Eindelijk de bespreking van dag 2 van de Conscious Growth Workshop #5. Heb je dag 1 nog niet gelezen, dan raad ik weer aan om dat te doen. Kwestie van helemaal mee te zijn.

Net zoals vorig jaar pasten we op dagen 2 en 3 de zeven kernprincipes van groei toe op verschillende gebieden van ons leven. Vandaag deden we dat voor carrière en financiële situatie en voor gezondheid.

Een groot verschil met vorig jaar was dat Steve minder praatte en dat wij meer oefeningen maakten en zelf nadachten. Hierdoor was er meer balans.

Carrière en financiële situatie – waarheidsoefening

Elk onderdeel begon dit jaar met een heel leerrijke waarheidsoefening. In die oefening kregen we telkens een aantal pagina’s met stellingen voorgeschoteld.

In dit onderdeel waren dat onder andere de stellingen: “Mijn carrière laat gebruik te maken van mijn persoonlijke sterktes en talenten”, “Ik geniet van mijn werk”, “Ik ben tevreden over het bedrag dat op mijn bankrekening staat” of “Ik geef minder uit dan ik verdien en heb daardoor een positieve cashflow”.

Telkens moesten wij zeggen of we het er sterk mee eens waren, een beetje mee eens waren, er neutraal tegenover stonden, het er beetje oneens mee waren of er sterk oneens mee waren. Op deze manier krijg je een goed overzicht over wat er goed loopt of waar er verbetering mogelijk is.

Persoonlijk was ik het sterk eens met de stellingen “Ik geniet van mijn werk ” en “Mijn werk biedt positieve waarde aan anderen”. Ik was het een beetje oneens met de stelling “Ik zet prioriteiten en hou me daaraan. Ik doe het belangrijkste werk eerst”. Sterk oneens was ik het met “Ik word goed vergoed voor de waarde die ik bied”.

Hieruit kan ik afleiden dat ik moet blijven doen wat ik doe. Mijn werk maakt me gelukkig. Maar ik kan meer moeite doen om ervoor te zorgen dat ik mijn prioriteiten haal. Nadenken over de waarde die ik bied is ook nodig. Momenteel verdien ik hier weinig mee. Je kunt me ook bijna niet vergoeden voor wat ik doe. Daar ben ik natuurlijk zelf verantwoordelijk voor. Dus ik moet mogelijkheden om mij te vergoeden toevoegen. Of mijn waarde op een andere manier aanbieden.

Vorig jaar vond ik het nog arrogant om te denken dat ik waarde lever. Dit jaar geloof ik zelf al meer in. Vooral dankzij de vele emails, berichten en allerhande complimenten die ik heb mogen ontvangen. Ik vond het vroeger ook moeilijk om (alleen al te denken om) geld te vragen of te verdienen met de waarde die ik lever. Langzaamaan begin ik hier wel in te geloven. Vorig jaar had ik het idee om een doneerknop toe te voegen. Dat is er nooit van gekomen. Dit jaar, wel…

Het is een begin, maar wel een begin dat ik al een jaar uitstel. Ik verwacht niet dat ik ooit zal kunnen overleven met donaties via deze site. Maar alles is welkom. Show me the money!

Het doel van deze oefening is dus bepalen waar er verbeteringen mogelijk zijn. Daarna kan je je afvragen hoe je die verbeteringen kunt aanbrengen.

Steve gaf ons ook een nieuw model om je carrière in een ander perspectief te zien.

Lichaam gaat over bronnen. Vooral geld in dit geval. Wat haal je eruit dat voor je onderhoud zorgt?  Hart gaat over wat je graag doet, waar je van houdt. Hersenen gaat over je vaardigheden, waar je goed in bent. Geest gaat tenslotte over wat je bijdraagt aan de wereld.

Dit model kan je onder andere helpen als je van job wilt veranderen of een nieuwe carrière overweegt.

Het is meestal geen goed idee om te beginnen bij lichaam, hersenen of geest. Begin je bij lichaam, dan zal je wel geld verdienen, maar doe je je werk dan wel graag? Misschien word je hier wel goed in, maar als je je job niet graag doet, zal je er dan ooit gelukkig van worden? Begin je bij hersenen, dan zal je je job goed doen, maar het blijft ook de vraag of je er wel gelukkig mee bent. Begin je bij geest, dan draag je wel bij, maar brengt het iets op? En weer, doe je het wel graag? Of ben je er wel goed in?

Vergelijk je eigen huidige baan of carrière eens met dit model. Brengt het genoeg op? Doe je het graag? Ben je goed in? Heeft iemand er wel iets aan?

De beste plek om bij te beginnen is hart. Als je iets graag doet, word je hier vanzelf beter in (hersenen). Word je ergens goed in, dan begin je waarde te bieden (geest). En zodra je waarde biedt, kan je hier op één of andere manier geld voor vragen (lichaam).

Dit is natuurlijk een simpele voorstelling. Misschien kan je niet op het eerste gezicht een manier bedenken om rijk te worden met je verzameling slakken. Je moet ook aan een nood voldoen of een oplossing bieden voor een probleem. Cool zijn brengt niks op. Helpen wel.

Hoe dan ook, doen wat je graag doet is enige manier om gelukkig te worden met je werk. Dit is belangrijk, want je gaat hier heel wat jaren insteken. Ik kan me weinig dingen bedenken die erger zijn dan een leven lang een job te moeten uitoefenen die je niet graag doet. Jij wel?

Oefeningen: carrièrebordjes

Hierna kregen we opdracht om een bordje te maken met daarop ons idee voor onze ideale carrières. Daarna moesten we rondlopen en onze carrières aan elkaar voorstellen.

Als je niet weet wat je wil doen, kan je best eender wat kiezen. Alles is beter dan niks. Door hier daarna over te praten (of in het echte leven iets mee te doen) kom je er dan wel achter of die richting iets voor jou is.

Op mijn bordje stond: “I will make you ♥ yourself! Kies uit: Blogger, spreker, schrijver, productcreëerder, coach, standup comedian. Is dat genoeg”?

Dat is mijn boodschap. Ik wil je helpen om te groeien zodat je meer van jezelf houdt. Je boodschap zal meestal nooit gaan vervelen. Je medium misschien wel. Daarom wil ik zoveel mogelijk van medium wisselen. Maar niet van boodschap. Ik hou ervan om jou jezelf te laten houden.

Daarna bespraken we elkaar carrières in groepjes. We gaven tips over hoe iedereen via zijn carrière meer waarde kon bieden of die waarder beter kon verspreiden.

Dream Team

Daarna dachten we weer afzonderlijk na over ons dream team. Wie zou ons kunnen helpen om onze doelen op dit gebied te bereiken? Wat zouden die personen voor ons kunnen doen? Wat zou het effect daarvan zijn?

Tijd voor actie!

Tenslotte kregen we tijd om na te denken welke specifieke acties we konden nemen om vooruitgang te maken op dit gebied. Ik kon er zo een heel aantal bedenken. Zoals een outline maken voor mijn Stoppen met blowen e-book. Of een pagina toevoegen waar ik coachingdiensten aanbied. Die outline is ondertussen af. De coachingpagina bijna. Leve vooruitgang!

Gezondheid

Ook hier begon we met een gelijkaardige waarheidsoefening. Ik heb wel geen oefening nodig om te weten dat het op dit moment relatief pover gesteld is met mijn fysieke gezondheid. Fit kan ik mezelf niet noemen, fysiek sterk evenmin. Als je eens wilt lachen, vraag me dan eens om te buigen en mijn tenen aan te raken.

Een goed punt is dat ik makkelijk in slaap val en meestal fris opsta. Ook op gebied van emotionele gezondheid gaat het veel beter met mij. Ik ben gelukkig en voel me bijna altijd goed. Mijn emoties kan ik vrij goed uiten en ik hou van de wereld.

Het goede aan zo’n oefening is dat het je onmiddellijk al kan motiveren. Het kan laten wat je wilt veranderen. Daarna pas je het principe van kracht toe door te beslissen wat je precies wilt bereiken en hoe je dit voor mekaar krijgt. Nieuwe gewoontes aanleren (of oude afleren) speelt hier een grote rol in. Eén van de beste manieren om dit te doen blijft een 30 dagen test, waarin je 30 dagen lang de nieuwe gewoonte volhoudt. Daarna is de kans groot dat de nieuwe gewoonte ingebakken zit.

Weet je niet zeker hoe je een doel kunt bereiken? Probeer dan verschillende methodes. Autoriteit dus. Belangrijk is dat je duidelijke doelen voor ogen hebt. Zeg niet “ik wil minder eten”, maar zeg “ik eet 2000 kcal per dag”.

Liefde gaat weer over de omgeving. Wie beïnvloedt jou op dit gebied? Wie heeft al de gewoontes die jij in je leven wilt invoeren? Wie heeft al het ideale gewicht dat jij wilt bereiken? Wat kun je van die persoon leren? Wat eet die persoon? Zoek deze mensen op en vraag ze tips. Ga meer met ze om. Laat ze je beïnvloeden.

Het principe van eenheid ervaar ik zelf door over kanker te schrijven. Ik wil mensen te inspireren om gezonder te leven, maar tegelijkertijd zelf ook heel veel terug in de vorm van advies. Dat advies kan ik dan weer toepassen om dan mijn ervaringen te delen en zo gaan we maar door

Moed speelt ook een rol. Durf je tegen iemand te zeggen wat je wilt bereiken? Als je niet zegt wat je wilt, kan niemand je helpen. Durf je ‘anders’ te zijn op dit gebied door bvb. een vegetariër te worden of een rauw veganistisch dieet te volgen? Zie je jezelf dan als anders dan de rest en voel je je daardoor soms ongemakkelijk? Of ben je net een leider voor de rest van de wereld?

Buitenschoolse activiteiten

Het huiswerk bestond eruit om net als vorig jaar een speech te geven aan de bewoners van je oude planeet A. Die van mij zijn al een tijdje onderweg naar planeet C, dus kon ik dit niet doen. Of ik was het gewoon vergeten.

