Het zal wel duidelijk zijn, maar ik leef nog! 
Ik heb dus toch mijn verjaardag gehaald. Trouwens ook de tweede verjaardag van deze blog en mijn eerste (en hopelijk laatste) ziekteverjaardag. Die 29e verjaardag heb ik surprise party-gewijs goed gevierd. De verjaardag van mijn blog niet, maar dat komt nog. En de ziekteverjaardag hoeft niet gevierd te worden.
Ik wil sowieso iedereen bedanken voor alle prachtige reacties, mails en andere berichten. Ik heb nog lang niet op iedereen gereageerd en sta enorm achter, maar ik doe mijn best om zo snel mogelijk te antwoorden. Weet in ieder geval dat ik alles lees, alle tips waardeer en deze ook zoveel mogelijk opvolg. Heb je mij gemaild, is de kans heel groot dat ik terugstuur, maar dat kan nog even duren.
Alle reacties helpen mij ook steeds beter beseffen dat ik waarde lever met mijn blog. Iets wat ik na twee jaar soms/vaak nog altijd niet begrijp. Maar dat wordt wel eens tijd.
Het heeft weer even geduurd voor er een nieuwe post was en daar waren verschillende redenen voor. De belangrijkste reden: fysieke pijn. Meer daarover verder.
Momenteel lig in in de Unikliniek in Keulen, maar wat doe ik hier precies? Daarvoor draaien we de tijd even terug.
Uit het rouwproces
Bij het schrijven van de vorige post zat ik nog diep in de verwerking van het ‘rouwproces’. Maar dit bleef niet duren. Na een week besloot ik dat ik toch maar terug zou genezen. Hoe, dat wist ik nog niet precies. Soms zit ik nog altijd wel in één van de vijf fases, maar meestal zit ik terug in fase nul: “Het komt nog wel goed”. Zo ben ik emotioneel alvast wat stabieler. Fysiek daarentegen…
Pijn
Na enkele weken van de vierde ‘palliatieve’ chemo Gemcitabine begon ik pijn in mijn borst te voelen. Simpele dingen zoals gaan zitten of ademen begonnen pijn te doen. Ook begon ik weer fel te hoesten. De tumor tussen mijn longen werd te groot.
De chemo werd dan opgeschort om tijdelijk die grote massa te bestralen. Veel kan ik hier niet over zeggen. Ik heb geen bijwerkingen en de bestraling deed zijn werk. De tumor werd een stuk kleiner en ik kan terug normaal ademen en bewegen zonder pijn in mijn bovenlichaam. Maar daar stopte de pijn niet.
Langzaamaan begon ik pijn in mijn rechterbeen te krijgen. Eerst leek het gewoon op kramp. Kramp die niet wegging en steeds verergerde. Ik begon te manken. Voor ik het wist kon ik niet eens liggen zonder pijn te hebben. Geen constante pijn, maar een kloppende pijn die telkens een paar seconden wegging om dan weer terug te komen.
Om het nog leuker te maken sta ik al een maand elke dag met zware hoofdpijn op. Hoofdpijn waar zelfs mijn oude vriend Dafalgan Codeïne niet tegenop kan.
Waar die pijnen vandaan komen, dat was niet heel duidelijk. Het heeft uiteraard wel met de kanker te maken. De laatste PET-scan (van een paar weken geleden) maakte ook duidelijk dat Joske duchtig aan het voorplanten is. Kleine maar snel groeiende Joskes hebben zich in mijn nieren, linkerlong en botten gevestigd. Ik wou wel vader worden, maar toch niet op deze manier.
Die uitzaaiingen waren er al enkele maanden, maar omdat ik helemaal geen chemo meer kreeg, kregen deze nu vrij spel.
Het enige dat me tijdens de bestralingen (en nu ook nog) helpt is Medrol oftewel cortisone. Hierdoor krimpen de tumoren tijdelijk, waardoor ik in ieder geval normaal kan wandelen. Ik vermoed ook dat het effect heeft op mijn hoofdpijn. Neem ik ‘s ochtends cortisone, dan verdwijnt de hoofdpijn later in de middag en komt ze ‘s avonds niet meer terug.
