Een dag na de chemo, één dag na chemo

<Veegt spinnenwebben van het toetsenbord>

Is hier nog iemand?

De geruchten zijn niet waar, ik leef nog! Al zou je het misschien niet uit deze blog kunnen afleiden. Energie vinden om te schrijven blijft soms een uitdaging. Gebrek aan energie verklaart wel niet alles. Ik zit ook uit het ritme. Maar ik kom er terug in!

Vorige woensdag (de dag na mijn vijfde chemobehandeling) probeerde ik zelfs een post te schrijven. Verder dan een samenvatting van mijn dag in een tekstbestand kwam ik echter niet. Het online zetten van dat verslag kwam er de volgende dagen ook niet meer van. Maar ik kan jullie deze spectaculaire opeenvolging van gebeurtenissen toch niet ontzeggen. Vandaar deze post. Als opwarmer voor een post met wat meer ‘inhoud’ morgen.

Bij deze dus een dag na de chemo, één dag na de chemo. Oftewel, de dingen waar ik normaal gezien niet over blog.

Woensdag 23 juni 2010

10.30u:  Opstaan. Ik voel me maar matig. Gedroomd dat ik een biologieleraar moest vervangen in een klas van zes leerlingen. Ze moesten een klein stukje leren en daarna gaf ik ze een hele leuke test. Dat vond ik zelf toch. Niet neergeschreven in het dromenboekje dat (normaal gezien maar nu niet) langs mijn bed ligt.

Ochtendroutine op internet: mails checken en een paar sites bezoeken. De gewoonte om ‘s ochtends niet eerst de pc aan te zetten is tijdelijk terug aan de kant geschoven. Kort gesprekje met Merijn op msn. Of Windows Live Messenger zoals dat al jaren heet. De kans is klein dat ik msn ooit anders ga noemen.

Verpleegster van het Wit-Gele Kruis komt langs om een spuitje Neupogen te zetten. Ik kan het nog niet zelf. Maar het moment komt dichterbij.

Ontbijt: Pistolet met fijnkostsalami. Versgeperst sinaasappelsap met limoen.

Meer sites bezoeken. Facebook en dergelijke. Nog altijd een matig gevoel. Ik slof wat rond door het huis en bedenk me dat ik beter niet kan sloffen. Daardoor ga ik me niet beter voelen. Maar het is ook wel een manier om zo weinig mogelijk energie te verbruiken tijdens het bewegen. Ik slof wat door.

12.30u:  Tijd om in de zetel te gaan liggen. Ik kijk drie afleveringen van Babylon 5. Topserie voor science-fictionfans. (Terwijl ik dit nu intik vind ik mezelf lui, maar op dat moment is het de beste beslissing. Niet zo streng zijn voor jezelf, Daan.)

Eten: Varkensgebraad met kroketten, wortelen, erwtjes en appelmousseline.

Ik douche me en denk dat ik de chemo er afwas. Lukt niet volledig.  Terwijl ik daarna een glas water drink denk ik ongeveer hetzelfde. Als ik de chemo er niet af kan wassen, dan spoel ik hem eruit.

Het leven door een oranje bril bekijken kan leuk zijn.

Even fietsen. Dat doe ik normaal gezien niet op een dag na chemo, maar ik vind dat ik wat vitamine D (oftwel zonlicht) nodig heb. Alle kleine beetjes helpen om me beter te voelen. Ik draag een veel te grote zonnebril die ik in Vegas heb gekocht. Het maakt me niet uit, de zon schijnt fel. De enige andere zonnebril die ik heb was al niet cool in de jaren ’80. Een nieuwe zonnebril staat op mijn to buy-lijst.

Ik stop bij een krantenwinkel en koop wat snoep. Jezelf verwennen als je ziek bent is altijd een goed idee. Maar ik koop toch minder graag snoepjes dan vroeger. Mijn favoriete (en eigenlijk de meeste) snoepjes (denk gummybeertjes van Haribo of de klassieke kersen) zijn gemaakt van gelatine. Dat wist ik wel. Maar ik wist niet dat gelatine wordt gewonnen uit de huiden, botten en ingewanden van varkens, koeien en paarden (bron: wikipedia). Zouden kinderen nog zo graag gummybeertjes eten als ze dit wisten?

Ik koop ook drie krasloten. Die kocht ik vroeger veel vaker, tot ik besefte dat dit niet één van de beste bestedingen van mijn geld was. Maar krassen blijft natuurlijk altijd spannend. Nu koop ik er meestal enkel één als er een nieuwe versie uitkomt. Deze keer is het de Win For Life Party Edition. Na Bling Bling is dit weer een goedkoper lotje om jongere mensen aan het krassen te krijgen. Het kost één euro en de hoofdprijs is je hele leven 500 euro per maand. Ter informatie: de kans dat je die wint is 1 op 1 miljoen. De gemiddelde kans dat je een winnend lot hebt is 1 op 5,09. Voor een kraslot is dat vrij weinig. Tegelijkertijd laat ik me door een reclamebord beïnvloeden en koop ik een King of Cash. (5€ en een gemiddelde winstkans van 1 op 3,49. Hoofdprijs: 250.000 euro. Kans: 1 op 650.000.)

Thuis krab ik de twee Win For Lifejes open. Ik win niks. Het zijn eigenlijk maar matige loten. Die koop ik nooit meer. Met de King Of Cash wacht ik tot de post-in-wording over deze dag online staat bedenk ik bij mezelf. (Dus terwijl ik dit bijna twee weken later typ, is ze nog altijd niet opengekrabt. Applausje voor mijn eigen discipline.)

17u: Een beetje vermoeid door het fietsen kijk ik nog wat Babylon 5. Ik maak me ook een smoothie met vier sinaasappels, twee limoenen, twee bananen (in plakjes gesneden en ingevroren) en 150 gram aardbeien. Hemel in een glas.

Meer eten: Spek met eieren en nog wat smoothie. Daarna meer internet, Babylon 5 en terug internet. Via Facebook hoor ik dat iemand die al even gestopt was met blowen terug is begonnen. Maar hij is weer van plan om terug te stoppen. Veel succes, S!

Tijdens wat willekeurig surfen pik een paar stukjes van Not Another Teen Movie mee. Het is niet zo’n gigantisch goede film maar ze verdient toch meer dan de 5,5 die ze op IMDB krijgt. Op msn probeer ik tevergeefs iemand gelukkig te maken. Maar geen probleem. Ik geef niet op, A.

Laat op de avond eet ik nog een paar souvlaki’s met frieten. Het is zeker niet één van de gezondste dagen qua voeding, maar ik ben al blij dat ik veel eet.

Met wat Babylon 5 ga ik de nacht in. Ik weet niet meer wat ik heb gedroomd.

P.S. De King of Cash was ook geen winnaar. Maar het blijft een leuker lot dan de Win For Life Party Edition.

Gelijkaardige posts:

• De Nieuwe Daan™ – nu met 75% minder tumor!
• Waarom kanker één van de beste dingen is die me ooit is overkomen.
• Daan vs. Joske: Round 4!
• Cancer Wars V: The Joske Strikes Back
• Kleine kankerupdate + de CHANGE-Think+ blog
• 45 dagen.

Tagged as: dagboek, gelatine, krasloten, smoothies, snoepjes