‘s Avonds gingen we met een groepje naar stand-up comedian Vinnie Favorito kijken. Een rot in het vak en één van de beste die ik ooit heb gezien. Het grootste deel van zijn act bestaat eruit om het publiek belachelijk te maken. Hij vertelt heel wat ‘racistische’ grappen, maar omdat hij lacht met alle rassen en zeker ook met zichzelf, kan het allemaal. Ergens zit er zelfs een boodschap van verdraagzaamheid in. Vinny kan je elke dag in het Flamingo casino gaan bekijken.

Het grootste deel van de aanwezigen kreeg er dus van langs, maar ons groepje werd helaas grotendeels gespaard. Alleen één van onze Indische vrienden kreeg al snel het label van terrorist. Terwijl de rest van ons internationale gezelschap toch ook voer voor een heel aantal grappen kon geweest zijn.

Ik vond mezelf eigenlijk ook een ideaal doelwit en ging hem dit achteraf ook zeggen. Vinny dacht wel dat het publiek grappen over kanker misschien toch niet zou waarderen. Ik begreep het ergens wel. Ik zei hem dat ik nog eens zou terugkomen. “Als je nog leeft”, zei hij. Dan had ik er toch één gehad.

De bespreking van de rest van de vijfde Conscious Growth Workshop komt eraan, maar eerst even iets anders.

Deze post schrijf ik in het vliegtuig op de terugweg naar België. Het is 4.33u, ik heb hoofdpijn, ben moe maar kan niet slapen. Ik heb wel zin om te schrijven. Dus doe ik dat ook.

De CGW is weer voorbij en ik heb veel nagedacht over mijn (voorlopige) doelen voor volgend jaar. Dit zijn de dingen die ik voor het einde van volgend jaar wil bereiken.

- Ik ben genezen zijn van kanker.
- Ik eet dagelijks verschillende soorten groente.
- Ik bereik mijn ideale gewicht (ongeveer 70kg) op een gezonde manier.
- Ik heb een vriendin die geïnteresseerd is in persoonlijke groei.
- Ik heb een eerste infoproduct gecreëerd.
- Ik heb een passief inkomen van 500 euro per maand.
- Ik coach mensen tegen betaling.
- Ik ga enkel om met positieve mensen (of mensen die zo willen zijn) die me allemaal dicht bij het hart liggen.
- Ik woon alleen of samen met iemand anders. Als het maar niet bij mijn ouders is.
- Ik mediteer en visualiseer dagelijks.
- Ik heb een tweede, Engelstalige blog.
- Ik schrijf elke dag minstens een uur.
- Ik ben tweemaal op vakantie geweest, waarvan eenmaal naar Japan.

Maar nu een moment van waarheid. Ik voorspel dat ik geen enkel van deze doelen ga halen. Behalve misschien dat genezen van kanker.

“Hoezo, Daan? Hoe zit het met die positiviteit?” Wacht, ik zal zeggen waarom.

Waarom haal ik deze doelen niet?

Waarom ga mijn doelen niet bereiken? Omdat ik nog geen actie heb genomen om deze doelen te bereiken. Er is geen momentum. Er is geen bewijs dat ik op de goede weg ben. Dit zijn geen voorspellingen, maar intenties.

Het is heel mooi om doelen te stellen, maar als er geen actie achter zit, zal je ze niet halen. Vandaar dat ik enkel verwacht dat ik genees van kanker. Want hier doe ik wel moeite voor. Ik heb heel wat veranderingen doorgevoerd de laatste maanden, iets waar ik nog uitgebreid op terugkom.

Laten we die intenties eens overlopen.

- Ik eet dagelijks groenten.

Recent ben ik gestart met spinazie en veldsla in mijn dagelijkse smoothie te steken. Dit is wel een grote stap, maar het is niet genoeg. Er moeten elke dag groenten op mijn bord liggen en dit is niet vaak het geval. Ik eet meestal wel fruit bij de maaltijd, maar gezien ik al bijna een kilo fruit per dag eet/drink, kan ik me beter op groenten concentreren. Ik kan trouwens nog geen groenten klaarmaken.

- Ik bereik mijn ideale gewicht op een gezonde manier.

Ik blijf al maanden op hetzelfde gewicht hangen. Dat schommelt tussen de 50 en de 55kg. Ik heb geen plan om bij te komen. Ik train niet dus ik krijg geen spieren bij. (Spieren wegen meer dan vet en zijn noodzakelijk als je op een gezonde manier meer wilt wegen.) Zo zal er niks veranderen.

Net voor ik hoorde dat ik kanker had, was ik samen met twee vrienden begonnen met het creëren een infoproduct voor mensen met ondergewicht die hun ideale gewicht willen bereiken. Dat project staat nu op hold. Ik kan me hier ook niet volledig op toeleggen als ik nog niet genezen ben.

- Ik heb een vriendin die geïnteresseerd in persoonlijke groei.

Zoals wel eens wordt gezegd, ik zal ze niet vinden op weg van de zetel naar de frigo.

- Ik heb een eerste infoproduct gecreëerd.

Ik zit al een lange tijd met het idee om een e-boek te schrijven over stoppen met blowen. Zowel in het Nederlands als in het Engels. Daar is het ook altijd bij gebleven, een idee. Als ik hier niet aan werk, zal het er niet van komen. Ik heb trouwens nog meer van die ‘ideeën’.

- Ik heb een passief inkomen van 500 euro per maand.

Van kanker ga ik genezen, dus die ‘bron van inkomsten’ zal wegvallen. Andere bronnen zijn niet-bestaand of zeer droog. Er zijn ook geen boorwerken aan de gang.

- Ik coach mensen tegen betaling.

Ik bied niet eens coachingdiensten aan. De kans is klein dat ik hiervoor dan betaald zal worden.

- Ik ga enkel om met positieve mensen die me allemaal dicht bij het hart liggen.

Sinds dit jaar ga ik veel minder met negatieve mensen om, maar nog veel te veel met mensen die neutraal zijn. Ik wil geen neutraal meer. Ik wil positieve vrienden die me steunen in alles wat ik doe. Die me motiveren. Die ik kan motiveren. Maar momenteel ken ik nog te weinig positieve mensen om de leegte op te vullen.

- Ik woon alleen of samen met iemand anders.

Weer een doel dat ik alleen denk te gaan bereiken als ik genezen ben van kanker. En liefst een soort van inkomen heb. Al ga ik hier niet op wachten.

- Ik mediteer en visualiseer dagelijks.

Deze twee staan al heel lang op de to do lijst. Terwijl het zo eenvoudig is om hiermee te beginnen. Het kost niks en neemt niet veel tijd in beslag. Maar als ik er niet mee begin, zal het nooit lukken.

- Ik heb een tweede, Engelstalige blog.

Heb jij die al ergens gezien? Ik ook niet. Ik vind nog niet eens dat ik genoeg voor deze blog schrijf.

- Ik schrijf elke dag minstens een uur.

Zie twee zinnen terug.

- Ik ben tweemaal op vakantie geweest, waarvan eenmaal naar Japan.

Een vrij nieuw plan. Ik heb al opgezocht dat een ticket naar Tokyo 600 euro kost. Maar dat was snel gedaan en hierdoor proef ik de sushi nog niet. Voor dit doel is een inkomen ook niet noodzakelijk, maar het zou van pas komen. De World Domination Summit (ik wil de wereld veroveren, remember?) in Portland ziet er ook veelbelovend uit.

Geheim plan

Natuurlijk ga ik het niet hierbij laten. Het is tijd voor een geheim plan. Meer daarover later. Want anders is het geen geheim meer, enzo.

Misschien denk je dat ik wel heel ontevreden ben met mijn leven als ik zoveel doelen heb. Niets is minder waar. Ik heb dit jaar ook al heel wat belangrijke dingen bereikt, iets waar ik heel trots op ben. Ook meer daarover later. Trouwens ben ik nooit ‘klaar’, dus ik waardeer waar ik nu ben (post-it op monitor). De reis blijft trouwens nog altijd belangrijker dan de bestemming. Ik geniet van de reis.

Ik zie je op het pad!

Was de workshop van Steve Pavlina vorig jaar de beste week van mijn leven, dan was het deze keer de tweede beste week. Zelfs al had ik tijdens deze workshop niet zo’n gigantisch grote doorbraken als de vorige keer, toch kreeg ik wat ik wou. In dit geval, meer van alles.

Dan bedoel ik meer motivatie, meer plannen voor de toekomst, meer zin om actie te nemen, meer inzicht in mijn leven, meer angsten te overwinnen, meer nieuwe fantastische vrienden, meer plezier, meer oefeningen, meer hugs, meer nieuw gezond voedsel te leren kennen, meer ervaringen en nog meer van dat.

Het was opvallend hoe ‘anders’ deze workshop was in vergelijking met vorig jaar. De handouts die we kregen waren totaal verschillend, oefeningen waren nieuw, uitgebreid of verbeterd en ook wat Steve zei was grotendeels nieuw. Van verveling was dus in ieder geval geen sprake.

Algemeen gezien was deze workshop veel beter dan de eerste. Ik was dus uitermate tevreden. Dat zal wel duidelijk worden als je verder leest.

De zeven kernprincipes van groei, revisited.

Dag 1 ging opnieuw over de zeven kernprincipes van groei. Deze zijn: waarheid, liefde, kracht, moed, eenheid, autoriteit en intelligentie. Vorig jaar had ik deze principes al uitgebreid besproken, maar ik ga er nu opnieuw kort op in. Net als vorig jaar praatte Steve over de betekenis van deze principes om tijdens dag 2 en 3 te zien hoe we deze groeiprincipes op ons leven konden toepassen.

Deze keer begon Steve met het vergelijken van groeien met bomen. We groeien allemaal sowieso, maar bewust groeien betekent kiezen waar je jezelf plant. Want niet elke ondergrond zal je het beste laten groeien. Op sommige plekken schijnt er meer zon of is er meer water. Op sommige plekken groei je misschien helemaal niet.

Het spel is niet eerlijk. Sommige bomen zitten vanaf het begin in een oase. Sommigen starten in een woestijn. Maar dat is niet belangrijk. Het gaat niet om de plek zelf, maar om het zoeken naar een betere plek.

