De vorige post is ondertussen weer tien dagen oud. Dat was niet de bedoeling. Er had al een verslag moeten staan van mijn ziekenhuisavonturen, waarom het goed is dat ik deze ziekte heb, wat chemotherapie eigenlijk is, enz…
Maar voorlopig is er nog niks. 
(eerste keer ooit dat ik deze smiley gebruik in een blogpost)
De bedoeling was dat ik eerst over het ziekenhuis zou schrijven. Maar daarvoor moest ik mijn filmpjes bewerken. Dat zou enkele uren duren en dat komt er precies niet van. Eerlijk gezegd zijn ‘goede’ uren beperkt tegenwoordig. Dus we veranderen het plan. Die filmpjes en het ziekenhuisrelaas komen nog wel. Maar laten we eerst wat over bijwerkingen van chemotherapie praten. Wees gerust, we houden het gezellig. 
De achtbaan van Chemoland
Je kunt nooit met zekerheid voorspellen welke bijwerkingen je zal krijgen. Misschien krijg je er zelfs geen. Die kans is klein. Wat je krijgt hangt ook af van het type chemotherapie. Je weet ook niet zeker of je elke keer dezelfde bijwerkingen zult krijgen. Nee, elke dag is een nieuwe verrassing.
Donderdag 29 april mocht ik het ziekenhuis verlaten. Wel fijn, want toen was ik jarig. Dinsdag had ik mijn eerste chemokuur gekregen en tot dan verliep alles perfect. Absoluut geen pijn of bijwerkingen. Maar zodra mijn infuus wordt uitgedaan begint de rit.
De eerste dagen gaan we rustig omhoog met wat mondirritatie. Bij mij komt dat erop neer dat alles wat ik eet of drink voor een pijnlijk, branderig gevoel zorgt. Drink ik water, dan lijkt het alsof mijn mond in brand staat. Een heel aparte ervaring. IJsjes gaan wel. Leve ijsjes.
Lang kan ik niet van deze nieuwe mondsensaties genieten want al snel komt hoofdpijn in de plaats. Gewone standaardhoofdpijn. Dagenlang. Er valt niet veel meer over te zeggen. Dit rit komt op gang. Leve pijnstillers.
De eerste loopings beginnen wanneer nieuwkomer maagpijn en veteraan hoofdpijn met elkaar beginnen te strijden voor mijn aandacht. Deze twee pijnen hebben veel aandacht nodig en blijken nogal jaloers te zijn. Allebei willen ze mijn volledige aandacht. Uiteindelijk gooien ze het op een akkoordje: ‘s ochtends maagpijn, ‘s avonds hoofdpijn. Mooi verdeeld. Maar maagpijn heeft nog een verrassing in petto: constipatie! En dit een lange week lang. Geen verder commentaar. Leve Forlax.
Forlax wint van constipatie en maagpijn en zo blijft alleen hoofdpijn ‘s avonds over. Langzaamaan gaat die weg en zo komen we bij nu uit. De rit is voorbij.
Maar ik heb nog een heel aantal bonnetjes over! Ik mag nog tien tot vijftien keer gaan! 
Voor de volledigheid moet ik nog vermelden dat ik veel minder gevoel in mijn vingertoppen heb. Daar valt mee te leven. Verder ben ik ook moe na een paar 100m wandelen. Daar is rekening mee te houden. Tenslotte is er nog de winderigheid. Onbeschrijflijk chemische winderigheid. Daar is weinig aan te doen en ik uit hierbij al excuses voor mijn omgeving.
Sowieso wordt je immuunsysteem knock-out geslaan tijdens chemotherapie. Je bent dus extra vatbaar voor andere ziektes. Ik merk het nu al. Vandaag werd ik wakker met een bekend soort keelpijn. Het soort dat niet alleen komt, maar meestal met zijn grote vriend keelontsteking op stap gaat. Ik ben één dag onder de mensen geweest en ik heb prijs.
Bijwerkingen waar ik nog geen last van heb: misselijkheid en haaruitval. Misselijkheid is één van de meestvoorkomende bijwerkingen voor mijn chemotherapie, maar daar heb ik nog geen last van gehad. En ik heb al mijn haar nog. Al valt dat meestal pas na een paar weken uit. Maar wie weet, misschien behoor ik bij die paar procent die wel naar de kapper moet blijven gaan tijdens hun kankerbehandeling.
Meer chemo, zeg ik u! En snel!
De volgende 6 tot 8 maanden krijg ik om de twee weken een nieuwe kuur. Normaal gezien start die tweede kuur morgen. Hoe ik daar op ga reageren weet ik dus niet. Ik hoop in ieder geval dat ik wat meer ga kunnen schrijven. Wordt vervolgd!
Gelijkaardige posts:
- De verdere avonturen in Chemoland
- Cancer Wars: Episode IV – A New Hope
- Kleine kankerupdate + de CHANGE-Think+ blog
- Daan vs. Joske: Round 4!
- Joske Hodgkin oftewel de Ziekte van Hodgkin oftewel kanker
- Cancer Wars V: The Joske Strikes Back
Email deze post
Print deze post
Previous post: Een weekje ziekenhuis (intro)
Next post: De verdere avonturen in Chemoland
{ 19 comments… read them below or voeg er één toe }
Hey Daan,
Ben je blog beginnen te lezen waar je begon te voelen dat het niet goed ging. Moet zeggen dat ik enorm veel respect heb voor je positieve houding tegenover de grote uitdaging die je aan gaat. Je bent in mijn ogen een bron van inspiratie en een voorbeeld voor veel mensen.
