Als ik je vertel dat ik kanker heb, is je eerste reactie meestal: “Oei, dat is minder.” Dan zeg ik je dat dat niet klopt. Ik zeg je dat ik hier blij mee ben. Dat dit één van de beste dingen is die me ooit is overkomen. Je kijkt hiervan op en vraagt me waarom.

Ik begin te vertellen.

Een klein jaar betaald vakantie

Zo omschrijf ik het vaak. Als een klein jaar betaald vakantie. Met bijwerkingen.

Sinds de diagnose van kanker is gesteld, ben ik ‘werkonbekwaam’. Dat betekent dat ik een uitkering krijg. Bij mij komt dat neer op zo’n duizend euro per maand.

Dat is geen riant loon maar omdat ik nu terug thuis woon, geef ik niet zoveel geld uit. Eigenlijk verdien ik er geld mee door ziek te zijn. Dat is mooi meegenomen.

Daarom vind ik het wel ok dat ik me af  en toe slecht voelen. It’s part of the job. Je moet er iets voor over hebben. Anders verdien ik het geld helemaal niet. Het is een zware job (soms), maar iemand moet het doen.

Stilstaan bij wat belangrijk is in het leven

Daar was ik al even mee bezig, maar ik heb er een paar dagen extra hard bij stilgestaan!

Je beseft al snel dat er weinig belangrijkere dingen zijn dan gezondheid en geluk. Dat weet iedereen eigenlijk wel. Maar zijn er zoveel mensen die weinig aandacht besteden aan hun gezondheid. Of die dingen doen waardoor ze ongelukkig zijn. Zoals een job uitoefenen die ze haten.  Of in een onbevredigende relatie blijven.

Er is geen excuus om je ongelukkig te voelen. Geen enkel. Nooit. Neem ontslag of verbreek die relatie. Beslis wat je echt wilt en maak een plan om dit te krijgen. Doe wat je gelukkig maakt. Tegenwoordig zijn er bv. dankzij het internet meer mogelijkheden dan ooit om al je dromen te vervullen. Als je weet wat die dromen zijn, tenminste.

Zodra je (of als je al) gelukkig bent, wil je natuurlijk zo lang mogelijk gelukkig blijven. Dan komt gezondheid van pas.  Hoe gezonder je bent, hoe langer je gelukkig kunt leven.

Bovendien is gelukkig zijn gezonder en gezond zijn maakt je gelukkiger. De twee werken goed samen.

Zelf ben ik al meer dan een maand elke dag een kleine liter zelfgemaakte fruitsmoothie aan het drinken. Die gewoonte gaat niet meer weg. Veel betere dingen heb ik voor mijn gezondheid nog niet gedaan.

Stand up comedy

Toen ik al wist  dat ik een tumor had, maar nog voordat ik wist dat ik kanker had, dacht ik al na over de voordelen van kanker. Eén van de eerste dingen die bij me opkwam was: “Ik kan de eerste Vlaamse stand up comedian met kanker worden!”

Want kanker is natuurlijk een comedy goudmijn. Maar je moet wel kanker hebben om er grappen over te ‘mogen’ maken. Komt dat goed uit. Alle stand up comedians zullen jaloers op me zijn!

Eigenlijk wil ik al jaren een poging wagen om stand up te doen. Niet dat ik er een carrière van wil maken, maar het is gewoon iets dat ik gedaan wil hebben. Alleen al omdat ik er bang voor ben. Of anders gezegd, het lijkt me een enorme uitdaging. Zodra ik meedoe aan een open mic avond in The Joker laat ik jullie iets weten.

Nieuwe mensen leren kennen

Om de twee weken moet ik naar de dagkliniek voor mijn dosis chemo. Je zit daar dicht bij elkaar en zo leer je makkelijk nieuwe mensen kennen. Net iets dat ik ongelofelijk graag doe. Je zou het misschien niet denken, maar eigenlijk is het daar dikke pret.

Enkele weken geleden had mijn zus Anke en een column over me geschreven in het Belang van Limburg en dat zorgde voor een heel aantal nieuwe bezoekers. Sommige namen contact met me op en zijn nu vrienden op Facebook. Dat mag jij ook doen!

Al die mensen had ik misschien nooit leren kennen als ik geen kanker had, een mooi voordeel dus.

Nieuwe stof om over te schrijven

Dat heb je waarschijnlijk al gemerkt.  Ook voor schrijvers is kanker een goudmijn.

Uiteindelijk is mijn doel mensen positiever laten denken over kanker. Zowel kanker- als niet-kankerpatiënten. Hoe positiever, hoe beter. Mijn droom  is ervoor te zorgen dat mensen blij worden van kanker. Waarom ook niet? Als je het hebt en je kunt er niks aan veranderen, dan kun je er even goed blij mee zijn.

Ik ben er nog lang niet over uitgeschreven maar ik ga wel ook terug over nog andere onderwerpen schrijven. Voor de afwisseling.

Deze ziekte is ook goed voor mijn ‘levensverhaal’. Eerst een drugsverslaving en daarna kanker overwinnen, daar zit een boek in. Al zeg ik het zelf. Misschien eens een uitgeverij contacteren.

Omgaan met kaalheid

De meeste mannen kijken er niet naar uit om kaal te worden. Het zat er bij mij niet onmiddellijk aan te komen maar ik heb me er in de loop van de jaren toch al op betrapt dat ik me er zorgen over maakte.

Nu ik volledig kaal ben besef ik dat ik eigenlijk helemaal niet erg is. Het is niet omdat je kaal bent dat je niet aantrekkelijk kunt zijn. Of dat het minder aantrekkelijk is.

Het is sowieso enorm handig, bespaart tijd en geld en voelt gewoon fijn aan. Mijn schedel vind ik trouwens ook mooi. Daar was ik anders misschien nooit achtergekomen.

Eigenlijk kwam de kaalheid op een ideaal moment. Mijn favoriete haarproduct was net uit de handel genomen en ik had geen idee waarmee ik het zou vervangen.

Werken aan de toekomst

Je hoeft niet te werken, dus je hebt veel tijd om na te denken over de toekomst. Wat wil je gaan doen als je genezen bent?

Zelf heb ik een paar weken geleden een internetmarketingcursus gekocht met als bedoeling hier tijdens de goede dagen mee bezig te zijn. Uiteindelijk wil ik hier passief geld mee te verdienen. Op die manier kan ik alleen gaan wonen zodra ik ben genezen. Ik hou jullie op de hoogte van mijn vooruitgang.

Vrije tijd

Het hoeft niet allemaal nuttig te zijn. Eindelijk heb ik nu een kans om in sneltempo door een aantal series te gaan waar ik vroeger geen tijd voor had. Star Trek: Enterprise heb ik al volledig gezien en bij Babylon 5 zit ik in het derde seizoen. Verder nog drie seizoenen van The Big Bang Theory en twee van How I Met Your Mother. Nog veel te gaan, maar ik heb tijd.

En jij?

Dit zijn maar een paar voordelen. Er zijn er natuurlijk nog veel meer, maar voorlopig zijn dit de belangrijkste voor mij. Ken jij er nog? Laat ze me zeker weten.