Waarheid

Waar staat jouw boom? Als boom moet je naar beneden durven te kijken. Veel mensen doen dat niet omdat ze denken niks te kunnen veranderen. Of omdat kijken ineens meer verantwoordelijkheid lijkt te geven. Maar je niet goed voelen over je huidige situatie is ok! Alleen ontkennen dat je ontevreden bent is slecht. Zal je ooit iets veranderen als je niet eerst toegeeft dat je ontvreden bent?

Er zijn twee soorten waarheid: de uiterlijke waarheid en de innerlijke waarheid. De uiterlijke waarheid is wat iedereen kan zien. De fysieke werkelijkheid. Wat duidelijk is. De innerlijke waarheid is hoe je over de uiterlijke waarheid denkt. Wat je gevoelens hierover zijn.

Dit werd ook de eerste oefening. We schreven neer wat onze waarheden waren op gebied van carrière en werk, geld en financiën, gezondheid en fysiek lichaam en sociaal leven en relaties. Een oefening om er in te komen, want we zouden nog veel dieper gaan. Daarna bespraken we deze oefening met een partner. Dat zouden we vaker gaan doen.

Waarheid betekent niet alleen weten waar je nu staat, maar ook weten hoe je toekomst eruit zal zien. Dit werd onmiddellijk een nieuwe oefening. Nadenken over waar we verwachtten binnen één jaar te zijn. Verwachten (of voorspellen) betekent wel niet hopen. Er moet wat bewijs achter je voorspelling zitten of er moet momentum zijn. Zou je er geld op willen inzetten?

Teveel onzekerheid over je toekomst is niet goed. Je kunt dan best meer stappen nemen in de richting van waar je wilt uitkomen. Die zorgen voor meer momentum, bewijs en uiteindelijk zal je zekerder worden over je toekomst.

Onthoud wel altijd: Waar je nu ook staat, het is ok. Het heeft totaal geen zin om je slecht te voelen over waar je nu bent in het leven. Maar zie het onder ogen en begin na te denken over wat je wilt bereiken. Dan ben je al goed vertrokken.

Liefde

Je weet nu waar je boom staat. Hoe ziet de omgeving eruit? Er is veel water in de buurt? Heb je toegang tot zonlicht? Zijn er mensen die je desnoods water geven of je verzorgen? Je takken snoeien?

Liefde gaat over de connecties met de personen, plaatsen en dingen in je leven. Welk effect hebben die op jou? Want je omgeving heeft altijd invloed op je.

Om dit te demonstreren liet Steve iemand jongleren op het podium. Dat kon die persoon vrij goed. Daarna liet hij twee supporters naar voren komen die de jongleur moesten assisteren. Ze moesten hem aanmoedigen en eventueel ballen oprapen als die zouden vallen. De jongleur begon ineens beter te jongleren en haalde een aantal fancy trukjes uit. Hij wist sowieso dat hij de ballen onmiddellijk zou terugkrijgen, mocht er iets fout gaan. Daarna liet Steve een vierde persoon op het podium komen. Deze moest proberen de jongleur zoveel mogelijk te storen, zonder hem aan te raken. Hij kreeg wel zelf een paar ballen. Het duurde niet lang of het jongleren lukt bijna helemaal niet meer.

Moraal van het verhaal? Eén slechte invloed heeft veel meer invloed dan verschillende supporters. Merk je dit in je eigen leven ook?

Het komt er op neer om de connecties die je ondersteunen te versterken en de andere te verzwakken. Dit kan soms heel moeilijk zijn, zeker als het gaat om mensen (of dingen of plaatsen) die al heel lang in je leven zijn. Maar het is noodzakelijk voor je groei en achteraf zul je blij zijn dat je dit hebt gedaan. Ook al kan dat even duren.

De oefening: Bepalen wie of wat invloed op jou heeft en wat hun effect precies is. Ik merkte zelf dat ik veel minder negatieve invloeden heb dan een jaar geleden, maar wel nog teveel neutrale invloeden. Dat wil ik ook niet. Denk jij dat je een positieve invloed in mijn leven kan zijn? Laat dan van je horen!

Kracht

Simpelweg beslissen wat je wilt en actie nemen om dit te krijgen.

Veel mensen geven echter hun kracht weg. Dit kan door geen beslissingen te nemen en alles aan het lot over te laten. “Ik weet niet wat ik wil” zeggen. Kracht betekent beslissen en alternatieven afwijzen.

Je kan je ook laten tegenhouden door de ‘regels’. Meestal gaat het dan over de regels van andere mensen. Beter is doorzetten en zelf te bepalen wat de regels zijn. Als je nadenkt over de mogelijke gevolgen, vallen die meestal mee. Ik heb hier niet over het breken van wetten. De gevolgen daarvan kunnen minder interessant zijn.

De oefening: Teruggaan naar werk, geld, gezondheid en sociaal leven en opschrijven wat je verlangens zijn voor deze gebieden. Hoe zou die situatie er uitzien en hoe zou je je daarover dan voelen?

Eenheid (waarheid + liefde)

Net zoals vorig jaar vergeleek Steve dit principe met cellen in een lichaam. Werken de cellen samen, dan wordt het lichaam er beter van. Werken ze tegen elkaar, dan krijg je, tja, kanker.

We zagen dit principe onmiddellijk in actie via de Ultimate Steen-Papier-Schaar-wedstrijd. (Je kent het spel wel: met tweeën na drie seconden tegelijkertijd met je hand een steen, papier of schaar maken. Schaar wint van papier, papier van steen en steen van schaar. Pret voor het hele gezin!) De Ultimate versie verschilt wel lichtjes. Verlies je je wedstrijd, dan word je namelijk onmiddellijk een supporter van de winnaar. Samen zoek je dan naar een andere winnaar. Win je van die, dan worden je tegenstander en diens supporter opnieuw jouw supporters. Zo ga je door tot er één ultieme winnaar overblijft. Iedereen supportert dan voor die winnaar.

Ik deed het zelf vrij goed en won vier of vijf wedstrijden na elkaar. Zo’n twintig of dertig mensen stonden me dus aan te moedigen toen ik tegen Reggie uitkwam. Deze bleek een maatje te groot te zijn en ik ging ten onder. Reggie werd uiteindelijk de Ultimate Steen-Papier-Schaar-kampioen en maar goed ook, want ik was een fan!

Je heeft niet volledig onbaatzuchtig te zijn als je geeft. Het is ok om te denken dat je uiteindelijk iets zal terugkrijgen.

Door waarde te bieden zal je ook egoïstische mensen afstoten omdat die zich schuldig gaan voelen. Tegelijkertijd zal je meer vrijgevige mensen aantrekken.

Uiteraard, een oefening! Bepalen welke connecties jou zouden kunnen ondersteunen en vice versa. Welke connecties zou je in leven willen en welk effect zouden die op jou hebben?

Autoriteit (waarheid + kracht)

Door zoveel mogelijk te proberen merk je het best wat werkt en wat niet werkt om je doelen te bereiken. Trial and error. Duidelijker wordt het niet.

Dan maar een oefening! Dit was opnieuw de meester-dienaaroefening van vorig jaar. In groepjes van drie waren we om beurten meester en dienaars. Meesters gaven bevelen die hun dienaars dan onmiddellijk moesten opvolgen.

Als dienaar moest ik onder andere een voetmassage geven terwijl ik een serenade gaf (Your Song, Elton John), op één been staan, enkele knuffels geven en Steve in zijn buik porren. Dat was allemaal goed te doen.

Als meester beval ik één dienaar om mij een massage te geven, terwijl de ander mij bessen voedde en ze mij beiden complimenten gaven. Een snoodaard probeerde mijn bessen te stelen maar mijn dienaars konden dit verkomen.

Vorig jaar vond ik dat ik niet veel aan deze oefening had. Toen moesten we ook enkel daarna een tweede maal de oefening doen om een andere stijl van meesterschap of dienaarschap te proberen. Deze keer moesten ook opnieuw de opdracht doen, maar kregen we tips om een betere meester of dienaar te zijn.

Een goede meester neemt snel beslissingen, duldt geen tegenspraak en verwacht onmiddellijke actie. Een goede dienaar dient snel, spreekt zijn meester niet tegen en doet meer dan van er van hem of haar verwacht wordt. Dat merkte de man in wiens kont ik daarna moest knijpen alvast. Ik kreeg er complimenten voor.

Het punt is dat de rollen van meester en dienaar ook altijd in ons zitten. Door een betere meester en dienaar te zijn, krijg je betere resultaten. Zwakke bevelen zorgen voor zwakke actie. Krachtige bevelen zorgen voor snelle actie en minder aarzeling en procrastineren. Belangrijk is dat je geen innerlijk debat gaat voeren. Als het moet gebeuren, dan moet het gebeuren.

Moed (liefde + kracht)

Moed, mijn favoriete en misschien wel het belangrijkste principe. In ieder geval niet het makkelijkste. Hier heb ik weinig over opgeschreven, maar het is weer simpel. Om je doelen te bereiken, om te krijgen wat je wilt, zal je soms dingen moeten doen waar je bang voor bent. Hiervoor is moed nodig.

We kregen eerst een geschreven oefening waarin we moesten nadenken over hoe angst of moed bepaalde gebieden van ons leven kunnen beïnvloeden en wat we kunnen doen om moed te kweken. Maar dan begon het echt werk.

Kregen we vorig jaar enkel de oefening om ‘stomme’ vragen te stellen en om een goede daad te doen voor een onbekende, kregen we nu twee volledige pagina’s met ‘moedoefeningen’. Die gingen van “lach naar iemand” tot “begin een gesprek met een vreemdeling” en van “vraag iemand waar je een job als stripper kunt krijgen” tot “vraag een vreemdeling zijn of haar telefoonnummer”. We moesten elke oefening een score van 1 tot 3 geven, waar 1 makkelijk was en 3 heel moeilijk. Veel mensen hadden een heel aantal tweeën en drieën. Ik gaf de meeste opdrachten een 0.

Daarna deden we deze opdrachten in groepjes van drie. Op deze manier konden we elkaar steunen en motiveren. Dat maakt het al heel wat makkelijker. Voor sommige mensen.