Door al die pijnigheden was ik nooit in de juiste mood om te schrijven, vandaar de belangrijkste reden voor deze late update.
Wat nu?
Ondertussen ben ik ook in behandeling bij de orthomoleculaire arts Dr. Proesmans, bekend van het boek “Optimaal gezond zonder medicijnen”. Dr Proesmans is onder andere gespecialiseerd in complementaire kankertherapie. Ik was liever wat eerder bij hem beland, maar ik ben blij dat ik er naartoe ga. Dr Proesmans schreef me een heel arsenaal aan supplementen voor en ik krijg er ook intraveneus hoge dosissen vitamine C. Op zich zal dit niet genoeg zijn om de kanker te bestrijden, maar het zijn zeker goede hulpmiddelen.
Als ik één ding zeker weet, dan is het dat het universum (nog) niet wil dat ik sterf. Als ik de situatie via het perspectief van subjectieve realiteit bekijk, dan is dit duidelijk. Mijn bewustzijn wil dat ik genees. Dat kon ik uit alle reacties en tips die ik kreeg al afleiden, maar is er meer.
Mijn oncoloog had me al voorgesteld om een second opinion in het ziekenhuis van Leuven te vragen, maar ergens kreeg ik het gevoel hij hier niet veel van verwachtte. Hij werkte sowieso al samen met dit ziekenhuis, dus ze kenden mijn situatie daar. Ik was dan ook niet geneigd om hier tijd aan te ‘verspillen’. Mijn lieve zus dacht er anders over en maakte toch een afspraak. Ik ging dan ook, al was het maar om haar een plezier te doen.
In Leuven had ik een afspraak met het hoofd oncologie. Deze kende mijn situatie niet, maar hij nam onmiddellijk contact op met zijn collega bij hematologie (bloedziekten), die wel op de hoogte was was van mijn toestand. Mogelijk was er toch een laatste soort chemotherapie overweegbaar. Maar deze zou zeer zwaar zijn en mijn levenskwaliteit sterk laten dalen. Ik zou daarna heel verzwakt aan de stamceltransplantatie kunnen beginnen, maar dat leek hem geen goed idee. Die transplantatie zou dan sowieso de zwaarste klap worden. Hij gaf me wel nog een paar procent kans op genezing en die strohalm was meer dan de nul procent die ik tot dan had. Dus we maakten een nieuwe afspraak om deze optie de dag erna met het hoofd hematologie te bespreken.
En toen kwam de verrassing…
SGN-35 / anti CD-30
Het hoofd hematologie had wat rondgebeld. Nieuwe zware chemo leek hem inderdaad ook geen goed idee. Maar er was iets anders. Uit het niks kwam SGN-35 op de proppen.
SGN-35 is een nieuw soort medicijn voor hervallen of niet te genezen Hodgkinpatiënten. Je kunt het zien als de toekomst van chemotherapie. Dit medicijn werkt rechtstreeks in op de slechte cellen, in tegenstelling tot gewone chemotherapie. Het levert antistoffen voor CD30-stoffen die zich aan de buitenkant van tumorcellen bij Hodgkin bevinden, om het kort samen te vatten. Omdat alleen de slechte cellen worden aangevallen zijn zowel de schadelijkheid als de bijwerkingen minimaal. En de voorlopige resultaten zijn zo succesvol dat het geneesmiddel versneld op de markt wordt gebracht.
Dit is het eerste nieuwe medicijn voor de ziekte van Hodgkin in meer dan twintig jaar. Er werd niet veel onderzoek hiervoor meer gedaan omdat de ziekte al zo goed te bestrijden was. Het is de BMW van de kankers, remember? De ziekte is dan ook het “slachtoffer van zijn eigen succes”.
Een nieuw ‘traditioneel’ geneesmiddel tegen Hodgkin? Voor de eerste keer in twintig jaar? Uit het niks op mijn deurmat? Als dat geen teken is, dan weet ik het ook niet meer.