Het is natuurlijk niet allemaal rozegeur en maneschijn. Maar dat is het gewone leven ook niet altijd. Terwijl ik deze post afmaak voel ik me vrij belabberd. Dat is normaal, vandaag heb ik nog chemo gekregen. Hoe dan ook, de voordelen wegen niet op tegen de nadelen. Ik zou je het bijna aanraden. Maar toch niet.

P.S. Deze post wordt u gebracht in samenwerking met Dafalgan Codeïne.

Weet je eigenlijk hoe simpel het is om een eigen blog te starten? Indien nee, dan kan ik je zeggen, het is verdomd simpel.

Maar waarom zou je eigenlijk gaan bloggen?

Laten we het vragen aan Seth Godin en Tom Peters. In anderhalve minuut zeggen ze waarom.

Waarom bloggen?

Voor de zekerheid toch nog even hun redenen opsommen.

1. Bloggen is gratis.

2. Het maakt niet uit wie het leest. Het gaat om de nederigheid of de bescheidenheid van het schrijven. Het gaat om het denken over het denken, over het nadenken hoe je iets beschrijft. Of het nu gaat over wat je denkt of wat je hebt gedaan. Leren die dingen in tekst om te zetten is heel leerrijk.

3. Ben je goed, dan zullen mensen je stukjes lezen. Ben je niet goed en zet je door, dan word je vanzelf goed.

(Als je Boing Boing of The Huffington Post niet kent, dit zijn twee van de meest gelezen blogs ter wereld)

4. Je wordt deel van ‘de conversatie’. Je stem wordt gehoord, hoe stil die ook klinkt. Je praat mee en iedereen kan je volgen.

5. Voor Tom Peters is er niks belangrijkers geweest voor zijn leven in de laatste vijftien jaar dan zijn eerste blogpost in 2004. Ik zou zelf ook zeggen dat een blog starten één van de beste dingen is die ik ooit hebt gedaan.

6. Het is de beste marketingtool die er bestaat. Een blog op zich is geen business, maar je business kan wel een blog hebben.

Ik ben het met alle bovenstaande redenen eens. Er zijn er nog massa’s anderen en ik voeg er zelf nog een paar aan toe.

7. Je leert er nieuwe mensen en vrienden door kennen. Door over een bepaald onderwerp of je eigen interesses te schrijven trek je mensen aan die in hetzelfde geïnteresseerd zijn. Allemaal potentiële vrienden. Vorige maand hadden we een bijeenkomst van supertoffe mensen die ik bijna allemaal waarschijnlijk nooit zou hebben leren kennen als ik niet was beginnen met bloggen.

8. Je kunt mensen informeren, inspireren, motiveren, amuseren, ambeteren, wat dan ook. Het hoeft zelfs niet op -eren te eindigen! Het is jouw plek en je doet ermee wat je wil.

9. Wil je iets aan jezelf veranderen, dan is een blog hiervoor een ideaal hulpmiddel. Kijk maar naar mij.

10. Het is gratis! Kost niks! Noppes!

Waar wacht je dus nog op? Oh ja, de stappen!

Je eigen blog in drie stappen

1. Ga naar http://nl.wordpress.com en klik op Nu intekenen!

2. Kies op het volgende scherm een gebruikersnaam, een paswoord en vul je emailadres in. Klik op volgende.

3. Kies een blogdomein. Je krijgt dan het internetadres “http://watjeookmaarkiest.wordpress.be”. Wat je kiest is niet zo belangrijk. Ik kon moeilijk kiezen dus had ik het eerste half jaar http://deblogvandaan.wordpress.com. Je kunt later een eigen “http://www.misschientochmaarietsanders.be” (of .nl/.com) kopen, maar dat is nooit verplicht.

Je kiest hier ook een titel voor je blog. Ook dit is niet belangrijk, je kunt deze later altijd gratis aanpassen.

Het privacyvakje laat je best aangevinkt, zo zullen anderen je makkelijker kunnen vinden.

Klik nu op Inschrijven en je bent al klaar!

Je ontvangt nu een email om je inschrijving te bevestigen.

Gefeliciteerd, je hebt nu een eigen blog!

Die ziet er ongeveer als volgt uit:

Alles kan je aanpassen. Titel, ondertitel, design, noem maar op. Het standaarddesign zal je misschien niet bevallen, maar je kunt uit meer dan 80 verschillende ontwerpen kiezen.

Het menu/dashboard is volledig in het Nederlands. Er zijn veel verschillende opties om te ontdekken, maar dat hoeft niet onmiddelijk. Je kunt alles rustig proberen.

Waarom WordPress?

WordPress is volgens mij het makkelijkst te gebruiken blogplatform. Maar tegelijkertijd is het ook enorm veelzijdig. En het is gratis. Had ik dat al gezegd?

Ook kan je heel veel ondersteuning krijgen, bijvoorbeeld op de Nederlandstalige WordPress forums.

Zelf ben ik ook met een WordPress.com blog begonnen. Een aantal maanden geleden ben ik naar een eigen host gegaan. Daarvoor moest ik WordPress (nog altijd gratis) downloaden bij www.wordpress.org (in tegenstelling tot .com) en het zelf installeren. Je hebt dan nog meer vrijheid, maar hier heb je een klein beetje technische kennis voor nodig. Ik zou elke beginner aanraden om via WordPress.com te gaan.

Nu is het aan jou!

Voel je het kriebelen? Heb je zin om over je passie te schrijven? Over je eigen leven? Wil je de wereld veranderen? Dan is er geen reden meer om te wachten. De wereld wil van je horen en jij kunt er alleen maar bij winnen. Dus start je blog vandaag en laat me je adres in een comment weten.

Ik ben benieuwd naar je resultaat!

De vorige post ging over het overwinnen van angst door het vragen van telefoonnummers aan vrouwen of mannen. De bedoeling is dat door dit te doen je ook angsten op andere gebieden makkelijker kunt overwinnen. Bijna iedereen kan deze oefening doen, want bijna iedereen is hier bang voor.

Omdat het resultaat in die oefening niet uitmaakt, wordt de angst voor het vragen kleiner. Dat is toch de bedoeling. Je doet het niet voor de nummers. Maar wat als het resultaat wel uitmaakt? Als je wel iets meer wilt? Een date, een relatie of gewoon seks? Waarom zijn we zo bang om op iemand die we beter willen leren kennen af te stappen?

Want dan wordt het nog veel uitdagender. Alle angsten die je hebt zullen dan naar boven komen. Herken je er een paar van deze?

1. Je wilt niet afgewezen worden

Misschien de meest voor de hand liggende. Afwijzing is niet leuk. Afgewezen worden doet pijn. Onderzoek heeft uitgewezen dat sociale afwijzing het ‘pijncentrum’ van je hersenen stimuleert. De reactie in je hersenen op die afwijzing is vergelijkbaar met wat je ziet bij fysieke pijn, zoals bv. je teen stoten.

Het gaat er natuurlijk om hoe je reageert op afwijzing. Voel je je niet afgewezen, dan voel je geen ‘pijn’. Daarom vond ik het niet erg om zelf ‘afgewezen’ te worden in mijn vorige experiment. Ik verwachtten geen resultaat en wist dat de kans op afwijzing enorm groot was.