Dankzij de vorige workshop kost het mij geen enkele moeite om iemand aan te spreken die ik niet ken en over eender wat te praten. Knuffels krijgen van vreemden heb ik bijna tot een kunstvorm herleid. Stond het record de vorige keer op 15 seconden, staat het nu op een paar seconden. Mijn nieuwste methode? Gewoon voor mensen gaan staan, lachen en mijn armen openhouden. 50% kans op succes! Steve was onder de indruk.

Mijn enige 2′s: Een vreemde vragen een maaltijd met me te delen en een vreemde commanderen om iets voor mij te doen. Dat laatste doe ik niet graag. Toch heb ik tegen iemand gezegd dat hij me 5$ moest geven. Ik had eerst gevraagd of hij me 1$ wou geven. Dat wou hij wel doen. Na mijn bevel wou hij wel niks meer geven.

Mijn enige 3′s: Een vreemde zijn/haar telefoonnummer vragen (klinkt bekend) en iemand tot wie je je aangetrokken voelt zeggen dat je persoon aantrekkelijk vindt. Dat zegt weer genoeg over mij. Hoe dan ook, toch allebei gedaan. Ze had al een vriend.

Het is enorm leuk om deze opdrachten in een groep te doen. Daarom ga ik met een aantal mensen dit sowieso opnieuw in België doen. Hier lijken deze oefeningen nog net iets uitdagender. Eigenlijk is dit iets wat ik heel regelmatig wil doen. Kwestie van de moedspieren niet te laten verslappen. Je bent ook uitgenodigd! Ik zal hier waarschijnlijk nog een aparte post over maken, maar ben je nu al geïnteresseerd, laat me dan iets weten!

De kankerkaart

Enkele van de opdrachten bestonden eruit om iets gratis te krijgen. Iets kleins, zoals een pen of een paperclip. Of een gratis drankje waar ze die verkochten. Of zelfs een gratis maaltijd in een buffet of restaurant.

Het kostte mij weinig moeite om deze dingen te vragen. Zo kreeg ik gratis chocolade in een chocoladewinkel en gratis lucht (ok, dat klinkt flauw) in een luchtbar.

Voor de duurdere dingen had ik natuurlijk wel een grote troef: de kankerkaart. Ik schaamde mij er niet om om te zeggen dat ik kanker had en of ik daarom korting of iets gratis kon krijgen. Een gratis glas wijn lukte niet onmiddellijk, maar de barman zei wel precies wat ik moest doen om dat gratis glas te krijgen. Namelijk eenmaal de maximale inzet doen op één van de gokmachines aan de bar. Dat deed ik (of Erica om precies te zijn) en we wonnen ook nog eens 2,5$.

De grootste slag haalde ik later die avond binnen toen ik vroeg of ik gratis kon eten bij het buffet van de Mirage, toch niet het minste casino. Ze haalden de manager erbij en die stond het ‘hoogst uitzonderlijk’ toe. 35$ uitgespaard! Daarvoor zou ik later nog een applaus krijgen.

De kankerkaart gebruikte ik ook om betere plaatsen op het vliegtuig te krijgen. Dit lukte vrij goed, al zat er geen business class in. Die waren altijd volzet. Wel kreeg altijd een vrij goede plaats en één keer zelfs een exit row seat. Je zit dan naast de nooduitgang en er staat geen stoel voor je. Meer beenruimte kun je niet krijgen.

Ok, omdat het zo makkelijk ging, begon ik me wel een klein beetje te schamen naar het einde toe. Maar waarom eigenlijk? Ik verplicht niemand om ja te zeggen. Veel mensen hebben mijn pogingen afgewezen en dat vond ik prima. Ik vind niet eens dat ik het verdien, maar wel dat ik kan proberen. Wiens regel is het dat je geen korting moogt vragen omdat je kanker hebt? Dit is het principe van kracht in actie.

Intelligentie (waarheid + liefde + kracht)

Ook hier had ik niet veel over opgeschreven. Intelligent leven betekent leven in lijn met de zes voorgaande principes. Dit leidt nog altijd tot authenticiteit, tot creatieve zelfexpressie, groei, schoonheid en elegantie. Nog altijd allemaal mooie dingen.

In de laatste oefening maakten we een transdimensionele reis naar de dimensie waar onze perfecte ‘ik’ leeft. Met die ‘ik’ voerden we dan een gesprek over hoe we meer zoals hem of haar konden worden. Als je niet in andere dimensies gelooft, kun je ook denken dat je met je onderwustzijn praat. Dit soort gesprekken kunnen heel verhelderend zijn.

Avondactiviteiten

‘s Avonds ging ik eten in de Mirage, o.a. met Erica Douglas van http://www.erica.biz. Ze was ook bij eerste Conscious Growth Workshop maar toen had ik niet veel met haar gepraat. Ondertussen ben ik fan van haar blog geworden en daarom was ik ook blij meer haar te kunnen praten. Ik durf haar nu een vriendin te noemen.

Karaoke time!

Al maanden op voorhand wou ik karaoke zingen tijdens deze workshop. Niet omdat ik vind dat ik zo goed kan zingen, maar omdat ik altijd bang ben geweest om dit in het openbaar te doen. Dit vooral omdat ik nooit heel tevreden ben geweest over mijn zangcapaciteiten. Mogelijk had een ex-vriendin hier iets mee te maken. Ik zing wel enorm graag, maar vooral als ik alleen ben. Nu, de laatste maanden vond ik toch dat ik vooruitgang maakte, dus was het tijd voor een optreden. Het zou Faith van George Michael worden.

Toevallig ging er een grote groep naar een karaokebar die avond, dus daar moest ik bij zijn. Ik schreef me al snel in en het lange wachten begon. Dat hielp niet voor de zenuwen. Als er iemand goed zong, dan dacht ik dat ik nooit zo goed zou zijn. Zong er iemand slecht, dan dacht ik dat ik niet zo slecht wou zijn. Het begon al laat te worden dus ging ik naar de dj om te vragen wanneer ik aan de beurt zou zijn. Ze waren mijn aanvraag kwijtgeraakt, dus ik zou de volgende zijn.

Ik weet niet of het kwam omdat we elkaar weer allemaal steunden, omdat mijn stage moves (heuse knieval!) zo goed waren of omdat het zingen misschien toch wel meeviel, maar mijn performance oogstte toch vrij veel succes. Oh yeah!

Weer een angst overwonnen. Er blijven er niet veel meer over.

We zijn terug! Eigenlijk al van vrijdag, maar door jetlag, naworkshopvermoedheid en een paar nieuwe ontmoetingen kom ik nu pas aan schrijven toe.

Ik wil trouwens veel meer schrijven en de workshop heeft daar zeker iets mee te maken. De volgende twintig(!) posts staan al gepland! Eens zien hoe ver ik kom, want morgen is het weer chemotime en dat zal mogelijk (maar niet zeker) roet in het eten gooien.

Hoe dan ook, laten we eens wat over die workshop praten. Of de dagen voor de workshop, om precies te zijn.

Dinsdag 26 oktober - Dag -3

Mijn vlucht vertrekt om 10.30u en ik ben de hele nacht weer wakkergebleven. Helaas lukt het mij deze keer niet om op het vliegtuig te slapen. Het anti-jetlagplan mislukt volledig.

Na zo’n negen uur vliegen kom ik rond 13.30u lokale tijd in Philadelphia aan. Ik besluit om dan maar wakker te blijven tot ik Las Vegas ben. Eigenlijk ben ik niet eens zo moe, ook al ben ik al 35 uur wakker.

Nog zeven uur later kom in Vegas aan en is het nog maar 18u. Inchecken, rondwandelen, een paar eerste dollars vergokken en wat eten, maar dan is het wel tijd om te gaan slapen. Dat lukt verrassend goed.

Woensdag 27 oktober – dag -2

Ik wou al een tijdje eens naar Gameworks gaan, dus doe ik dat rond de middag. Daar vind je een groot aantal arcadegames, een uitstervend ras in België. Ik kocht een kaart om een uur lang ongelimiteerd te spelen, maar word het al vrij snel beu. De jonge Daan zou zich meer hebben geamuseerd. Tegenwoordig vind ik het leuker om samen met anderen te spelen.

Dus was het goed dat ik om 16u al met twee andere CGW’ers heb afgesproken. Twee dagen voor de workshop, dat is een goed begin! Het blijken Joel uit Australië en Nina uit Israel te zijn.

Samen gaan we naar Whole Foods. Dit is een soort van biowinkel met de grootte van een gemiddelde Carrefour. Hier was ik vorig jaar nog niet geweest, maar deze keer keek ik er enorm hard naar uit. Ik probeer gezonder te leven tegenwoordig.

Het eerste bezoek aan Whole Foods is onvergetelijk. Nog nooit heb ik zo’n grote keuze van biologische groenten, fruit of andere gezonde producten gezien. Raw food en snacks, frisdranken die niet met suiker of aspartaam gezoet zijn, een enorm buffet, noem maar op. De enige reden waarom we Whole Foods verlaten is omdat onze buskaartjes anders zullen vervallen. Deze droomwinkel krijgt trouwens nog zijn eigen post.

Iets later spreken we af met nog een aantal CGW’ers en met z’n zessen gaan we naar de food court in Caesar’s Palace, waar de dag erna de grote pre-meetup zal zijn. Dit is alvast een mooi voorproefje.

Donderdag 28 oktober - dag -1

Na een ochtendlijk bezoekje aan Whole Foods (dit wordt een terugkerend thema) met medebelg Erika hebben we weer afgesproken met een aantal workshoppers. We hebben geen echt doel dus wandelen we gewoon de Strip af en leren we elkaar wat beter kennen. Ik vind het prima.

Uiteindelijk splitsen we op in twee groepjes. Eén gaat naar (je raadt het al!) Whole Foods, het andere naar een verkleedwinkel om een halloweenkostuum uit te kiezen. Zondag is het Halloween en het is de bedoeling dat dan zoveel mogelijk mensen verkleed naar de workshop komen. De Strip zal er dan ook heel wat anders uitzien, zo zegt men. Men zal gelijk hebben.