Maar… SGN-35 is nog niet in België beschikbaar. Wel in Nederland, Duitsland en Frankrijk. Daar wordt het op compassionate need-basis verstrekt. Dat betekent dat, na eerste studiefases, de ergste patiënten het nu gratis krijgen, voor het commercieel op de markt komt. Eerst zou ik naar Nederland gaan, maar daar zijn/waren er problemen met de levering. Dus namen we contact op met Keulen. Snel kreeg ik daar een afspraak en een week later lig ik nu in een kamer op de 16e verdieping van de universiteitskliniek van Keulen. Met een prachtig uitzicht op de dom van Keulen. Mijn behandelende arts is ook dè expert op gebied van Hodgkin van Duitsland, altijd mooi meegenomen.
Ondertussen heb ik voor de eerste keer dit nieuwe medicijn gekregen. De bedoeling is dat ik om de drie weken terugkom en dit de komende zes tot negen maanden. Meest waarschijnlijke bijwerking: koorts. Hoor je dus de komende dagen of weken niks van me, dan weet je waarom.
SGN-35 zal alle tumoren terug laten krimpen. En samen met het juiste dieet, de juiste supplementen, intraveneuze vitamine C, beweging, mediatie, yoga, visualisatie, energiewerk en positief denken wordt dan uiteindelijk een stamceltransplantie terug mogelijk.
En dan… genezing? Ik denk het wel. Maar we gaan het nog even spannend maken. 
Bis bald!
Gelijkaardige posts:
- Over fysieke dipjes en mentale datjes
- Cancer Wars V: The Joske Strikes Back
- Joske Hodgkin oftewel de Ziekte van Hodgkin oftewel kanker
- Twee weken bijwerkingen van chemotherapie
- Een weekje ziekenhuis (intro)
- Ik leef nog!
Email deze post
Print deze post
Previous post: Doodgaan? Ik toch niet?
{ 158 comments… read them below or voeg er één toe }
← Previous Comments
Beste Daan,jouw site heeft me heel wat bijgebracht in mijn leven.
Ik wens je zus en familie heel veel sterkte toe en het ga je goed daarboven x
Lieve Daan,
Het heeft even moeten doordringen…
Toen ik juist op je blog kwam stuurde ik je een mail over de kracht die je had, hoe hard die me deed denken aan mijn mama! Dat gevoel staat nog altijd overreind!
Joske heeft misschien fysiek gewonnen, maar mentaal heb jij met je kracht en ingesteldheid de wereld veroverd. Ik heb een enorm respect voor je en waar je ook bent, ik hoop dat je er geniet!
Ik wens ook de familie en vrienden van Daan heel veel sterkte en moed!
Ik hoorde het nieuws vandaag pas, en ik moest het even laten doordringen… Heel veel sterkte toegewenst aan de familie en vrienden. Rust zacht, Daan!
Daan ,
Héél véél sterkte aan je familie en …..
…….vlieg met me mee naar de regenboog.
Ook daar houden ze v
Ach Daantje… ik had het je al gezegd dat ik veel aan je best of groeien voor beginners heb. Je blog heeft een enorme waarde voor veel lezers. Mij heeft het alvast geholpen om mijn leven een andere draai te geven, om niet in het verleden te blijven hangen, om te beseffen dat het nooit te laat is, wat je ook meemaakte. Wel het resultaat is dat ik misschien opnieuw ga studeren, ik zeg misschien omdat er eerst nog een examen is. Niet slecht voor een dikke + 40 hé Daan, wat ik ook verder met mijn leven zal doen dat heb ik voor een deel aan jou en je blog te danken. Als dit je bedoeling was, missie geslaagd zou ik zeggen…Thanks XXX Ach, zou willen dat je dit alles zelf nog kon lezen. Waar je nu ook bent, het ga je goed …rest in peace Daan
Daan!
Ik heb erg genoten van jou blog. Ik zal nog vaak aan je denken.
geen woorden hiervoor… ben enorm geschrokken.
Ik keek uit naar een nieuwe post van je waar in staat dat het weer beter met je gaat.
Doe dat goed daar waar je ook bent!
veel sterkte aan de familie en vrienden van deze speciale persoon.
Liefs
Ilse
Blijven groeien, waar je ook bent.
Dan proberen wij dat hier ook!
Bedankt Daan!