2. Je weet niet wat er gaat gebeuren

Je weet nooit hoe de ander zal reageren. Misschien heb je een bepaalde openingszin in gedachten, maar je kunt nooit voorspellen wat de reactie daarop zal zijn. Zelfs als je een gewoon praatje gaat slaan, kan er vanalles gebeuren. Die onzekerheid kan je bang maken.

3. Je gelooft niet dat dit kan werken

Je denkt niet dat je zomaar in eender welke situatie op een man of vrouw kunt afstappen om ermee te gaan praten en dat je dan een positief resultaat kunt krijgen. Daarvoor moeten alle omstandigheden goed zijn. Of je moet elkaar al kennen. Maar de realiteit is dat het toch gebeurt.

4. Het lijkt onnatuurlijk om zomaar op een man of vrouw af te stappen en te praten

Vergelijkbaar met het vorige punt. Als je dit nog nooit hebt gedaan, zal het vreemd aanvoelen. In sommige culturen is dit ook helemaal not done. Maar in België en Nederland is het al meer aanvaard.

5. Je vindt het belangrijk wat anderen van je denken (of wat ze zouden denken)

Je wilt niet niet als een een sukkel overkomen. Of beter gezegd, je wilt niet dan andere mensen denken dat je een sukkel bent. Je vindt de mening van anderen te belangrijk en daardoor laat je hen bepalen wat jij over jezelf denkt. Dat creëert extra druk voor jezelf om goed over te komen.

6. Je maakt het moment te belangrijk

Je geeft teveel betekenis aan die ene interactie. “Als die ene persoon me niet ziet zitten, dan ziet niemand me zitten. Dan ga ik nooit iemand vinden. Dan moet ik maar zes katten nemen en in een grot gaan wonen.”

7. Je weet niet wat je moet doen of zeggen

Zelfs als de vorige punten je minder uitmaken, misschien weet je gewoon niet wat te zeggen? Wat te doen? Hoe te staan? Als je iemand durft te benanderen, maar je hebt geen idee wat daarna te doen, dan is de kans klein dat je actie onderneemt.

8. Je wilt hem of haar of hun groepje niet storen

De vrouw of man die je wilt benaderen staat in een groepje en je denkt dat je hen zult storen door op het groepje af te stappen. Of je maakt je zorgen over wat de anderen in het groepje van je zullen denken.

9. Je hebt een verkeerd zelfbeeld of te weinig zelfvertrouwen

Dat kan zich op heel veel verschillende manieren uiten. Misschien denk je dat je die ander niks te bieden hebt, dat je saai bent of dat je hij of zij op basis van je uiterlijk niet met wil je wil praten.

10. Je voelt angst en kunt die niet stoppen

Je weet dat het niet logisch is. Op voorhand of achteraf denk je: “Ik kan dit controleren. Dit is niks om bang voor te zijn.” Maar zodra het moment daar is, word je terug bang. Je hebt geen controle over die emoties en dat is beangstigend.

Speciaal voor vrouwen

Buiten al deze redenen zijn er voor vrouwen mogelijk nog een paar extra redenen.

Misschien vind je dat iemand aanspreken de taak van de man is. Of  je wordt zelf al regelmatig benaderd en heb je er geen ervaring mee om dit zelf te doen. Dat maakt je nog onzekerder omdat je gewoonweg niet weet wat te doen. Tenslotte zijn er ook nog sommige mannen die het niet leuk vinden dat vrouwen op hen afstappen. Ik ken er zelf geen, maar ze schijnen te bestaan. Kom je er zoeen tegen, prijs jezelf dan gelukkig dat je er verder geen tijd in hoeft te steken.

Wat eraan te doen?

“Ok, Daan, we herkennen ons hierin. Wat kunnen we hier nu aan doen?”

Ik moet toegeven, ik ben hier geen expert in. Maar ik wil mensen hier wel mee helpen. En ik zie gigantisch veel dingen die je zou kunnen doen om van deze angsten af te komen.

Neem de beslissing om hieraan te werken en onderneem actie. Werk aan je zelfbeeld. Leer meer over mannelijke/vrouwelijke psychologie. Hou van jezelf. Begin klein. Start met te lachen naar mensen op straat. Houdt oogcontact tot de ander wegkijkt. Zeg hallo tegen mensen die voorbijkomen. Geef complimenten aan personen die je niet kent. Onderneem meer actie. Vraag telefoonnummers aan onbekenden. Ga naar Toastmasters en werk aan je spreekvaardigheden. Praat met iedereen, van de bakker tot de persoon die toevallig langs je in de trein zit. Man of vrouw, jong of oud, maakt niet uit. Doe moeite om ze te leren kennen. Blijf actie ondernemen. Hou van iedereen.

Dit zijn dingen die ik alvast doe of probeer te doen. Zelfs als je in een relatie zit zou ik al deze dingen doen. Zomaar met eender wie een gesprek kunnen starte (en ze daarna misschien een knuffel geven) is één van de mooiste dingen die er is. Dan heb je vrienden voor het oprapen.

Ik heb nog veel te leren over relaties en man/vrouw dynamieken. Dat is geen prioriteit voor mij, maar ik hou jullie op de hoogte van mijn vorderingen.

P.S. Op internet vind je massa’s tips over dating en relaties en veel daarvan kun je als twijfelachtig omschrijven. Steve Pavlina raadt de producten van David DeAngelo aan en daarom schreef ik me in op zijn gratis nieuwsbrief. Je krijgt dan ook onmiddellijk een mail met de “10 gevaarlijkste dating fouten die mannen maken.” Daar zitten in ieder geval een heel aantal waarheden tussen.

Ook interessant voor vrouwen om te lezen trouwens. Je zult er zeker een paar herkennen. Ik ben ook ingeschreven op de gratis nieuwsbrief voor vrouwen. Altijd goed om te weten wat de tegenpartij weet.

Heb jij een tip om makkelijker op vrouwen of mannen af te stappen? Deel ze dan met je lotgenoten!

In The Four Hour Workweek (Een werkweek van 4 uur) van Timothy Ferriss staat een prachtige oefening om te je leren angst te overwinnen. Die heeft trouwens weinig te maken met de rest van de inhoud van dit geweldige boek over hoe je een rijk leven kunt leiden zonder veel te doen.

De oefening gaat als volgt: Zorg dat je oogcontact hebt en vraag een week lang iedere dag de telefoonnummers van ten minste twee aantrekkelijke leden van het andere geslacht. Deze oefening geldt zowel voor mannen als vrouwen en je leeftijd is niet van belang. Zelfs als je in relatie zit, kan je deze oefening doen. Je gooit de telefoonnummers achteraf dan gewoon weg.

Het uiteindelijke doel is niet telefoonnummers verzamelen, maar wel de angst voor het vragen te overwinnen. Het resultaat is dus onbelangrijk.