Ik wens je veel sterkte en moed en ben er zeker van dat alles goed zal komen.
Ga alvast je blog in zo verre mogelijk proberen te volgen, vond het heel erg aangenaam om te lezen.
Cheers,
Boris
Ex collega (IPG)
Waar kanker niet allemaal voor goed is
Blij om je hier te zien en bedankt, Bo!
Klaar voor de tweede ronde? Dit is een match die je kan winnen Daan.
Met jouw doorzettingsvermogen, je positieve ingesteldheid, je wilskracht en sterkte kan je dit gerust aan.
Ieder gevecht vergt vermoeidheid, spanning en eventuele schaafwonden hier en daar maar ik geloof in jou en sta achter jou en met de aanmoedigingen van iedereen buiten de ring kom je eruit als overwinnaar na een twaalftal ronden.
Go get ‘em Daan.
You are in my thoughts and paryers,
Big hug,
Raf
Hou de moed erin Daan
In mijn gedachten heb ik al lang gewonnen, Raf!
Bedankt voor je reactie!
Hela,
‘t is echt leuk geschreven voor zo’n vervelend onderwerp. Het is doorbijten hé, maar dat lukt je wel. Keep on smileying, daan! Al heb je natuurlijk ook je recht op een vloek zo nu en dan, als jij dat al niet mag! Succes met de verdere behandeling!
Groeten
Roeland
Bedankt, Roeland! Ik heb nog niet moeten vloeken, maar indien nodig, zal ik me zeker niet inhouden.
Ik bid voor je Daan, en ben niet eens katholiek dus dat wil wat zeggen. Je hebt me echt enorm geholpen en nu nog, ik ben je zo dankbaar. Wou dat ik in deze moeilijke periode iets kon terugdoen.. Ik blijf aan je denken en voor je duimen. Je komt hier door gesparteld, sterker en wijzer dan ooit. Ik blijf je lezen en voor je supporteren! Veel sterkte en veel liefs.
Je doet meer terug dan je denkt, Veerle.
Hey Daan,
Ik ben je blog helemaal van in het begin gebinnen lezen nadat de site in de column van je zus vermeld werd. Daar ik zelf ook bezig ben met persoonlijke groei heb ik er enorm veel leuke en interessante dingen uitgehaald, maar dat is nu even niet zo belangrijk.
Respect voor je houding en je positivisme! Ik ben er rotsvast van overtuigd (ook al ken ik je niet) dat je Joske heel snel gaat loslaten (jammer voor Joske maar die zal dus stilaan moeten verdwijnen van het toneel)!!!
Je hebt me in ieder geval al geïnspireerd om eens een kijkje te gaan nemen op een volgende meeting van Toastmasters, en ik denk erover om ook een blog te beginnen (je moet ergens beginnen hè, erover denken is 1. actie is 2.)! Hopelijk vind je het fijn dat je in ieder geval mensen blijft inspireren!
Ik blijf je volgen en stuur je sowieso ook nog een mailtje. Ik brand een kaarsje voor je en stuur positieve gedachten jouw kant op en die van je familie.
Lieve groetjes,
Lies
Je nieuwe website (http://www.licht-coaching.be) is er al, nu die blog nog, hé Lies?
Daan
mooi, pakkend en zeer origineel geschreven. Ik heb enorm veel respect en bewondering voor je positieve houding! Dat je een “specialleke” bent, had ik al door toen we samen in de klas zaten. Maar dat je zo een bron van kracht en inspiratie voor anderen bent, had ik toch niet in je gezien. Ik blijf je avonturen hier volgen en wens je heel veel moed en succes!
Dat had ik ook niet in mezelf gezien toen.
Daan,
Sterk dat je in zo’n periodes blijft schrijven! Ik ken je niet, maar ik zal toch de komende 6 tot 8 maanden aan je denken.
Veel sterkte en Kick some Joske Ass!
Als ik in de buurt ben, kom ik je sowieso nog bezoeken in de Stimulance motivation store, Alexander!
Altijd al een getalenteerd schrijver geweest, het bewijs ervan is weerom geleverd!
Ik heb de topics geboeid gelezen en ben ervan overtuigd dat een dergelijke positieve ingesteldheid enkel leiden kan tot goeie dingen. Ik blijf je avonturen volgen en je aanmoedigen!
Grtzz
Wouter
Heb je me ooit ergens anders zien schrijven?
Ik zal een kenner als jou in ieder geval geloven
knuffel!
Dag Daan
ik ken je niet maar via het VLK-forum ben ik op je blog beland! Wat een verfrissende manier om over zo’n onderwerp te schrijven! Je bent echt een zeer getalenteerd schrijver en komisch talent zelfs. Een zaalshow over Joske volgend jaar?? Je zou er ongelooflijk succes mee oogsten…. Zo brengt die ouwe kerel nog iets op ook.
Ik blijf je berichten volgen en blijf zo optimistisch als je nu al bent!!!
greetz,
Heidi
PS ik heb mijn haar wel nog, ook al is het super dun op sommige ‘schedelplekken’. Maar ja, ik moet dan weer om de vijf voeten mijn douche ontstoppen en mijn badkamer stofzuigen om niet in het haar te verzuipen! ‘ t Is altijd iets hoor.
Toevallig dat je het zegt, Heidi, maar ik ben wel een stand up act aan het voorbereiden hierover. Of ik die ooit ga brengen, is iets anders, maar ik hou je op de hoogte!