Lieve Daan,
je was/bent een inspiratie voor velen, altijd positief en strijdlustig.
Dankzij jou hebben vele mensen een positieve draai gegeven aan hun leven.
Je leeft verder in onze harten en gedachten! Rust nu maar zacht.
Ik wens de familie en vrienden van Daan veel sterkte toe!
Ongelooflijk, hier word ik meer dan stil van…
Wat ben jij een vechter! Respect!
Hopelijk krijg je hierboven de rust die je verdient.
Sterkte aan de familie!
rust zacht, zonder pijn, je was een vechter en een positief mens. Het ga je goed en veel sterkte aan je familie.
Respect, lieve Daan… Oneindig veel respect!!
Rust zacht, het ga je goed, waar je ook bent…
Veel sterkte toegewenst aan je familie en vrienden.
xx Ilse
hey daan,
ik las deze middag nog een artikel over jou en je zus. je blog werd er in vermeld.
ik wou er een kijkje opnemen en nu lees ik dat je jammer genoeg al van ons bent weggegaan.
ik heb enorm veel respect voor de manier waarop je met je ziekte omging.
ik ben er zeker van dat heel veel mensen hier aan iets zullen gehad hebben.
ik wens je nu alle rust die je verdient en het ga je goed waar je ook bent.
heel veel sterkte aan je familie
liefste Daan,
ik heb je ziekte vanop de achtergrond gevolgd, omdat ik onlangs mijn schoonvader heb moeten afgeven aan kanker en ik weet hoe moeilijk zwaar en hard het is geweest.ik vond ergens zelf wel rust in je blog, een manier van verwerking ook. ik heb enorm veel bewondering gehad voor je vechtlust, je moed, je manier van vechten tegen ‘joske’ en het ergens toch geruststellen van je naaste door je positieve houding. ik ben er zeker van dat je zelf momenten van angst hebt gehad, wat heel begrijpelijk is. Het nieuws dat je bent heengegaan heeft me verschillende dagen van de kaart gebracht, die kl*/e ziekte krijgt blijkbaar iedereen klein. zelfs de grootste vechters……. maar Daan, je mag nu vredig rusten, dat heb je zeker verdient. bedankt voor wie je was, zal je missen op je blog, rust zacht en tot ziens….
Lieve Daan,
Een aantal maanden geleden ontdekte ik je blog. Ik vond het zo ongelofelijk dat jij zo positief was. Je wou en zou nooit opgeven, wat er ook gebeurde. Ik schrok dan ook toen ik het bericht hoorde op tv. Joske heeft gewonnen.
Ik wens je familie en vrienden heel erg veel sterkte toe. Het zal niet gemakkelijk zijn om zo iemand als jou los te laten.
Bedankt voor alles.
Lieve Daan, ondanks het moedige gevecht, het blijven “Morellen”, heb je het toch niet mogen halen…het is verschrikkelijk nieuws en ik wens jou familie en vrienden dan ook heel veel sterkte in deze moeilijke tijden…. Maar tijdens dat “Morellen” heeft Morelleke hierboven jou altijd mee gesteund….en zij zal er ook nu weer voor je zijn…zij zal je opwachten en begeleiden…en samen zullen jullie als 2 schitterende sterren elke avond de hemel kleuren. Rust zacht, je strijd is gestreden. Liefs Lesley
Ik hoop dat je nu de rust en vrede hebt die je verdient. Je bent vrij! De dood is een nieuw begin, het ga je goed, waar je nu ook bent.. Dankjewel voor de inspiratie die je mij en zoveel andere mensen gaf.
liefs..
RESPECT, Daan, voor jouw niet aflatende vechtlust en positieve ingesteldheid; je blijft ongetwijfeld een inspiratiebron voor velen!
Veel sterkte aan je familie, vrienden en iedereen die het geluk heeft gehad jou te kennen!
Veerle
Lieve Daan,
Je Blog “Blijven groeien, waar je ook bent.” is mooi en geeft andere mensen heel veel steun. Spijtig dat “Joske” zo sterk was.
mijn vader heeft eergisteren ook zijn strijd op deze wereld opgegeven en nu hoop ik dat jullie allebei naar een plaats gaan waar jullie rust en vrede hebben en het goed hebben.We denken aan jullie.