Tim geeft nog enkele tips mee, zoals naar een winkelcentrum gaan en ernaar te streven om binnen vijf minuten minstens drie mensen na elkaar aan te spreken. Hoe meer, hoe beter. Zo kom je makkelijker over je gêne heen. Je krijgt zelfs een miniscript mee dat je kunt gebruiken. Dat gaat als volgt:

“Neem me niet kwalijk. Ik weet dat dit misschien vreemd klink, maar als ik het je nu niet vraag, kan ik mezelf de rest van de dag wel voor mijn kop slaan. Ik ben laat voor een afspraak [met andere woorden, ik heb vrienden en ben geen stalker], maar ik vind je echt [ongelofelijk, verbluffend] leuk [beeldschoon, sexy]. Mag ik je telefoonnummer? Ik ben geen psychopaat – ik zweer het je. Je mag me ook een niet-bestaand nummer geven als je niet geïnteresseerd bent.”

Ik zie je al fronsen en denken dat dit script niet gaat werken. Tim zegt ook niet dat je dit script exact moet gebruiken, variaties mogen ook. Je kunt eigenlijk zeggen wat je wilt. Onthoud, het resultaat telt niet.

Misschien gaat er ook iets verloren in de vertaling. Het woord pyschopaat zou ik alvast niet gebruiken in België of Nederland.

Simpel in theorie

Deze oefening lijkt misschien makkelijk, de uitvoering is iets uitdagender.

Ik denk niet dat er voor mannen veel dingen moeilijker zijn dan het benanderen en aanspreken van onbekende vrouwen. Nuchter, welteverstaan. En dan ook nog eens onmiddellijk een telefoonnummer vragen? Voel je het zweet al uitbreken?

Of het voor vrouwen makkelijker is, weet ik niet. Het benaderen dan. Wel denk ik dat je als vrouw makkelijker onmiddellijk een telefoonummer krijgt van een man dan andersom. Wij zijn gewoon vriendelijker.

Zelf was ik nog nooit op een vrouw die ik niet kende afgestapt. Toch niet om een telefoonnummer te vragen. Dat was ook niet nodig. De laatste acht jaar heb ik bijna voortdurend in relaties gezeten. Altijd met vrouwen die ik daarvoor op een bepaalde manier al kende. Die angst voor het benaderen zat er bij mij dus ook nog in. Maar ik zeg vaak: “What you fear, you must face”, dus hier moest ik wel iets aan doen.

De praktijk

Twee zaterdag geleden ging ik daarom met een vriend naar Hasselt. Veel mensen op straat, ideaal om deze oefening te doen. Ik was er helemaal klaar voor. Ik dacht niet aan resultaten, maar als ik één telefoonnummer op tien zou krijgen, dan zou ik al tevreden zijn. Vol goede moed gingen we op pad. En op het einde van middag had ik maar liefst nul vrouwen aangesproken.

De dag was geen mislukking, want ik had wel iets bijgeleerd. Dat ik banger was dan ik dacht. Maar ook de manier waarop ik vrouwen wou benaderen was verkeerd. Ik wou me teveel aan het script houden en was van plan om onmiddellijk het hele verhaal af te steken. Achteraf realiseerde ik me dat ik gewoon “Hallo, ik ben Daan” moest zeggen om dan verder te gaan.

Time out

Hey, wat was dat? Wat is er zo moelijk aan het benaderen en aanspreken van vrouwen? In Las Vegas en de maanden erna sprak ik iedereen zondere enige moeite aan. Waarom ging het nu dan niet even makkelijk? Waarschijnlijk omdat ik het willekeurig-aanspreken-van-mensen deel van mijn leven toch wat heb laten verwateren. Net zoals Toomas in zijn recente post zegt, sociaal zijn is vergelijkbaar gewichtheffen. Als je ermee stopt, veranderen je spieren terug in sociaal vet, zonder dat je het door hebt.

Daarom besloot ik vorige week om terug onbekenden op straat toe te lachen en te begroeten met een ‘hallo’ of ‘hey’. Of ik begon een praatje met de lokale apotheker over de vrij grote voorraad schoonheidsproducten die hij aanbood en hoe vrouwen zich onbewust laten beïnvloeden door het opgedrongen schoonheidsideaal. Een goede opwarming.

De praktijk – deel 2

Vorige zaterdag ging ik met dezelfde vriend terug naar Hasselt. Deze keer voelde ik mezelf alvast in een betere staat. Onderweg van de parking naar de winkelstraten begroet ik zoveel mogelijk mensen met een ‘goedemiddag’, ‘hallo’ of ‘hey’. Veel positieve reacties krijg ik daar niet op, maar dat maakt niet uit. Het gaat erom dat ik me er goed bij voel. Wel ben ik superblij als een enkeling iets terugzegt of gewoon al lacht.

Ik ben er dus klaar voor en toch, de angst is er nog altijd. Maar deze keer gaat het beter en benader ik toch twee vrouwen die ik aantrekkelijk vind én ik vraag hun telefoonnummer. De eerste twee ooit. Missie geslaagd!

Ook al is het resultaat niet belangrijk, waarschijnlijk vraag je je af of ik die nummers ook heb gekregen.

Het antwoord is nee.

Eén vrouw was zo vriendelijk om voor te stellen dat ik mijn nummer aan haar gaf. Iedereen denkt natuurlijk dat dat de ideale manier is om iemand af te schepen waar je niet in geïnteresseerd bent. En dat zei ik haar ook. Waarop ze “Nee, nee!” antwoordde. Waarom ik niet vroeg waarom ze haar nummer niet wou geven, weet ik niet. Misschien omdat ik haar wel geloofde. Ik ben hier nog nieuw in.

In ieder geval heb ik nog niks van haar gehoord. Daar kunnen verschillende redenen voor zijn, maar hoe dan ook, dames, als je niet geïnteresseerd bent in een man, doe dan niet de “geef mij jouw telefoonnummer maar” move. Het is misschien minder aangenaam om nee te zeggen, maar je doet een man er geen plezier mee door hem tevergeefs te laten hopen dat je toch gaat bellen.

Dan liever de tweede, die zei gewoon nee. Hier zag ik al heel snel dat alles de in mist ging. Na een paar seconden merkte ik de help-mij-blik al op. Dat is wanneer een vrouw ineens af en toe schichtig rondkijkt en de omgeving afspeurt of er iemand is die haar kan redden. Dat vond ik wel grappig. Die blik had ik nog nooit gezien, maar ik herkende hem onmiddellijk. Ik legde de situatie uit en bedankte haar voor het helpen om mijn angst te overwinnen. Ze lachte en zo gingen we toch met een goed gevoel uit elkaar.

Conclusie

Is dit de beste manier om een telefoonnummer van een vrouw te krijgen? Absoluut niet.

Het zal zeker bij een aantal mensen lukken, maar er zijn betere manieren.

Daar ging het hier wel niet over. Dit is een enkel een oefening om je angst voor het vragen te overwinnen. Krijg je een (bestaand) nummer, dan is dat een mooie bonus. Maar denk niet dat je een bepaald resultaat moet halen, want dat maakt het nog moeilijker om effectief op iemand af te stappen.

Waar komt die angst voor het benaderen eigenlijk vandaan? Ik heb wat onderzoek gedaan en daar volgt nog een post over. Ik voel dat dat nodig is.

Het heeft ieder geval veel met je eigen verwachtingen te maken. Als het je echt niks uitmaakt wat er gebeurt, dan spreek je zonder enige moeite iedereen aan.