Na een suggestie van een vriendin een paar dagen daarvoor is er nog maar één mogelijk denkbare verkleedoptie voor mij: Dr. Evil! Kwestie van gebruik te maken van mijn kaalheid. Zelfs zonder kostuum lijk ik daar tegenwoordig op. De winkel heeft een Dr. Evilpak maar ik verschiet wel van de huurprijs, nl. 100$. Dus besloot ik om nog meer uit te geven (120$) en het kostuum gewoon te kopen. Kwestie van mijn kracht niet aan geld weg te geven. Ik zal dit pak in toekomst waarschijnlijk ook terug verkopen. Dr. Evil kostuum, iemand?

Op de terug stoppen we bij het Sahara casino om Speed – The Ride mee te pikken. Die ziet er ongeveer als volgt uit.

Een korte rit, maar ze is zeker de moeite waard, alleen al voor de achterwaartse looping.

Het wordt al snel avond en dus is het tijd voor de grote pre-meetup in Caesar’s Palace. Daar zijn al zo’n 30-40 mensen samengekomen. Ik ben weer thuis…

Daan: De Conscious Growth Workshop is weer gedaan (lichte snik) maar ik ben nog een paar dagen in Las Vegas. Daarom vroeg ik aan Vincent Bal om een gastpost te schrijven. Vincent heeft ook een (heel interessante) blog over persoonlijke groei maar schrijft daarnaast ook over minimalisme. Daarmee wil hij ons vandaag graag introduceren.

In deze maatschappij draait alles om groter, mooier, nieuwer, beter. Elk jaar neem je een nieuwe telefoon bij je abonnement terwijl de oude nog lang niet stuk is. (Daan: Dit gebeurt eerder in Nederland) Er is weer een grotere televisie op de markt dus wordt de “oude” vervangen. De buren hebben een mooiere auto dus koop jij ook een nieuwe. Zodra je meer gaat verdienen ga je in een groter huis wonen, niet omdat je dit nodig hebt maar omdat dit zo hoort en je toch genoeg geld hebt. Dit is allemaal niet nodig en minimalisten zijn mensen die besluiten om hier niet meer aan mee te doen.

Zelf ben ik nog jong maar ook ik begon al mee te draaien in deze maatschappij. Regelmatig kocht ik een nieuwe computer omdat de oude niet meer snel genoeg was. Die beeldbuis kon niet meer dus kocht ik een tft-scherm. Een aantal jaar later was deze niet meer groot genoeg en kocht ik dus het nieuwste model. Het probleem hiermee is dat deze race nooit zal ophouden aangezien er altijd betere spullen komen. Zo is het systeem ook bedacht, zodat bedrijven meer kunnen verdienen. Als je hieraan meedoet ben je nooit tevreden omdat je nooit het mooiste hebt.

Mijn nieuwe insteek is dat ik mij afvraag wat ik echt nodig heb. Het gevolg hiervan is dat ik mijn pc en tft heb verkocht en alleen nog een laptop heb. Deze had ik voor mijn studie maar zat thuis altijd in mijn tas. Dit is natuurlijk helemaal niet efficiënt, minimalisten willen spullen met zoveel mogelijk toepassingen. Mijn laptop kon prima dienst doen als mijn hoofdcomputer thuis. In het begin merk je dat deze iets langzamer en het scherm wat kleiner is, maar hier ben je snel aan gewend.

Nu denk je misschien dat ik alles heb verkocht en mijn kamer helemaal leeg is, maar dat is niet het geval. Bij minimalisme gaat het niet om geen spullen hebben maar om alleen spullen bezitten die je echt gebruikt en nodig hebt. Bij mijn laptop heb ik wel een ergonomisch draadloos toetsenbord en muis. Deze was niet goedkoop en zeker niet het simpelste model. Maar aangezien ik veel achter de pc zit, is dit een goede investering. Je werkplek is erg belangrijk en deze moet wel prettig werken.

Aan sport geef ik ook veel geld uit. Ik heb klapschaatsen en een eigen klimgordel en schoenen. Dit gebruik ik wekelijks en heb ik veel plezier van, dus is dit voor mij een goede aanschaf. Iedereen heeft eigen dingen waar ze graag geld aan uitgeven, maar vraag jezelf af of je dit echt nodig hebt en je leven er beter van wordt. Sporten is een prioriteit aangezien ik een stuk gezonder ben geworden.

Ik ben helemaal gek van nieuwe gadgets maar ik neem niet elk jaar een nieuwe telefoon, ook al zou ik dat graag willen. Een nieuwe telefoon maakt mijn leven niet beter, het kost alleen maar een hoop geld dat ik beter kan uitgeven aan andere dingen. Mijn vorige telefoon heb ik 6 jaar gehad, mijn huidige heb ik al 4 jaar en kan nog wel even mee.

Het stoppen met ongezonde gewoontes zoals blowen, roken of teveel eten is ook een mooie toepassing van minimalisme. Je stopt met iets dat overbodig is in je leven.Ook zonder deze dingen zal je overleven. Integendeel, je leven wordt er zelfs een stuk beter van. Dit zal je vaak merken bij minimalisme. In eerste instantie denk je misschien dat je iets opgeeft, maar uiteindelijk blijkt het je veel gelukkiger te maken als je het niet meer hebt.

Door je te beperken in wat je allemaal koopt en doet zal je merken wat je echt nodig hebt en waar je gelukkig van wordt. Ervaringen zijn namelijk veel belangrijker dan spullen. Als je later terugkijkt op je leven, wat zul je dan onthouden, dat je de nieuwste iPhone had of dat je een wereldreis hebt gemaakt? Om tijd te hebben voor deze ervaringen zal je ergens tijd moeten vrijmaken. Veel mensen zijn na een dag werken bij baan die ze niet leuk vinden helemaal uitgeblust en gaan dan achter de tv hangen omdat ze geen energie meer hebben. Deze baan hebben ze nodig omdat ze veel geld moeten verdienen om hun grote huis, auto en tv te betalen. Dit is dus een spiraal waar je eeuwig in blijft hangen als je geen actie onderneemt.

Een voorbeeld van een minimalist kan zijn dat hij in een kleiner huis woont omdat hij minder spullen heeft. Ook woont hij dicht bij zijn werk dus gaat hij met de fiets in plaats van in de file te staan. Hierdoor bezuinigt hij omdat hij geen auto heeft. Daarevenboven is fietsen ook nog eens heel gezond. Als de minimalist ‘s avonds thuiskomt heeft hij al gesport en voelt zich ontspannen. Hij kijkt geen tv maar speelt een spel met zijn familie of gaat op visite bij een goede vriend. De vrije tijd in de avond kan hij besteden aan wat hij maar wil. Hij zou ook minder kunnen gaan werken omdat hij minder geld nodig heeft of een baan kiezen die minder verdient maar hij wel leuker vindt.

Wie denk je dat er uiteindelijk gelukkiger wordt? Diegene die mee doet in de consumentenmaatschappij of de persoon die alleen bezit wat hij nodig heeft en veel vrije tijd en geld over heeft voor leuke dingen? Denk hier eens over na, wat voor dingen zijn er overbodig in jouw leven? Wat kan jij simpeler maken? Dit hoeft niet allemaal tegelijk, doe dit stap voor stap.

Als je dit artikel leuk vond, dan kan je meer over minimalisme (en persoonlijke groei) lezen op mijn blog vincentbal.nl. Volg mij ook op Twitter.

Ik heb lang getwijfeld. Mijn dokter vond het zeer onverstandig van me. Links en rechts werd het afgeraden. Het zou gevaarlijk kunnen zijn. Als ik in het ziekenhuis beland, dan zou me dat een fortuin kunnen kosten. Iedereen had gelijk. Maar hoe dan ook…

… gaan we terug naar Las Vegas, baby!

Waarom gaan we naar Vegas? Omdat het tijd is voor de vijfde Conscious Growth Workshop van Steve Pavlina!

De Conscious Whatshop, zeg je, Daan? Wel, dit is iets niets minder dan dezelfde workshop die vorig jaar mijn leven op ongelofelijk veel manieren heeft veranderd. Ik schreef er toen ook een heel aantal posts over. Die heb ik nu allemaal terug gelezen en ik moet ik zeggen, ik vind ze niet slecht.

Dus, in plaats van dat ik nog eens uitleg waarover de workshop zal gaan, raad ik je aan de volgende posts te lezen. Er zijn tientallen spelfouten uitgehaald!

Ik ga naar de Conscious Growth Workshop van Steve Pavlina in Las Vegas! : Extreem blij omdat ik besloten heb naar de eerste workshop te gaan, schrijf ik deze post. Ik heb absoluut nog geen besef dat het allemaal veel beter zal zijn dan ik me op dat moment inbeeld.

De Conscious Growth Workshop van Steve Pavlina – dag 0 : Nog voor de workshop begonnen is wil ik een post schrijven. Het wordt een kleintje. Het hele weekend is nu eigenlijk al geslaagd.

De Conscious Growth Workshop van Steve Pavlina – Dag 1 : De 7 kernprincipes van groei en meer! : Zeer tevreden over deze.

De Conscious Growth Workshop van Steve Pavlina – Dag 2: Over goede daden, carrière en werk, stomme vragen en meer! : Over deze ook

De Conscious Growth Workshop van Steve Pavlina dag 3 en verder: over liefdesstrategieën en nog veel meer! : Eigenlijk vind ik ze allemaal goed. De dvd’s waarover ik in deze post praat zijn uiteindelijk nog altijd niet verschenen. Maar ze komen eraan!

Hoe Zeven Dagen Knuffelen in Las Vegas Mijn Leven Veranderde : Het knuffelen is nooit meer gestopt.

Hoe Chicken Curry Mijn Leven Veranderde : Over deze kan ik ook een speech geven, op aanvraag!

Hoe Zeven Dagen in Las Vegas Mijn Leven Veranderde: De Strijd Tegen Voedselneofobie : Op dit gebied blijf ik vooruitgang maken, maar ik heb toch nog een lange weg te gaan.