Veel sterke voor uw familie,vrienden en iedereen die jouw heeft gekend.
Een dikke dikke knuffel, Daan!
Mijn gedachten zijn bij jou, je familie en je vrienden….
x
Lieve Daan,
Ik heb je blog “toevallig” via een vriendin ontdekt, juist enkele dagen nadat je overleden was. Omdat ik in je introductie las dat je opmerkte dat kanker het beste is wat je ooit is overkomen ging ik ervan uit dat je er inmiddels van genezen was. ..
Pas na het lezen van de alle posts heb ik je naam gegoogled om er dan achter te komen dat je niet meer in je huidige vorm bij ons bent.
De opwinding tijdens het lezen van je blog deed me besluiten contact met je op te nemen en je te ontmoeten…
Ik besef dat ik je wel degelijk heb ontmoet die nacht dat ik je posts aan het lezen was….
Je schreef
“I will make you love yourself ”
You did..
and because I love myself I love you
You and I are one….
Wens de familie en vrienden van Daan de kracht om het gemis van deze verlichte ziel te kunnen dragen..
Samira
Lieve Daan,
Het zal misschien niet voor iedereen even duidelijk zijn, maar ja je leeft nog!!
Jij weet nu inderdaad voor ons hoe het is om heen te gaan! En inderdaad je bewustzijn leeft voort, het is in jou geval een hele mooie, inspirerende energie!
En ja zelf nu kan je nog verder groeien! We zijn hier op aarde tijdelijk om “te leren” en na ons heengaan komen we dan ook ons geweten tegen! Dan beseffen we ook waarom we alle aardse ervaringen moesten meemaken!
En als je als goed mens geleefd hebt, verblijf je in een warme liefdevolle energie die echt aanvoelt als “thuiskomen”. Daar ben je nu en van daaruit zul je mensen blijven inspireren met je mooie, positieve wijsheid, al gebeurt dit nu via gedachten! Het gaat je daar heel erg goed en bedankt dat je ons tijdens je aardse leven zo positief geïnspireerd hebt!!! Je blijft met al je geliefden verbonden in onvoorwaardelijke liefde! En dat kunnen ze ook echt voelen als ze zich daarvoor openstellen!!!
Nogmaals oprechte dank voor wie je bent!
Lieve lieve lieve Daan, woorden heb ik niet om jou dood te omschrijven. Ik heb je jammer genoeg maar enkele maanden mogen kennen, maar het waren de leerzaamste en meest possitieve maanden van mijn hele leven. In gedachten blijf je bij mij, net als alle possitieve en leuke berichtjes die je me altijd stuurde.
Lieve Daan, ik mis je zo, ik zal je nooit vergeten. Héél veel sterkte aan de familie, en dank je wel dat we die fantastiche zoon en lieve broer even met jullie mochten delen. Illie
Lieve Daan,
je hebt enorm veel mensen, enorm veel dingen laten inzien.
Blijf groeien, wij blijven met je mee groeien.
Rust in vrede.
Sterkte aan familie en vrienden.
X, knuffel
Lieve daan…
Vandaag is jouw begrafenis… Wat oneerlijk. Je hebt gevochten als een leeuw. Je bent voor heel veel mensen een inspiratiebron… Ook voor mij… Ik ben nogal een zwartdenker maar sinds ik jou volg, probeer ik positiever in het leven te staan. Bedankt daarvoor…
Ik hoop dat je het goed hebt, waar je ook bent… Je zal in vele mensenharten mee worden gedragen en zo ook een beetje blijven doorleven…
Ik stuur jou en je familie dikke knuffels…
Het ga je goed Daan… xxxx
Lieve Daan,
Nu jij alwetende bent wat betreft leven en dood en waarom we op aarde allerlei zaken moeten meemaken om spiritueel te groeien, zou het fantastisch zijn dat jij mensen blijft inspireren om na te denken over leven en dood. Dan zouden mss. veel minder mensen zich blijvend vastklampen aan het aardse leven, materiële bezittingen en aan macht, want daar draait het niet om hé! Maar ja, dood is een taboe in onze materiële maatschappij, en liefst willen mensen daar zo weinig mogelijk mee geconfronteerd worden! Maar het is nét dat wat we nu eenmaal allemaal gemeen hebben: we verlaten allen ons lichaam en moeten spiritueel verder groeien! Meer wetenschap hieromtrent zou mensen veel minder verdriet bezorgen en zou zelf voor onze maatschappij beter zijn, want ons blijven vastklampen aan het leven kost ook enorm veel centen en soms ook veel pijn ! Kon jij maar vanuit het hiernamaals je blog verder zetten in de vorm van “spiritueel groeien voor beginners”! Tot later mss. in het generzijds Daan! Ook nog veel sterkte aan de geliefden van Daan, om op een andere manier te leren leven met deze wijze ziel!