Ergens verwachtte ik dan toch iets. Maar ik ben momenteel niet op zoek naar een relatie. Ik ben eigenlijk aan het leren om gelukkig te zijn zonder relatie. Toch sluipt ergens achterin mijn hoofd de gedachte “Maar het zou toch fijn zijn als…” rond. Dat maakt deze oefening weer extra uitdagend. Hoe dan ook, ik ben al blij als ik hierdoor een paar nieuwe vrouwelijke vrienden leer kennen.

Deze oefening ga ik in ieder geval blijven doen. Updates volgen waarschijnlijk nog.

Tips, opmerkingen, aanzoeken? Altijd welkom!

Heb jij je tijdens de laatste vier weken verveeld? En indien ja, een beetje, redelijk veel of heel veel?

Als je voor één van de laatste twee koos, pas dan op. De kans dat je jonger zal sterven is dan namelijk heel wat groter.

Wetenschappers van een Londense universiteit stelden deze vraag in 1985 (en daarna nog eens in 1988) aan 7500 ambtenaren tussen de 35 en 55 jaar. Vorig jaar onderzocht men wie er van deze groep nog leefde. Nu blijkt dat de mensen die zich redelijk of heel veel verveelden 37% meer kans kans hadden om gestorven te zijn.

De wetenschappers vermoeden dat mensen die zich regelmatig vervelen eerder ongelukkig, ongemotiveerd en onvoldaan zijn dan anderen. Dit kan dat weer leiden tot ongezonde gewoontes zoals roken, drank of drugs. Hierdoor stijgt de kans op het sterven aan een hartaanval of andere hartziekte. De resultaten over wie stierf aan een hartaandoening en de mate van hun verveling bevestigen dit.

Gelukkige mensen leven langer, dat wisten we al. Maar bij deze staat vast: je dood vervelen is mogelijk.

Het goede nieuws

Het goede nieuws is dat wij 100% verantwoordelijk zijn voor ons leven. Vervelen we ons, dan hebben we ons zelf in die situatie gebracht. En wij kunnen ons uit die situatie kunnen halen.

Verveel jij je op je werk? Daar kun je iets aan doen. Vraag om uitdagendere taken of gewoonweg een andere functie. Kan of wil je bedrijf je die niet geven, neem dan ontslag. Zeg niet dat je dat niet kunt. Dat kan je altijd. Je hebt er maar een paar minuten voor nodig.

Verveel je je na je werk? Nog veel erger! De wereld zit vol met interessante en spannende dingen die je kunt doen.

Zoek een nieuwe hobby. Doe dingen waar je bang voor bent, zoals spreken in het openbaar. Ga bij een sportclub. Lees eens een boek in plaats van elke avond naar televisie te kijken. Ga wat meer op reis door bv. goedkoop te couchsurfen. Of blijf hier en bezoek een stad die je nog nooit bezocht hebt. Doe nog meer dingen waarvoor je bang bent. Schrijf een boek. Begin een blog. Doe het allebei. Ga skydiven. Of spelonken. Spreek eens af met iemand die je enkel online kent. Start een nieuwe carrière. Doe aan vrijwilligerswerk. Begin een rockgroepje. Ben je single, schrijf je dan eens in op een datingsite. Of misschien nog beter, spreek mannen of vrouwen rechtstreeks aan. De kans is klein dat je je dan verveelt. Maar als je een saai leven leidt, kan dat misschien niet voor die ander gezegd worden.

Heb ik al gezegd meer dingen te doen waarvoor je bang bent? Maak een lijst van vijf dingen die je absoluut niet durft en ga ze doen. Adrenaline is beter dan verveling.

Je hoeft je nooit te vervelen, tenzij je hiervoor kiest. Maar waarom zou je dat doen?

Will Smith ken je waarschijnlijk als acteur of hiphopartiest. En of je nu een fan bent of niet, één ding kun je niet ontkennen, hij heeft succes. Van Grammy Awards tot oscarnominaties tot meerdere kaskrakers, hij heeft het allemaal op zak.

Hoe word je zo succesvol als Will? Talent? Keihard werken? Geloof in jezelf? Een beetje van alles?

Kan iedereen evenveel succes behalen als hem? Ik denk het wel. En hij denkt het ook.

Het volgende prachtige filmpje is een verzameling van de wijsheden van Will Smith.

Ik kan dit filmpje opnieuw en opnieuw blijven bekijken. Ik laat het zelfs op de achtergrond spelen terwijl ik werk. Veel betere muziek is er niet.

Er zijn massa’s goede quotes terug te vinden in deze video. Ik ben het met ze allemaal eens. Maar een paar ideeën steken er nog bovenuit.

“Realistisch zijn is de meest genomen weg naar middelmatigheid. Waarom zou je realistisch zijn?”

Als je geen grote dromen hebt, zul je niks groots bereiken. Als je realistisch bent en daardoor gelooft dat bepaalde dingen onmogelijk zijn, waarom zou je er dan aan beginnen? Realisme sucks.

“Ik ben niet bang om te sterven op een loopband.”

Zoals Will zegt, je mag misschien meer talent of vaardigheden dan hem hebben, maar als je samen op een loopband kruipt, ga jij er eerst af of hij sterft terwijl hij erop staat. Keihard werken aan je droom en nooit opgeven. Het werkt. Mooier kan ik het niet uitdrukken.

“Jij bepaalt hoe het universum eruit ziet.”

Krachtig. Zoals Steve Pavlina ook zegt, als jij een keuze maakt en je laat door je acties zien dat je 100% toegewijd bent, dan verdwijnen obstakels vanzelf. Het universum zal meewerken. Maar je moet erin geloven. En als je er niet in gelooft, neem toch actie. Doe alles wat je kunt doen. Je zult resultaten zien. En uiteindelijk zal je erin begin te geloven. Vanaf dan is niks meer onmogelijk.

Ik ga hem Will Smithen

Nadat ik dit filmpje (een paar dagen geleden) had gezien, nam ik een A4-blad en schreef er “Ik ga hem Will Smithen!” op. Dit blad hing ik aan de muur boven mijn monitor op. Ik denk ook regelmatig aan die zin. Het geeft me telkens weer een energieboost. Ik ben nog lang geen Will Smith, maar ik ga alles doen om een Will Smith te worden. Waar is die loopband?

Ga jij hem ook Will Smithen?

Van Steve Pavlina heb geleerd dat het heel nuttig kan zijn om voor elk jaar een primaire focus te kiezen. Goede voornemens kunnen wel eens mislukken, maar een primaire focus blijft het hele jaar gelden.

Het gaat erom dat je één bepaald gebied van je leven grondig gaat verbeteren. Dat kan gaan van je relaties, je gezondheid, je gezin, je financiële situatie of eender welk ander aspect van je leven.

Het beste kies je een deel van je leven dat achterloopt op de andere gebieden. Vaak zal het al duidelijk zijn welk gebied dat bij jou is. Als dat niet zo is, kan een jaaroverzicht van je eigen leven je meer inzicht geven. Voor mij is het al een tijdje duidelijk waar ik dit jaar best het meeste aandacht aan kan geven.