Hoe Zeven Dagen in Las Vegas op Nog Veel Andere Manieren Mijn Leven Veranderde : Want er was nog veel meer.

Terwijl ik dit schrijf is het bijna 5u ’s nachts. Binnen een uur zal mijn lieve zus me naar het vliegveld brengen. Het vliegtuig vertrekt om 10.45 en mijn koffer is nog niet gepakt. Inderdaad, ik blijf weer de hele nacht op om jetlag te vermijden. Het gaat weer vrij goed. Ik ben eigenlijk helemaal niet moe.

De laatste Conscious Growth Workshop ooit

Ik was dus helemaal niet zeker of naar deze workshop zou kunnen gaan. Tien dagen geleden lag ik nog in het ziekenhuis mijn nieuwe, zwaardere chemo te krijgen. Het was niet te voorspellen of ik op tijd hersteld zou zijn om deze reis aan te kunnen. Het was de vorige keer nogal zwaar. De nevenwerkingen waren deze keer ook niet mals, maar het was lang niet zo erg als de maand daarvoor. Geen horrorverhalen op constipatiegebied deze keer dus. Ik voel de teleurstelling tot hier.

Ik moest eigenlijk wel gaan. Dit is de laatste keer ooit dat Steve de CGW zal geven. De reden? Het is tijd voor iets nieuws. Steve’s huidige leven is te makkelijk geworden. Hij wil een nieuwe uitdaging. Zelf weet hij al wat die uitdaging is, maar hij laat er nog niks over los. Het zal in ieder geval iets heel speciaals worden. Iets waar momenteel nog geen label voor bestaat. Ik heb geen flauw idee wat dat zal zijn, maar ik denk niet dat ik ooit meer nieuwsgierig over iets in mijn leven ben geweest. Hoe dan ook, het is wachten tot 2011 voordat Steve zijn nieuwe hand zal laten zien. Zucht.

Een extra voordeel is dat ik gratis naar deze workshop mag gaan. Iedereen die naar de eerste workshop ging, kreeg de kans een gratis naar een tweede in 2010 te gaan. Ik stond op het punt om naar de tweede te gaan en schreef er zelfs een post over. Nu ben ik natuurlijk heel blij dat ik niet ben gegaan want hierdoor kan ik genieten van de allerbeste CGW die er ooit zal zijn geweest. Dat belooft Steve toch.

Uiteindelijk heeft de dokter me vandaag zelfs een soort van geschreven toestemming gegeven om te reizen. Altijd handig, mocht er toch iets misgaan. Niet dat ik denk dat dat zal gebeuren. Ik ben vandaag (of gisteren) zelfs extra bloed en bloedplaatjes gaan vragen in het ziekenhuis. Dat was ook wel nodig, eigenlijk. Maar hierdoor ben ik er extra klaar voor! Spongebob style!

Als alles goed gaat, zal deze blog niet helemaal dood zijn de komende tien dagen. Kom dus zeker af en toe nog eens langs.

Maar nu ga ik toch wel eens echt die koffer pakken…

Zo. Eindelijk weet ik het. Dat werd tijd. Het heeft maar 28 jaar geduurd. Vroeger dacht ik dat het wist. Of ik was niet zeker. Of ik wist het gewoon helemaal niet. Nu wel. Ik ben zekerder dan ooit. Ik mag natuurlijk nog van gedachten veranderen. Maar die kans wordt steeds kleiner.

Hoe komt het dat ik het nu weet? Dankzij drie dingen: een rommelmarkt, een boek en de ochtenden van de laatste maanden. Kanker heeft er ook wel iets mee te maken.

Wat wil ik dus? Opnieuw drie dingen: ervaringen, tijd en gezondheid. Alledrie zo belangrijk dat ze hun eigen post krijgen. We beginnen met ervaringen.

Ik heb teveel

Ik heb altijd van rommelmarkten gehouden. Kopen of verkopen, voor een rommelmarkt kon je mij altijd vinden. Maar toen ik een paar weken geleden op een rommelmarkt rondliep, besefte ik het meer dan ooit. Ik vond het niet meer zo leuk. Ik wou niks meer kopen. Ik heb al teveel. Echt. Het is uit de hand gelopen.

Wat is teveel?

Ik heb net geen honderd boeken. De helft daarvan heb ik nog niet gelezen. 23 wil ik heel graag lezen, 14 graag, 3 misschien en 3 niet meer. 26 heb ik al gelezen. Negen ben ik aan het lezen. Een paar wil ik opnieuw lezen. Vijf heb ik dubbel. Uit mijn vier kookboeken heb ik nog geen enkel recept geprobeerd. Momenteel heb ik vijf boeken van de bibliotheek ontleend en twee daarvan heb ik gelezen. Ze moeten vandaag terug. Ik heb veel meer bibliotheekboeken gelezen dan die uit mijn eigen collectie. Daar zit meer druk achter.

Dan is er nog een massa aan comics, strips, graphic novels, magazines die ik al dan niet ga of wil lezen. Laten we niet beginnen over e-boeken.

Ik mag al een paar maanden geen boeken meer kopen van mezelf. Het zou gek zijn gezien die tientallen die ik bezit en nog niet heb gelezen. Tegenwoordig kan ik me veel beter inhouden. De bibliotheek is ook een goede tussenoplossing. Zo krijg ik toch nieuwe boeken en ik hoef ze niet te kopen. Of te lezen.

Deze week bestelde ik een nieuw boek. Zucht. Maar het was The Art of Non-Conformity van Chris Guillebeau! Die wil ik echt héél graag lezen.

Dat is dus de laatste! Echt! Ik koop enkel nog comics. Kwestie van Spider-Man en Wolverine wat op te volgen. Maar anders niks meer!

Tot zover boeken. In mijn Billy-boekenkast staan er ook nog veel onbekeken dvd’s. Films. Series. Seminaries over persoonlijke ontwikkeling. Ik heb zelfs nog VHS-cassettes!

Games dan. Een stuk of twintig voor de Wii. Vijftien voor de Gamecube. Een aantal nog nooit gespeeld. Ik ga niet tellen hoeveel pc-games ik heb. Over de Nintendo DS zwijg ik helemaal. Ik hoop dat het nog even duurt voor de 3DS uitkomt.

Het helpt niet dat ik een hamster ben. Ik heb nog zo goed als elk schrift of boek het uit middelbaar en hoger onderwijs. Niet dat ik er ooit naar kijk. Twintig bordspellen. Waaronder ganzenbord en Het Rad van Fortuin. Ik weet het, ik kan die handel beter weggooien.

Ik vrees dat dit slechts het topje van de ijsberg is. Hoe dan ook, dit was een net-iets-te-lange situatieschets.

Wat nu?

Ik zeg niet dat ik nu alles ineens ga weggooien/weggeven/verkopen. Dat is wel maar een kwestie van tijd. Minimalisme wordt met de dag aantrekkelijker. Genoeg mensen die minder dan honderd dingen hebben.

Ervaringen dus! Die zijn tenminste niet materieel. Gezondheid en tijd ook niet. Zolang de dingen niet materieel zijn, mogen ze à volonté komen.

Waarom ervaringen?

Geld maakt niet gelukkig. Het maakt je misschien zelfs ongelukkiger. Tenzij je het aan anderen geeft. Zeg zelfs niet dat het helpt. Misschien denk je wel dat geld je gelukkig zal maken. Maar dan heb je er nog te weinig over gelezen. Eigenlijk verdient dit onderwerp meer tekst. Maar neem het voorlopig van me aan. Of lees de onderzoeken naar waar ik gelinkt heb.

Dingen hebben maakt ook niet gelukkig. Een Ferrari hebben betekent niet veel. Ermee rondrijden is iets anders. Maar daarvoor moet je er geen kopen. Tegenwoordig kan je er één huren. Na een tijdje ben je die dure auto toch gewoon en maakt die je niet meer gelukkig. Zo is dat met alle dure dingen. Je wordt alles gewoon. Hoe meer luxedingen je trouwens hebt, hoe moeilijker het wordt om de gewone dingen in het leven te waarderen.

Wat maakt dan wel gelukkig? Dat weet ik nog niet zeker. Maar ik ben ermee bezig! De wetenschap trouwens ook. Hier is een lijst van tien dingen gevonden die je gelukkiger maken. Ik vat snel samen. Genieten van gewone dingen. Niet vergelijken. Geld laag op de prioriteitenlijst zetten. Betekenisvolle doelen hebben. Initiatief op werk nemen. Vrienden maken en familie waarderen. Positief denken, iets dat je mits oefening kunt leren. Meer dankbaar zijn. Bewegen of aan sport doen. Meer weggeven. Hoeveel materiële dingen zitten hierbij? Juist.

Ik wil geen huis bezitten. Ik wil wel ergens wonen waar ik graag ben. Ik wil geen dure auto hebben. Ik wil wel gemakkelijk komen op de plaatsen waar ik wil zijn.

Ik wil reizen. Mensen ontmoeten. Skydiven. Diepzeeduiken. Plezier met vrienden. Diepgaande gesprekken. Een zonsondergang in een verafgelegen land. Maanden in het buitenland wonen en een nieuwe taal leren spreken. Lachen. Jou laten lachen. Een prachtige relatie. Vrijheid. Onder een waterval doorlopen. Aan ecotoerisme doen door de Embara-indianen van Panama te bezoeken. Een miljoen euro weggeven. De wereld veranderen. You get the picture.

Maar daar heb je toch geld voor nodig?

Uiteraard. Ik heb niet gezegd dat ik geen geld wil of nodig heb. Of dat ik niet wil werken voor dat geld. Maar het gaat er onder andere om waar je je geld aan uitgeeft. In mijn geval zal dat dus geen duur huis of een dure auto worden. Ik let op waar ik mijn geld aan uitgeef en bewaar het voor ervaringen. Ervaringen zijn vaak ook niet zo duur als je denkt. Je kunt goedkoper reizen door te couchsurfen. In Argentinië of Thailand wonen kost evenveel als hier wonen.

Trouwens is het waar wat ze zeggen: de beste dingen in het leven zijn gratis. Hoeveel kosten die tien dingen die je gelukkiger maken? Juist.