lieve Daan,
je was een inspiratie voor velen, met of zonder Joskes…
Mijn zoontje Tristan wacht al 29 jaar ergens in het universum op een big brother, ik hoop dat jij hem gezelschap houdt en samen wat leute brengt where ever you are….
Carla
Dit is wel even shockerend ja. Ik kende jou wel van naam Daan, vanuit de boekskes en had je ook wel eens gehoord op tv via je zus. De tijd nemen om je blog te lezen nam ik echter nooit tot vandaag. Ik had tijd genoeg en zocht je blog op. Ik heb je posts gelezen vanaf maart 2010 tot je aller laatste. Toen k bij de laatste aankwam wou ik klikken voor de volgende maar die was er niet meer…
Dit was zo vreemd Daan. Je sprak nog over de hoop die je had en wist waarschijnlijk zelf niet eens dat dit je laatst post zou zijn ( anders zou je ons zeker een mooier afscheidsbericht hebben nagelaten :- ) )
Ik heb veel dingen geleerd door je en ben ook echt van plan ze toe te passen in dit leven. Het aller belangrijkste: positief in het leven, humor en nooit opgeven. Je hebt een kort leven gehad Daan, maar je hebt wel veel mensen iets bijgebracht. Bedankt daarvoor!
En oh ja, misschien ben ik wel een beetje jaloers dat je het nu eerder weet dan ik maar geef mij nog maar wat tijd om jou levensvisie verder te verspreiden. Maar we spreken binnen ongeveer 90 jaar wel eens af he!
<3 <3 <3 <3
Ik vroeg me af waarom er geen nieuwe post kwam in mijn feedreader. Nu ik snel even langskom zie ik dat je strijd voorbij is. Net als ik een dikke krop in mijn keel krijg, begint het buiten te regenen. Het gaat je goed Daan. Bedankt voor je mooie verhaal.
Dankjewel Daan voor wat je achter hebt gelaten. Je hebt zeer veel zaadjes geplant die allemaal in hun eigen tijd zullen ontkiemen. Door jou te vinden heb je me geholpen een beter mens te willen worden. Terwijl ik dit schrijf voel ik een brokje in mijn keel, doet me realiseren dat verdriet er ook mag zijn. Ik hoop dat je familie en anderen naasten veel energie en kracht kunnen halen uit alle liefde die je hebt achtergelaten. Je hebt mij geholpen. Ik hoop me altijd te herinneren dat ik de zaadjes die je in mij hebt geplant door middel van je woorden water zal geven om op die manier je liefde bewust te omarmen. Daan Bedankt !!!!!!!
Ik mis u zo Daan. Verdomme toch !
Shit zeg! Ik vond laatst je 13 tips om te stoppen met blowen, ben meteen gestopt, reactie geplaatst……en dan lees ik nu pas dat je heen gegaan bent.
Dikke brok in mn keel en nog meer motivatie om clean te blijven…..om mijzelf een beter leven te gunnen en te eren wat jij voor velen gedaan hebt.