Primaire focus: Waarde creëren/geld verdienen

Ik begon het jaar met de focus “geld verdienen”. In mijn jaaroverzicht kan je lezen dat mijn maandelijks variabel inkomen rond de enkele euro’s per maand schommelt. Ik heb nog wel wat spaargeld (dat volledig in aandelen vastzit) maar zolang ik geen inkomen heb, kan ik op lange termijn onmogelijk onafhankelijk gaan leven.

Maar geld verdienen op zich inspireert mij niet. Als dat puur de focus was, zou ik bijvoorbeeld veel actiever kunnen beleggen en bijvoorbeeld gaan  daytraden. Of ik zou de soms schimmige wereld van internetmarketing kunnen induiken en aantal producten verkopen waar ik niet volledig achter sta. Of ik kan voor de makkelijkste manier om geld te verdienen kiezen en gewoon een job aannemen. Maar als je al even volgt, weet je misschien dat dat niet mijn favoriete keuze is. Hoe dan ook, als het echt zou moeten, dan zou ik dit wel doen. Maar voorlopig is dat nog niet nodig.

Wat mij wel inspireert, is waarde creëren. Dat kan op verschillende manieren: door een boek te schrijven, een audioprogramma te maken, een cd op te nemen of je diensten aan te bieden. De mogelijkheden zijn eindeloos. Iedereen kan op zijn eigen manier waarde creëren.

Wat is waarde? Dat bepalen andere mensen. Als iemand iets wil teruggeven voor jouw werk, dan heeft jouw werk waarde. Wil men dat niet, dan heeft je werk hoogstens emotionele waarde. Wat je terugkrijgt kan gaan van tijd tot geld tot andere diensten. Al gaat het meestal om geld.

Hoe ga ik waarde creëren?

Ik wil op verschillende manieren waarde creëren. Ten eerste door gigantisch veel nieuwe blogposts te schrijven. Minstens drie per week. Maar ik heb zo’n gevoel dat het er meer zullen zijn. Op die manier wil meer bezoekers krijgen om op die manier meer mensen te helpen groeien. Daarna kan ik advertenties toevoegen, iets waar ik het niet zo makkelijk mee heb. Ook kan ik meer producten waar ik 100% achter sta aanraden. Of ik kan zelfs (slik) donaties vragen.

Met geld verdienen via mijn blog heb ik het moeilijk. Dit is een beperkende gedachte waar ik de komende tijd aan zal werken.

Verder zal in 2010 beginnen met personal coaching. Dat is volledig nieuw voor mij, maar ik voel dat ik dit heel graag zou doen. En als je iets graag doet, dan word je er vanzelf beter in. Hier komt nog een apart artikel en een pagina over, maar als je hier nu al interesse hebt, kan je mij contacteren. Jouw identiteit blijft natuurlijk anoniem.

Ook wil ik mijn eigen producten gaan creëren. Ik heb al een eigen t-shirt ontworpen, waar ik persoonlijk vrij trots op ben. Al weet ik nog niet zeker hoe ik dit in de markt zal brengen. Ook wil ik mijn eigen infoproducten gaan creëren en verkopen.

Tenslotte zal ik blijven uitkijken naar andere manieren om waarde te creëren en/of geld te verdienen. Als ik schrijf over hoe je zelf geld kunt verdienen, creëer ik op die manier ook waarde.

Ik gooi er ook onmiddellijk een doelstelling tegenaan. Een vrij ambitieuze, vind ik zelf. Het doel is om elke maand 100 euro meer te verdienen dan de maand ervoor. Op die manier verdien ik op het einde van het jaar 1200 euro per maand. Evenveel als toen ik nog werkte. Wens me geluk.

Secundaire focus: Fysieke gezondheid

Op dit gebied doe ik het beter dan op financieel gebied, maar er is nog veel vooruitgang mogelijk. Het doel hier is vooral om elke dag minstens 20 tot 30 minuten te bewegen of te sporten. Hiermee ben ik goed begonnen en zodoende ben ik al zes dagen na elkaar sportief bezig. Een heel nieuwe ervaring voor mij.

Werken aan mijn fysieke gezondheid sluit perfect aan bij mijn primaire focus. Als ik fitter ben, heb ik meer fysieke en mentale energie om te creëren. Ik zal helderder kunnen denken, dus ik zal betere artikels schrijven. Ik zal meer uithouding krijgen en me daardoor langer kunnen concentreren.

Momenteel heb ik een driedagenschema. Op dag 1 werk ik aan mijn bovenlichaam, door push ups en sit ups te doen en te werken met gewichten. Op dag twee werk ik aan mijn onderlichaam via een trainingsprogramma van het EA Sports Active ‘spel’ op de Wii. Wie niet gelooft dat dit werkt, mag altijd dit altijd persoonlijk bij mij komen testen. Breng wel een handdoekje mee om je zweet op te vegen. Op dag drie recupereer ik en doe ik een aantal yoga- en balansoefeningen van Wii Fit. Deze drie dagen herhaal ik, al zal ik de intensiteit van de oefeningen opvoeren.

Daar blijft het wel niet bij. Ik ga ook terug badmintonnen. Een tiental jaar geleden zat ik een tijdje bij een club en ik vond dit een heel aangename sport. Vanavond ga ik terug naar diezelfde club. Ik heb nog een eigen racket en ik heb zelfs een nieuwe trainingsbroek gekocht.

Tenslotte heb ik ook nog een hand grip (zo’n knijpding) én een speed rope gekocht. Dat is een iets zwaarder springtouw. Inderdaad, ik ga touwtjespringen! Of rope skipping/jumping, zoals stoere mensen dat noemen.

Overige doelen

Ik heb nog een aantal andere subdoelen die allemaal aansluiten bij mijn primaire focus. Die zijn:

Ik wil twee tot drie boeken per maand lezen om meer kennis op te doen en meer informatie te hebben om artikels te schrijven.

Ik wil elke dag om 6 à 7 uur opstaan zodat ik extra tijd heb om aan mijn doelen te werken.

Ik wil elke dag 10 tot 20 minuten alles dat ik wil bereiken visualiseren voor meer motivatie, helderheid en om samen te werken met de wet van aantrekkingskracht.

Ik wil elke dag plannen en mijn doelen nadenken om mijn focus niet uit het oog te verliezen.

Ik wil zoveel mogelijk nieuwe mensen ontmoeten, enerzijds om elkaar te helpen groeien, anderzijds gewoon ter ontspanning. Dit is niet echt een duidelijk doel, want wat is ‘zoveel mogelijk’? Ik zal hier dus wat meer over moeten nadenken om preciezer te zijn.

Zo komen we er wel, denk ik.

Heb jij een focus voor 2010? En wat is die focus? Welk gebied loopt achter op de andere? Wat is de zwakste schakel? En beïnvloedt die zwakke schakel de andere gebieden van je leven? En vooral, wat ga je eraan doen?

De media doet het altijd: een jaaroverzicht maken. Maar waarom zou je dat niet zelf doen? Een persoonlijk jaaroverzicht maken. Even terugkijken op alles dat het voorbije jaar in je leven is gebeurd. Misschien toegespitst op een aantal verschillende gebieden.

Ik heb dit zelf nog nooit gedaan. Zelfs nooit eraan gedacht. Maar op één of andere manier voelt het nu aan alsof ik dit wel moet doen.