Wat wil jij eigenlijk? Ik ben benieuwd!

Als ik je vertel dat ik kanker heb, is je eerste reactie meestal: “Oei, dat is minder.” Dan zeg ik je dat dat niet klopt. Ik zeg je dat ik hier blij mee ben. Dat dit één van de beste dingen is die me ooit is overkomen. Je kijkt hiervan op en vraagt me waarom.

Ik begin te vertellen.

Een klein jaar betaald vakantie

Zo omschrijf ik het vaak. Als een klein jaar betaald vakantie. Met bijwerkingen.

Sinds de diagnose van kanker is gesteld, ben ik ‘werkonbekwaam’. Dat betekent dat ik een uitkering krijg. Bij mij komt dat neer op zo’n duizend euro per maand.

Dat is geen riant loon maar omdat ik nu terug thuis woon, geef ik niet zoveel geld uit. Eigenlijk verdien ik er geld mee door ziek te zijn. Dat is mooi meegenomen.

Daarom vind ik het wel ok dat ik me af  en toe slecht voelen. It’s part of the job. Je moet er iets voor over hebben. Anders verdien ik het geld helemaal niet. Het is een zware job (soms), maar iemand moet het doen.

Stilstaan bij wat belangrijk is in het leven

Daar was ik al even mee bezig, maar ik heb er een paar dagen extra hard bij stilgestaan!

Je beseft al snel dat er weinig belangrijkere dingen zijn dan gezondheid en geluk. Dat weet iedereen eigenlijk wel. Maar zijn er zoveel mensen die weinig aandacht besteden aan hun gezondheid. Of die dingen doen waardoor ze ongelukkig zijn. Zoals een job uitoefenen die ze haten.  Of in een onbevredigende relatie blijven.

Er is geen excuus om je ongelukkig te voelen. Geen enkel. Nooit. Neem ontslag of verbreek die relatie. Beslis wat je echt wilt en maak een plan om dit te krijgen. Doe wat je gelukkig maakt. Tegenwoordig zijn er bv. dankzij het internet meer mogelijkheden dan ooit om al je dromen te vervullen. Als je weet wat die dromen zijn, tenminste.

Zodra je (of als je al) gelukkig bent, wil je natuurlijk zo lang mogelijk gelukkig blijven. Dan komt gezondheid van pas.  Hoe gezonder je bent, hoe langer je gelukkig kunt leven.

Bovendien is gelukkig zijn gezonder en gezond zijn maakt je gelukkiger. De twee werken goed samen.

Zelf ben ik al meer dan een maand elke dag een kleine liter zelfgemaakte fruitsmoothie aan het drinken. Die gewoonte gaat niet meer weg. Veel betere dingen heb ik voor mijn gezondheid nog niet gedaan.

Stand up comedy

Toen ik al wist  dat ik een tumor had, maar nog voordat ik wist dat ik kanker had, dacht ik al na over de voordelen van kanker. Eén van de eerste dingen die bij me opkwam was: “Ik kan de eerste Vlaamse stand up comedian met kanker worden!”

Want kanker is natuurlijk een comedy goudmijn. Maar je moet wel kanker hebben om er grappen over te ‘mogen’ maken. Komt dat goed uit. Alle stand up comedians zullen jaloers op me zijn!

Eigenlijk wil ik al jaren een poging wagen om stand up te doen. Niet dat ik er een carrière van wil maken, maar het is gewoon iets dat ik gedaan wil hebben. Alleen al omdat ik er bang voor ben. Of anders gezegd, het lijkt me een enorme uitdaging. Zodra ik meedoe aan een open mic avond in The Joker laat ik jullie iets weten.

Nieuwe mensen leren kennen

Om de twee weken moet ik naar de dagkliniek voor mijn dosis chemo. Je zit daar dicht bij elkaar en zo leer je makkelijk nieuwe mensen kennen. Net iets dat ik ongelofelijk graag doe. Je zou het misschien niet denken, maar eigenlijk is het daar dikke pret.

Enkele weken geleden had mijn zus Anke en een column over me geschreven in het Belang van Limburg en dat zorgde voor een heel aantal nieuwe bezoekers. Sommige namen contact met me op en zijn nu vrienden op Facebook. Dat mag jij ook doen!

Al die mensen had ik misschien nooit leren kennen als ik geen kanker had, een mooi voordeel dus.

Nieuwe stof om over te schrijven

Dat heb je waarschijnlijk al gemerkt.  Ook voor schrijvers is kanker een goudmijn.

Uiteindelijk is mijn doel mensen positiever laten denken over kanker. Zowel kanker- als niet-kankerpatiënten. Hoe positiever, hoe beter. Mijn droom  is ervoor te zorgen dat mensen blij worden van kanker. Waarom ook niet? Als je het hebt en je kunt er niks aan veranderen, dan kun je er even goed blij mee zijn.

Ik ben er nog lang niet over uitgeschreven maar ik ga wel ook terug over nog andere onderwerpen schrijven. Voor de afwisseling.

Deze ziekte is ook goed voor mijn ‘levensverhaal’. Eerst een drugsverslaving en daarna kanker overwinnen, daar zit een boek in. Al zeg ik het zelf. Misschien eens een uitgeverij contacteren.

Omgaan met kaalheid

De meeste mannen kijken er niet naar uit om kaal te worden. Het zat er bij mij niet onmiddellijk aan te komen maar ik heb me er in de loop van de jaren toch al op betrapt dat ik me er zorgen over maakte.

Nu ik volledig kaal ben besef ik dat ik eigenlijk helemaal niet erg is. Het is niet omdat je kaal bent dat je niet aantrekkelijk kunt zijn. Of dat het minder aantrekkelijk is.

Het is sowieso enorm handig, bespaart tijd en geld en voelt gewoon fijn aan. Mijn schedel vind ik trouwens ook mooi. Daar was ik anders misschien nooit achtergekomen.

Eigenlijk kwam de kaalheid op een ideaal moment. Mijn favoriete haarproduct was net uit de handel genomen en ik had geen idee waarmee ik het zou vervangen.

Werken aan de toekomst

Je hoeft niet te werken, dus je hebt veel tijd om na te denken over de toekomst. Wat wil je gaan doen als je genezen bent?

Zelf heb ik een paar weken geleden een internetmarketingcursus gekocht met als bedoeling hier tijdens de goede dagen mee bezig te zijn. Uiteindelijk wil ik hier passief geld mee te verdienen. Op die manier kan ik alleen gaan wonen zodra ik ben genezen. Ik hou jullie op de hoogte van mijn vooruitgang.

Vrije tijd

Het hoeft niet allemaal nuttig te zijn. Eindelijk heb ik nu een kans om in sneltempo door een aantal series te gaan waar ik vroeger geen tijd voor had. Star Trek: Enterprise heb ik al volledig gezien en bij Babylon 5 zit ik in het derde seizoen. Verder nog drie seizoenen van The Big Bang Theory en twee van How I Met Your Mother. Nog veel te gaan, maar ik heb tijd.

En jij?

Dit zijn maar een paar voordelen. Er zijn er natuurlijk nog veel meer, maar voorlopig zijn dit de belangrijkste voor mij. Ken jij er nog? Laat ze me zeker weten.

Het is natuurlijk niet allemaal rozegeur en maneschijn. Maar dat is het gewone leven ook niet altijd. Terwijl ik deze post afmaak voel ik me vrij belabberd. Dat is normaal, vandaag heb ik nog chemo gekregen. Hoe dan ook, de voordelen wegen niet op tegen de nadelen. Ik zou je het bijna aanraden. Maar toch niet.

P.S. Deze post wordt u gebracht in samenwerking met Dafalgan Codeïne.

Weet je eigenlijk hoe simpel het is om een eigen blog te starten? Indien nee, dan kan ik je zeggen, het is verdomd simpel.

Maar waarom zou je eigenlijk gaan bloggen?

Laten we het vragen aan Seth Godin en Tom Peters. In anderhalve minuut zeggen ze waarom.

Waarom bloggen?

Voor de zekerheid toch nog even hun redenen opsommen.

1. Bloggen is gratis.

2. Het maakt niet uit wie het leest. Het gaat om de nederigheid of de bescheidenheid van het schrijven. Het gaat om het denken over het denken, over het nadenken hoe je iets beschrijft. Of het nu gaat over wat je denkt of wat je hebt gedaan. Leren die dingen in tekst om te zetten is heel leerrijk.

3. Ben je goed, dan zullen mensen je stukjes lezen. Ben je niet goed en zet je door, dan word je vanzelf goed.

(Als je Boing Boing of The Huffington Post niet kent, dit zijn twee van de meest gelezen blogs ter wereld)

4. Je wordt deel van ‘de conversatie’. Je stem wordt gehoord, hoe stil die ook klinkt. Je praat mee en iedereen kan je volgen.

5. Voor Tom Peters is er niks belangrijkers geweest voor zijn leven in de laatste vijftien jaar dan zijn eerste blogpost in 2004. Ik zou zelf ook zeggen dat een blog starten één van de beste dingen is die ik ooit hebt gedaan.

6. Het is de beste marketingtool die er bestaat. Een blog op zich is geen business, maar je business kan wel een blog hebben.

Ik ben het met alle bovenstaande redenen eens. Er zijn er nog massa’s anderen en ik voeg er zelf nog een paar aan toe.

7. Je leert er nieuwe mensen en vrienden door kennen. Door over een bepaald onderwerp of je eigen interesses te schrijven trek je mensen aan die in hetzelfde geïnteresseerd zijn. Allemaal potentiële vrienden. Vorige maand hadden we een bijeenkomst van supertoffe mensen die ik bijna allemaal waarschijnlijk nooit zou hebben leren kennen als ik niet was beginnen met bloggen.

8. Je kunt mensen informeren, inspireren, motiveren, amuseren, ambeteren, wat dan ook. Het hoeft zelfs niet op -eren te eindigen! Het is jouw plek en je doet ermee wat je wil.

9. Wil je iets aan jezelf veranderen, dan is een blog hiervoor een ideaal hulpmiddel. Kijk maar naar mij.

10. Het is gratis! Kost niks! Noppes!

Waar wacht je dus nog op? Oh ja, de stappen!