Rust zacht Daan, veel sterkte aan de hele familie. *traan*
Hopelijk blijft deze blog nog lang online staan want het is een plek waar ik geregeld terug naar toe kom. Ook al ben je fysisch niet meer op aarde toch blijf je inspireren…
Bij toeval kwam ik vandaag op deze site terecht. Ik ben er doorheen gaan bladeren, en schiet van de ene verbazing in de andere. Wat een herkenning, wat een positiviteit, wat een wijsheid. Wat een mooie indruk heeft Daan nu al op mij – een totale vreemde – achtergelaten. Tot mijn spijt lees ik ook net dat Daan het toch niet gered heeft. Heel veel sterkte voor de nabestaanden. Ik denk dat hij voor heel veel mensen veel betekent, en nog zal betekenen. Ik weet niet of anderen de film Pay it Forward kennen, maar Daan heeft iets ongelooflijks in gang gezet. Daan, al ben je nu niet meer op deze aarde, dank voor je woorden! Voor mij zijn ze onbetaalbaar, ook ik hoop dat deze blog toch nog lang online zal blijven !
nog steeds ongelooflijk dat je er niet meer bent, juist terwijl de wereld mensen zoals jij zo hard nodig heeft! Of misschien heb ik dat nodig..maar ik weet onderhand dat er zo veel mensen zijn die hetzelfde denken.. Heel veel sterkte voor je familie en vrienden…Daan, het ga je goed, waar je ook mag zijn! Liefs Marijke
Lieve Daan, bedankt voor het inzicht en kennis van groeien. Jij bent een groot, groter, groots mens! Slaapzacht
Veel respect voor je positieve inzet en motivatie… sprakeloos
greetz
Verschrikkelijk om te zien dat zo’n jonge moedige jongen het toch niet heeft gehaald. Het leven is oneerlijk.
Zoveel positiviteit is een voorbeeld voor ons allen. Rust zacht. Mijn gedachten gaan uit naar de familie van Daan.
Aan de beheerder van de blog: een tijdje geleden had ik gelezen in een tijdschrift denk ik, dat Daan nog bezig was met een nieuw blogbericht en dat zijn zus, Anke dit blogbericht nog verder ging afwerken. Klopt dit? En wanneer mogen dit verwachten?
Groetjes
Zes jaar geleden werd er een enorm dierbare het leven ontnomen. Ook door joske. Daarom dacht ik ook weer aan even aan jou. Jullie waren beide vechters. Met humor. Humor verzacht pijn, ellende en maakt het ( te korte) leven mooier. Lieve m en Daan, rust maar zacht
DAAN, Ik wens je heel veel sterkte toe! De situatie nu is onbekend maar ik hoop alleen het goede voor jou !!!!!
Daan, het is je gelukt: WIJ ZULLEN JOU HERINNEREN!!!!!!!!!!!!
Via Google kwam ik perongeluk op dit blog terecht. Ik zocht naar “tips bij het stoppen met blowen”. Ik ben nu 2 weken gestopt, maar ervaar problemen om dit vol te houden. Daarom was ik naarstig opzoek naar tips om mijn goede voornemens kracht bij te zetten. Die vond ik in één van jouw artikelen… Met veel interesse ben ik van de oudere blogs naar de nieuwere blogs gaan lezen. Pas toen ik de comments onder dit laatste artikel las, besefte ik dat deze inspirerende jongeman niet meer hier is. Je artikelen hebben mij geholpen. Het commentaar onder dit artikel was een ware “slap in the face”. Ik moet het level omarmen en die wiet ver achter mij laten.
Bedankt voor de inspiratie, Daan! Ik moet er een beetje van huilen. Ik weet even niet of dit komt omdat jouw verhaal zo verdrietig is, of omdat ik blij ben dat iemand me figuurlijk met een baksteen in het gezicht geslagen heeft.
Rust zacht.
Hey Daan,
Je hebt me veel bijgebracht, waarvoor mijn dank! Ik ben ook begonnen met een blog. http://www.bloggen.be/EGD
ik weet dat je trots zou zijn.
Mijn blog gaat over de actualiteit. Eerlijkheid, ware Gerechtigheid en Democratie, vandaar EGD
Hoop dat je het goed maakt daarboven!
Lieve Daan, ik wil al zo lang stoppen met blowen en voel dat eindelijk de ‘interne beslissing’ genomen is, Ik wil er van af.
← Previous Comments
{ 3 trackbacks }