Er zijn verschillende voordelen aan zo’n jaaroverzicht van je leven. Het helpt je om, zoals het woord het zegt, een overzicht te krijgen. In welke delen van je leven heb je vooruitgang gemaakt? In welke delen ben je minder of niet vooruitgegaan? Of ben je hier en daar zelfs achteruitgegaan? Als je hier een goed beeld van hebt, kan dit je helpen om gerichtere doelen voor het volgende jaar te stellen.

Als je langetermijndoelen hebt die enkele jaren in beslag nemen, is het belangrijk om soms even stil te staan bij wat je al bereikt hebt. Anders blijf je misschien teveel stilstaan bij wat je nog niet bereikt hebt. Terwijl je misschien al enorm veel vooruitgang hebt geboekt. En daar gaat het om, zoveel mogelijk vooruitgang boeken. En de reis is sowieso belangrijker dan de bestemming.

Als je dit elk jaar doet, heb je na een tijdje een mooi overzicht van je leven. Altijd fijn om terug te kijken. Als je er uiteindelijk op vooruit bent gegaan toch.

Mijn jaaroverzicht

Dit jaar is er heel veel veranderd voor mij. Meer dan in welk ander jaar ooit. Daar stond ik pas echt bij stil toen ik mijn eigen overzicht maakt. Een greepje uit de belangrijkste veranderingen.

Carrière en werk

Begin 2009 werkte ik nog voor een contact center. Halverwege het jaar nam ik ontslag en startte deze blog. Van job zonder perspectieven die me weinig geluk opleverde naar het begin van een nieuwe carrière met onbegrensde mogelijkheden. Die vooruitzichten maken me nu al ongelofelijk gelukkig.

Geld en financiën

Ik ging van een vast inkomen van ongeveer 1200 euro naar een variabel inkomen. Dat inkomen is nu nog vrij laag en schommelt rond enkele euros per maand. Maar het goede is dat ik zoveel zou kunnen verdienen als ik wil. Meer verdienen is dan ook een belangrijk doel voor 2010. Voor de geïnteresseerden, dit jaar verdiende ik 25,80 euro via deze blog. 25 euro via bonussen omdat mensen zich via mij inschreven om te mystery shoppen en 0,80 euro omdat een heel lief iemand een boek (Wat is jouw excuus?) kocht via een link op deze site.

Gezondheid en lichaam

Ik ging van een lichaamsgewicht van gemiddeld 51 kg begin dit jaar naar gemiddeld 60 kg nu. In BMI-termen ging ik van 16,5 naar 19,4. Dat betekent van ondergewicht naar normaal gewicht. Voor het eerst sinds lang heb ik dus een relatief normaal gewicht. Iemand zei dit jaar zelfs dat ik dik was! In vergelijking met vroeger dan, maar toch, dat was de eerste keer ooit. Wat een prachtig compliment! Ik was heel blij.

Veel heb ik hier niet voor moeten doen. Toen ik nog werkte at ik heel onregelmatig en wat ik at was ook niet zo fameus. Door te stoppen met werken en blowen zijn de kilo’s er vanzelf bijgekomen. Ik zit nu al een paar maanden rond die 60 kg, dus ik denk niet dat ik ga blijven bijkomen.

Ik heb neofobie leren erkennen en zo goed als overwonnen. Mooi zo. Ook let ik meer op mijn voeding en eet ik meer fruit dan ooit. Ik drink de laatste tijd veel versgeperst fruitsap (nu bijvoorbeeld, o zo lekker) en heb zelfs al smoothies gemaakt.

Tenslotte ben ik van iemand met een cannabisverslaving gegaan naar iemand die niet meer blowt maar af en toe (en steeds minder) een ‘misstap’ zet. Waar ik dan weer uit leer.

Geestelijke ontwikkeling en vaardigheden

Toen ik jong was, las ik enorm graag veel boeken. De laatste jaren las bijna enkel nog de krant, magazines en online. Ik kocht nog wel boeken, maar las ze dan niet. Dit jaar heb ik de goede gewoonte van boeken lezen terug nieuw leven ingeblazen. Deze maand heb ik al drie boeken gelezen en de vierde is bijna uit.

Ik heb veel bijgeleerd over bloggen en alles dat daarrond hangt. Verder ben ik voor de eerste keer naar enkele workshops/seminaries rond persoonlijke ontwikkeling geweest, met als hoogtepunt de Conscious Growth Workshop in Las Vegas.

Gewoontes en dagelijkse routine

Van nooit plannen of doelen stellen naar regelmatig plannen en doelen stellen. Zowel op lange als op korte termijn. Ik heb een agenda, noteer ideeën neer in een apart boekje en blog regelmatig.

Emoties

Die waren altijd al vrij positief, maar sinds kort ervaar ik meer natuurlijke (oftewel niet door cannabis verdoofde) emoties. Zowel positieve als negatieve. Ze zijn allemaal welkom.

Sociaal leven en relaties

Als ik vroeger nieuwe mensen leerde kennen, was dit meestal via mijn werk. Hele fijne mensen, maar niet vaak geïnteresseerd in persoonlijke ontwikkeling. Dit jaar leerde ik meer dan ooit vrienden kennen die wel hierin geïnteresseerd zijn. Sommigen eerst online, dan offline. Sommigen online, die ik nog offline ga ontmoeten. En sommigen gewoon offline. Moet ook kunnen. Regelmatig leer ik nieuwe mensen kennen, zowel via Toastmasters als door eigen zoektochten. Je kunt ook gewoon mij contacteren. Dat bespaart me tijd.

De reis

Ik zou dus kunnen stilstaan bij alles dat nog niet is zoals ik het wil. Zo kan ik nog veel gezonder eten, sport ik zelden of nooit en heb ik zo goed als geen inkomen. Maar daar is nog tijd voor. Daarvoor is volgend jaar.

Maar dit jaar, dit was een goed jaar.

Het is weer bijna zover. De tweede Conscious Growth Workshop van Steve Pavlina zal op 14 tot 16 januari plaatsvinden, opnieuw in Las Vegas.

Ik zou dolgraag terug gaan. Maar ik heb me nog niet ingeschreven. Want, zoals met vele dingen, zijn er voor- en nadelen. Of zijn er toch geen nadelen? Even checken.

Waarom ik wil gaan

Misschien heb je de vele vorige posts al gelezen die ik hierover heb geschreven? Nog nooit heb ik zoveel groei-ervaringen op zo’n korte tijd beleefd. Dit zorgde voor een enorme boost in mijn eigen persoonlijke ontwikkeling. Als ik maar de helft van al die ervaringen zou hebben, dan is het al de moeite om te gaan.

Ik heb er veel vrienden gemaakt en met een heel aantal hou ik nog contact. Veel van die mensen komen ook terug. Die wil ik natuurlijk opnieuw zien. Maar ik zou er ook naar uitkijken om alle nieuwe mensen te leren kennen. Plus ik kan een aantal mensen die ik alleen online ken in levende lijve te ontmoeten.

De workshop is gratis voor mij. Iedereen die naar de eerste workshop ging, mag gratis naar een nieuwe in 2010 gaan. Heel sympathiek van Steve.

