus verwacht alvast dat er nog een aantal dingen zullen veranderen. Maar voorlopig ben ik al redelijk tevreden van het resultaat.

Dingen waar ik blij van ben:

• Je kunt nu op foto’s klikken en krijgt dan een coole lightbox. Probeer het maar met de foto hier of die van Paul D’Hoore uit de vorige post!
• Er zijn handige links om posts te printen en te versturen naar vrienden, kennissen of vijanden. Ook lijken dit simpele links, toch heeft me dit enkele uren zoekwerk, proberen en paar haren gekost. En dan nog even om de ingebakte Engelse tekst te vertalen. Maar het resultaat is het waard.
• Ik heb veel spelfouten verbeterd. Maar ik heb zo’n gevoel dat er hier en daar nog een paar verstopt zijn. Mocht je er één (of meer) zien, laat me dan iets weten! De Nederlandstalige spelling en ik zullen je dankbaar zijn.
• Je kunt vanaf nu ook gratis updates in je mailbox ontvangen wanneer ik nieuwe posts schrijf. Uiteraard kan dit ook via je favoriete RSS-lezer.

Wat moet er nog gebeuren?

• Vertalingen van een aantal Engelse woorden die je hier en daar ziet.
• Tal van kleine aanpassingen waarvan ik nu nog niet besef dat ze nodig zijn.
• En uiteraard het schrijven van massa’s nieuwe posts.

Daar ga ik nu mee beginnen!

Opmerkingen, tips, klachten? Altijd welkom! Laat een reactie achter of contacteer me persoonlijk.

Inderdaad, vanaf nu vind je Groeien Voor Beginners terug op http://www.groeienvoorbeginners.be! Je wordt normaal gezien ook automatisch doorverwezen als je naar http://deblogvandaan.wordpress.com gaat. Dit zal niet eeuwig blijven duren, dus als ik tussen je Favorieten stond, waarvoor veel dank, pas dan die link even aan.

Ik vermoed echter dat je alleen dit bericht gaat kunnen lezen als je mij via een RSS-lezer volgt, waarvoor evenveel dank! De RSS-link van deze site verandert nu wel in http://feeds.feedburner.com/GroeienVoorBeginners. Wil je dus updates in je RSS-lezer blijven ontvangen, abonneer je op deze link.

Maar kom zeker ook even kijken op mijn mijn nieuwe stek en geef je mening over mijn nieuwe design, of zeg gewoon hallo.

Tot op de nieuwe site!