Je eigen blog in drie stappen

1. Ga naar http://nl.wordpress.com en klik op Nu intekenen!

2. Kies op het volgende scherm een gebruikersnaam, een paswoord en vul je emailadres in. Klik op volgende.

3. Kies een blogdomein. Je krijgt dan het internetadres “http://watjeookmaarkiest.wordpress.be”. Wat je kiest is niet zo belangrijk. Ik kon moeilijk kiezen dus had ik het eerste half jaar http://deblogvandaan.wordpress.com. Je kunt later een eigen “http://www.misschientochmaarietsanders.be” (of .nl/.com) kopen, maar dat is nooit verplicht.

Je kiest hier ook een titel voor je blog. Ook dit is niet belangrijk, je kunt deze later altijd gratis aanpassen.

Het privacyvakje laat je best aangevinkt, zo zullen anderen je makkelijker kunnen vinden.

Klik nu op Inschrijven en je bent al klaar!

Je ontvangt nu een email om je inschrijving te bevestigen.

Gefeliciteerd, je hebt nu een eigen blog!

Die ziet er ongeveer als volgt uit:

Alles kan je aanpassen. Titel, ondertitel, design, noem maar op. Het standaarddesign zal je misschien niet bevallen, maar je kunt uit meer dan 80 verschillende ontwerpen kiezen.

Het menu/dashboard is volledig in het Nederlands. Er zijn veel verschillende opties om te ontdekken, maar dat hoeft niet onmiddelijk. Je kunt alles rustig proberen.

Waarom WordPress?

WordPress is volgens mij het makkelijkst te gebruiken blogplatform. Maar tegelijkertijd is het ook enorm veelzijdig. En het is gratis. Had ik dat al gezegd?

Ook kan je heel veel ondersteuning krijgen, bijvoorbeeld op de Nederlandstalige WordPress forums.

Zelf ben ik ook met een WordPress.com blog begonnen. Een aantal maanden geleden ben ik naar een eigen host gegaan. Daarvoor moest ik WordPress (nog altijd gratis) downloaden bij www.wordpress.org (in tegenstelling tot .com) en het zelf installeren. Je hebt dan nog meer vrijheid, maar hier heb je een klein beetje technische kennis voor nodig. Ik zou elke beginner aanraden om via WordPress.com te gaan.

Nu is het aan jou!

Voel je het kriebelen? Heb je zin om over je passie te schrijven? Over je eigen leven? Wil je de wereld veranderen? Dan is er geen reden meer om te wachten. De wereld wil van je horen en jij kunt er alleen maar bij winnen. Dus start je blog vandaag en laat me je adres in een comment weten.

Ik ben benieuwd naar je resultaat!

De vorige post ging over het overwinnen van angst door het vragen van telefoonnummers aan vrouwen of mannen. De bedoeling is dat door dit te doen je ook angsten op andere gebieden makkelijker kunt overwinnen. Bijna iedereen kan deze oefening doen, want bijna iedereen is hier bang voor.

Omdat het resultaat in die oefening niet uitmaakt, wordt de angst voor het vragen kleiner. Dat is toch de bedoeling. Je doet het niet voor de nummers. Maar wat als het resultaat wel uitmaakt? Als je wel iets meer wilt? Een date, een relatie of gewoon seks? Waarom zijn we zo bang om op iemand die we beter willen leren kennen af te stappen?

Want dan wordt het nog veel uitdagender. Alle angsten die je hebt zullen dan naar boven komen. Herken je er een paar van deze?

1. Je wilt niet afgewezen worden

Misschien de meest voor de hand liggende. Afwijzing is niet leuk. Afgewezen worden doet pijn. Onderzoek heeft uitgewezen dat sociale afwijzing het ‘pijncentrum’ van je hersenen stimuleert. De reactie in je hersenen op die afwijzing is vergelijkbaar met wat je ziet bij fysieke pijn, zoals bv. je teen stoten.

Het gaat er natuurlijk om hoe je reageert op afwijzing. Voel je je niet afgewezen, dan voel je geen ‘pijn’. Daarom vond ik het niet erg om zelf ‘afgewezen’ te worden in mijn vorige experiment. Ik verwachtten geen resultaat en wist dat de kans op afwijzing enorm groot was.

2. Je weet niet wat er gaat gebeuren

Je weet nooit hoe de ander zal reageren. Misschien heb je een bepaalde openingszin in gedachten, maar je kunt nooit voorspellen wat de reactie daarop zal zijn. Zelfs als je een gewoon praatje gaat slaan, kan er vanalles gebeuren. Die onzekerheid kan je bang maken.

3. Je gelooft niet dat dit kan werken

Je denkt niet dat je zomaar in eender welke situatie op een man of vrouw kunt afstappen om ermee te gaan praten en dat je dan een positief resultaat kunt krijgen. Daarvoor moeten alle omstandigheden goed zijn. Of je moet elkaar al kennen. Maar de realiteit is dat het toch gebeurt.

4. Het lijkt onnatuurlijk om zomaar op een man of vrouw af te stappen en te praten

Vergelijkbaar met het vorige punt. Als je dit nog nooit hebt gedaan, zal het vreemd aanvoelen. In sommige culturen is dit ook helemaal not done. Maar in België en Nederland is het al meer aanvaard.

5. Je vindt het belangrijk wat anderen van je denken (of wat ze zouden denken)

Je wilt niet niet als een een sukkel overkomen. Of beter gezegd, je wilt niet dan andere mensen denken dat je een sukkel bent. Je vindt de mening van anderen te belangrijk en daardoor laat je hen bepalen wat jij over jezelf denkt. Dat creëert extra druk voor jezelf om goed over te komen.

6. Je maakt het moment te belangrijk

Je geeft teveel betekenis aan die ene interactie. “Als die ene persoon me niet ziet zitten, dan ziet niemand me zitten. Dan ga ik nooit iemand vinden. Dan moet ik maar zes katten nemen en in een grot gaan wonen.”

7. Je weet niet wat je moet doen of zeggen

Zelfs als de vorige punten je minder uitmaken, misschien weet je gewoon niet wat te zeggen? Wat te doen? Hoe te staan? Als je iemand durft te benanderen, maar je hebt geen idee wat daarna te doen, dan is de kans klein dat je actie onderneemt.

8. Je wilt hem of haar of hun groepje niet storen

De vrouw of man die je wilt benaderen staat in een groepje en je denkt dat je hen zult storen door op het groepje af te stappen. Of je maakt je zorgen over wat de anderen in het groepje van je zullen denken.

9. Je hebt een verkeerd zelfbeeld of te weinig zelfvertrouwen

Dat kan zich op heel veel verschillende manieren uiten. Misschien denk je dat je die ander niks te bieden hebt, dat je saai bent of dat je hij of zij op basis van je uiterlijk niet met wil je wil praten.

10. Je voelt angst en kunt die niet stoppen

Je weet dat het niet logisch is. Op voorhand of achteraf denk je: “Ik kan dit controleren. Dit is niks om bang voor te zijn.” Maar zodra het moment daar is, word je terug bang. Je hebt geen controle over die emoties en dat is beangstigend.

Speciaal voor vrouwen

Buiten al deze redenen zijn er voor vrouwen mogelijk nog een paar extra redenen.

Misschien vind je dat iemand aanspreken de taak van de man is. Of  je wordt zelf al regelmatig benaderd en heb je er geen ervaring mee om dit zelf te doen. Dat maakt je nog onzekerder omdat je gewoonweg niet weet wat te doen. Tenslotte zijn er ook nog sommige mannen die het niet leuk vinden dat vrouwen op hen afstappen. Ik ken er zelf geen, maar ze schijnen te bestaan. Kom je er zoeen tegen, prijs jezelf dan gelukkig dat je er verder geen tijd in hoeft te steken.

Wat eraan te doen?

“Ok, Daan, we herkennen ons hierin. Wat kunnen we hier nu aan doen?”

Ik moet toegeven, ik ben hier geen expert in. Maar ik wil mensen hier wel mee helpen. En ik zie gigantisch veel dingen die je zou kunnen doen om van deze angsten af te komen.

Neem de beslissing om hieraan te werken en onderneem actie. Werk aan je zelfbeeld. Leer meer over mannelijke/vrouwelijke psychologie. Hou van jezelf. Begin klein. Start met te lachen naar mensen op straat. Houdt oogcontact tot de ander wegkijkt. Zeg hallo tegen mensen die voorbijkomen. Geef complimenten aan personen die je niet kent. Onderneem meer actie. Vraag telefoonnummers aan onbekenden. Ga naar Toastmasters en werk aan je spreekvaardigheden. Praat met iedereen, van de bakker tot de persoon die toevallig langs je in de trein zit. Man of vrouw, jong of oud, maakt niet uit. Doe moeite om ze te leren kennen. Blijf actie ondernemen. Hou van iedereen.

Dit zijn dingen die ik alvast doe of probeer te doen. Zelfs als je in een relatie zit zou ik al deze dingen doen. Zomaar met eender wie een gesprek kunnen starte (en ze daarna misschien een knuffel geven) is één van de mooiste dingen die er is. Dan heb je vrienden voor het oprapen.

Ik heb nog veel te leren over relaties en man/vrouw dynamieken. Dat is geen prioriteit voor mij, maar ik hou jullie op de hoogte van mijn vorderingen.

P.S. Op internet vind je massa’s tips over dating en relaties en veel daarvan kun je als twijfelachtig omschrijven. Steve Pavlina raadt de producten van David DeAngelo aan en daarom schreef ik me in op zijn gratis nieuwsbrief. Je krijgt dan ook onmiddellijk een mail met de “10 gevaarlijkste dating fouten die mannen maken.” Daar zitten in ieder geval een heel aantal waarheden tussen.

Ook interessant voor vrouwen om te lezen trouwens. Je zult er zeker een paar herkennen. Ik ben ook ingeschreven op de gratis nieuwsbrief voor vrouwen. Altijd goed om te weten wat de tegenpartij weet.

Heb jij een tip om makkelijker op vrouwen of mannen af te stappen? Deel ze dan met je lotgenoten!