Daan vs. Joske: Round 4!

*ding ding*

Ik dacht dat het bijna voorbij was.

Normaal gezien zou deze post over de stamceltransplantatie waarvoor ik 4(!) weken in het ziekenhuis ga mogen liggen. Maar vorige week kreeg ik goed en slecht nieuws. Het goede dat die transplantatie voorlopig is uitgesteld. Het slechte dat dat komt omdat Joske terug aan het groeien is. Zucht.

Ik dacht dat het eigenlijk gedaan was. Na die stamceltransplantatie zou de behandeling in ieder geval stoppen. Genezen ben je dan nog niet, daarvoor moet je vijf jaar ziektevrij zijn. Maar ik zou, als alles goed zou gaan, alvast geen chemo meer krijgen. Daar keek ik naar uit.

Zover zijn we dus nog niet. De PET-scan van vorige week toont aan de tumor groter is dan in december. Tussentijdse longfoto’s gaven aan dat alles in orde was, maar die foto’s zijn niet zo duidelijk als de resultaten van een PET-scan.

Vanaf nu weer een nieuw soort chemo, Gemcitabine. Die vierde ondertussen, maar vierde maal is scheepsrecht, toch? Deze chemo krijg ik elke week, telkens één dag. Ik hoef dus gelukkig niet meer elke maand vier dagen lang in het ziekenhuis blijven. Dat waren altijd minder aangename dagen. Volgens de dokter zou ik van deze niet veel last van hebben en kan mijn haar zelfs teruggroeien.

Zucht.

Het heeft geen zin om bij de pakken te blijven neerzitten. Dringend tijd om Antikanker opnieuw te lezen en het antikankeraanvalsplan nieuw leven in te blazen. Ik heb er weinig over geschreven, maar gedurende het laatste half jaar heb ik mijn dieet en levensstijl nogal ingrijpend aangepast. De laatste paar maanden was ik echter terug wat aan het slabakken. Omdat alles goed ging, dacht ik dat dit zo zou blijven. Volgens de dokter is mijn dieet trouwens irrelevant, maar dat geloof ik zelf niet.

Overleven, daar zal het dus om gaan. Vandaar, coming soon: Het Antikanker Battleplan: Operation Joske! Deze keer ga ik voor de KO!

Het plan liep vertraging op omdat ik vorige week ineens een mysterieuze, maar daarom niet minder helse, pijn in mij zij voelde. Volgens de dokter zou dit aan mijn nieren kunnen liggen. Een gevolg van de PET-scan eerder die week. Het leek even alsof ik voor het wereldrecord Dafalgan Codeïne slikken aan het gaan was, maar ondertussen ben ik hier weer mee gestopt. Het blijkt dat hier niet eens een wereldrecord voor bestaat!

Op dit moment lig in in het ziekenhuis te wachten op de chemo. Eens kijken of deze even goed meevalt als de vorige. Morgen zal ik deze post aanvullen met een eerste evaluatie.

Valt het mee?

Lichte Matige hoofdpijn, maar ja, het valt mee.

Gelijkaardige posts:

• Cancer Wars V: The Joske Strikes Back
• De Nieuwe Daan™ – nu met 75% minder tumor!
• 2360-maal bedankt!
• Joske de tumor
• Doodgaan? Ik toch niet?
• Kleine kankerupdate + de CHANGE-Think+ blog

Tagged as: antikanker, gemcytabine, herval, kanker