Soms laat ik het wat hangen.
Soms wacht ik drie weken om een blogpost te schrijven. Soms duurt het dagen voor ik antwoord op een comment, een sms of een email. Soms weken. Soms nog langer. Soms denk ik dat mensen mij wel arrogant zullen vinden omdat het zolang duurt voor ik antwoord. Soms zeg ik dat ik een bepaalde post ga schrijven en dan doe ik het niet. Soms duurt het gewoon heel lang voor die post er komt. Voorbeelden: bespreking Conscious Growth Workshop dag 3 en de dagen erna. Het trouwens ook dringend eens tijd voor het jaaroverzicht van 2010 en een over de focus van 2011. Liefst dit jaar nog. 
Soms denk ik weken aan een stuk aan al deze dingen maar doe ik niks. Soms ga ik me daardoor slecht voelen. Dat helpt nooit.
Soms heb ik een goed excuus: ziekenhuisbezoeken (begin deze maand) of keelontsteking (vorige week). Soms heb ik een slecht excuus (overmatig vrienden bezoeken). Soms heb ik geen excuus. Facebook is geen excuus.
Soms neem ik me voor om te veranderen en dan schrijf ik bijvoorbeeld dat mijn lezers het belangrijkste zijn dat er is. Soms verandert er dan niet veel, ook al meen ik wat ik zeg.
Soms heb ik grote plannen. Soms worden die plannen me teveel. Soms wil ik niks doen. Daarna weer alles. Soms lijkt het me een goed idee als ik een balans zou vinden.
Soms wil ik de beste zijn. Soms denk ik dat ik ook maar eens mens ben. Dat niet alles perfect moeten zijn. Soms denk ik dat ik goed genoeg ben. Ik hou van die momenten.
Soms helpt het om dingen van me af te schrijven. Nu doe ik dat hier.
Deze post is opgedragen aan iedereen die het soms wat laat hangen. Daar is niks mis mee. Maar laat het niet te lang duren. De wereld heeft ons nodig. ♥
Gelijkaardige posts:
- Wat kan je leren van een maand werkloosheid?
- Waarom ben ik met deze blog begonnen?
- Doodgaan? Ik toch niet?
- Cancer Wars V: The Joske Strikes Back
- Ik leef nog!
- Waarom kanker één van de beste dingen is die me ooit is overkomen.
Email deze post
Print deze post
Previous post: Ik ga naar het ziekenhuis en ik neem mee…
Next post: Waarom het hier de voorbije drie maanden zo stil was
{ 29 comments… read them below or voeg er één toe }
Super! En herkenbaar
Soms heb ik dat ook…
Dat had ik niet van je verwacht.
Thx Daan! Dikke knuffel
Knuffel terug!
Ooh mijn schattig somsiesomsje! Sjoans dadde gij maar ne gewone mens zijt
Het zou iets zijn als dat niet zo was!
Maar ja, natuurlijk! Iedereen laat het wel eens hangen, ik denk dat niemand je dat kwalijk neemt:)
Leuk geschreven, heel herkenbaar! Ik denk eigenlijk constant in termen van soms ben ik X, soms Y (misschien eigen aan mensen die het laten hangen:p)
Ik heb inderdaad nog niet veel klachten gehad over het laten hangen.
Proficiat Daan, je hebt net bewezen dat je 100% mens bent, by the way: een groot mens!
Groetjes! X
Dank je, Di
Iedereen zal zich hier wel in herkennen.
Tegenwoordig probeer ik minder te plannen en meer te doen dit helpt erg veel.
In plaats van 1001 en plannen maken en nooit iets uit te voeren, maak ik bijna geen plannen meer en doe gewoon meteen iets als het in mij opkomt. Werkt erg goed maar het is wel even wennen.
Dat is zeker valabele manier die wel bij jou past, denk ik. Ik heb er voorlopig nog niet veel succes mee gehad, maar dat kan nog komen.
Hier herken ik toch ook weer vele stukjes in van mezelf!
Dat heb je in elk geval toch maar weer mooi neergeschreven…
Thanks for making my day, want het is er eentje van getwijfel!
x
Graag gedaan, Kim!
Vroeger had ik hier meer problemen mee dan nu. Ik laat nog steeds wel ongeveer evenveel “hangen”, geloof ik, maar ik accepteer dat wel meer van mezelf. Het heeft bij mij ook vaak met energie te maken. Als ik niet zo veel energie heb, accepteer ik van mezelf dat ik minder zinnigs zal doen dan normaal. Een mens moet soms toch ook eens tot diep in de nacht met vrienden uitgaan ofzo. Dat ik daarna wat minder energie heb, kan ik dan ook maar beter accepteren.
Mooi gezegd, Chris!
Ik heb dat ook. En ik trek het mij niet aan wat anderen hierover vinden
Uiteindelijk antwoord ik wel… ooit 
Op jou wachten ze wel, uiteraard.
Grappig, na een maand de boel te hebben laten hangen, keek ik vandaag weer eens naar mijn eigen blog en trof ik de titel van jouw nieuwste bericht. Jouw uitspraak trof me: ‘Soms heb ik grote plannen. Soms worden die plannen me teveel. Soms wil ik niks doen. Daarna weer alles. Soms lijkt het me een goed idee als ik een balans zou vinden.’ Hier heb ik iets te vaak last van en geef dan ook snel op. Maar ik denk dat ik de boel maar weer eens ga oppakken met het doel niet te veel te verwachten van mezelf. Je hebt me weer geinspireerd… Hoe doe je dat toch?! Bedankt iig.
BTW, ik wens je veel sterkte met je nieuwe chemokuur. Ik hoop dat deze goed aanslaat en dat je er niet weer zoveel ellende van zult ondervinden. Hou je taai! Liefs Rachel
Ik weet ook niet hoe ik doe, Rachel
Jij ook erg bedankt
Een beetje uitstelgedrag ook?
Sinds wanneer is facebook trouwens geen excuus? :p oeps!
Wel zou ik wat meer moeten denken dat ik mens ben. ‘k Heb nogal de neiging de lat hoog te leggen voor mezelf.
Liefs, Athea
Ja, uitstelgedrag, daar weet ik alles van
Facebook kan wel een excuus zijn, maar het is in ieder geval een heel slechte.
Bedankt, mens
Iedereen laat het soms wel wat hangen, ook bij mij was het al een tijdje geleden dat ik geblogd had
Grtjs!
Ik zie dat je ondertussen terug bent begonnnen, leuk.
Loop ik al de hele dag te balen dat ik het wat laat afweten tegenwoordig. dat ik niet productief genoeg ben naar mijn zin, kom ik hier toch “toevallig” binnenvallen…
Precies wat ik nu nodig had. En dan nu aan de slag!
Mooi
Halllooooooooooooooooooo?
Nog heeeel even
Idd heel herkenbaar Daan. Mag ik je vragen er aan te denken hoe fantastisch je bent, gewoon omdat je MENS BENT. Met al onze fouten en gebreken, zijn wij nog steeds “perfect mens”.
Het is puur menselijk gedrag Daan,wat je beschrijft er is niets hoogachtend aan .
{ 1 trackback }