Waarom zou ik niet gaan?

De rest is natuurlijk niet gratis. Ik moet nog altijd betalen voor de vlucht, overnachtingen en andere reisgerelateerde kosten. Vluchten kosten meer dan een paar maanden geleden, maar met wat moeite kan ik nog een vlucht voor iets meer dan 500€ vinden. De vorige keer betaalde ik 450€, al had dit toen minder kunnen zijn. Ik zou deze keer een kamer delen met iemand, dus dat zou me minder kosten, nl. 200€ of minder. In oktober betaalde ik 260€ voor 7 nachten. Deze keer zou ik wel een paar dagen langer blijven. Dus voor 700€ ben ik daar. Dan reken ik er ruimweg nog 500€ andere kosten bij. 1200 euro dus. Dat kan ik me nog wel veroorloven. Dit is op zich geen reden om niet te gaan, maar misschien kan ik dit geld beter aan iets anders besteden. Zie iets verder waaraan.

2009 was een jaar van heel veel verandering voor mij. Van ontslag nemen tot deze blog starten en van lid worden van Toastmasters tot leren knuffelen. De workshop was een hoogtepunt die een aantal gebieden van mijn leven in een stroomversnelling heeft gebracht. Daar zit nog altijd in en dat is leuk, al word je soms ook tegen de kanten gezwierd.

Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat ik nog een heel aantal uitdagingen op mijn pad heb. Veel van de uitdagingen (zoals voor een inkomen zorgen) zijn nog dezelfde als in oktober. Ik ben veel gegroeid sinds toen, maar ben zeker nog niet uitgegroeid. Er zijn nog massa’s dingen die ik wil doen en van plan ben om te doen. Dus misschien kan ik beter eerst al deze dingen doen om daarna terug te gaan. Aan de andere kant, misschien zijn er bepaalde redenen waarom op ik sommige vlakken nog te weinig actie heb genomen. De workshop zou waarschijnlijk voor meer inzicht in deze gebieden zorgen.

Terug naar Antwerpen

Ik woon nu iets meer dan een maand terug bij mijn ouders in Maasmechelen, maar ik heb het alweer gezien hier. Ik verlang ernaar om terug te verhuizen en hoopte ik vurig dat er snel iets via Lancelot in Antwerpen zou vrijkomen. En, jaja, dat is nu gebeurd! Opeens verscheen er een twitterbericht van @lancelotbelgium: “Nieuw project Centrum Antwerpen – centr. station, kantoorgebouw, 8 plaatsen, parkeermogelijkheid, alles aanwezig”. YAY! Ik wacht nog op meer informatie maar ben zo goed als zeker dat ik hier ga wonen.

Daarom dat ik zei dat ik mijn geld misschien beter hieraan kan besteden. In de projecten van Lancelot zijn er zelden of nooit meubels en veel meubels heb ik niet. Al kunnen kringloopwinkels in dit geval voor een relatief goedkope oplossing zorgen.

Het voordeel van geldnood

Als ik zou gaan, zou dat voor een mooie deuk in mijn budget zorgen. Ik zou het nog wel een tijdje kunnen uithouden, maar langzaamaan zou het tijd worden dat ik iets begin te verdienen. Ik had vroeger de vervelende gewoonte om pas onder druk te presteren, dus daar kan ik wel een laatste keer gebruik van maken. Niks zo goed om jezelf te motiveren voor een inkomen te zorgen als een beetje hongersnood.

Snel beslissen is in ieder geval de boodschap. Wat zou jij doen in mijn plaats?

Vorige week heb ik in een recordtempo “Wat is jouw excuus” van Esther Jacobs gelezen. Ik kende haar niet, maar na haar kort even te horen praten op de voorbije Boekenbeurs in Antwerpen wist ik dat ik dit boek moest kopen.

Esther Jacobs

Als je in België woont, is de kans niet zo groot dat je Esther kent, tenzij je een grote fan van Expeditie Robinson. Dan herinner je je misschien het seizoen waarin Esther en de Belgische Marnix in het begin een paar weken gescheiden van de andere deelnemers in een grot moesten zien te overleven. Toen ze uiteindelijk die andere deelnemers mochten vergezellen werd Esther door hen weggepest.

In Nederlands is Esther veel bekender. Ze richtte hier Coins For Care op. Deze organisatie zamelde voor en tijdens de intreding van de euro binnen- en buitenlands muntgeld in. Dat muntgeld zou na de invoering van de euro toch waardeloos worden. Hierdoor zamelde ze miljoenen euro’s in.

Een prachtig initiatief, zou je denken. Dan zal het je waarschijnlijk, net zoals mij, enorm verbazen hoeveel tegenwind ze kreeg vanuit de goededoelenwereld waarmee ze probeerde samen te werken. Ze heeft talloze tegenslagen moeten verwerken en de manier waarop ze dit deed is ongelofelijk inspirerend.

Daarna richtte ze de Donateursverening op, met als doel voor meer transparantie in de vastgeroeste goededoelenwereld te zorgen. Want dat was en is nog altijd nodig.

Daarenboven heeft Esther geen baan, relatie, geld, pensioen of andere zekerheid. Maar ze woont wel op een tropisch eiland en heeft meer dan 100 landen bezocht. Dat op zich is al interessant genoeg om een boek over te schrijven.

Structuur

Het boek is geschreven aan de hand van 18 vaakgebruikte excuses die mensen inroepen om hun dromen niet te hoeven te realiseren. Voorbeelden van hoofdstukken zijn: “Ik durf niet”, “Ik heb geen geld”, “Ik heb geen tijd”, “Wat zullen anderen van me denken”, “Dit is niet het juiste moment” en “Wat als het niet lukt?”.

“Wat is jouw excuus” is zeker geen typisch zelfhulpboek. Het is eerder een persoonlijk verhaal. Het begint bij Expeditie Robinson om dan de klok terug te draaien naar de periode toen Esther net was afgestudeerd om na een lange toch weer bij Coins For Care en Robinson uit te komen.

Ook de layout heeft al veel pluimen gekregen, maar verdient er zeker nog een paar. Het hele boek is doorspekt met foto’s, stukjes krantenartikels, to do lijstjes en andere herinneringen, waardoor het een beetje op een plakboek lijkt. Heel origineel en toepasselijk.

Wat vond ik ervan?

Ik vond het een prachtig boek dat ik aan iedereen zou aanraden.

Op sommige momenten leest het als een thriller en ik leefde mee met alle ups en downs. Ik kon moeilijk stoppen met lezen, moest weten hoe het verder met Esther zou vergaan en las het daarom op twee dagen uit.

Ik zal in ieder geval drie of vier keer nadenken voor ik één van de aangehaalde excuses uit het boek terug durf te gebruiken. En na al dat nadenken zal dat excuus waarschijnlijk niet meer nodig zijn.

Wat is jouw excuus om dit boek niet te lezen? Je bent niet zeker of het iets voor jou is? Lees dan gratis de inleiding en hoofdstuk 1 op de website van het boek. En nu gedaan met die excuses! Kopen en lezen, die handel!

Teken zeker ook de petitie voor beter toezicht op goede doelen in Nederland. Dat is harder nodig dan je denkt.