De laatste dagen waren maar weer eens heel turbulent. En niet omdat ik Nieuwjaar uitgebreid heb gevierd. 
Tijd voor een paar updates over de workshop in Las Vegas en mijn verhuis Antwerpen.
I’m staying!
In mijn vorige post over de Conscious Growth Workshop twijfelde ik of ik al in januari zou teruggaan. Dat was een dilemma. De ene dag wou ik wel gaan en de andere weer niet. Ik vroeg wat lezers in mijn plaats zouden doen en kreeg een heel aantal interessante, wijze maar ook tegengestelde reacties. Heel leuk om te zijn hoe iedereen dit anders bekijkt. Dankzij deze reacties, een aantal gesprekken en wat zelfreflectie, besloot ik om niet te gaan.
Dat ik hier blijf heeft niet zozeer te maken met geldgebrek. Ik zou het kunnen betalen. Ik had wel gezegd dat ik daarna wel eens aan een stijging van mijn inkomen moest denken. Maar het kon.
Waarom dan wel blijven? Ik voel dat nu al teruggaan gewoonweg niet het beste is dat ik kan doen. Ik had al gezegd dat er me nog veel uitdagingen te wachten staan. Dat er nog enorm veel dingen zijn die ik kan en wil doen. Die dingen ga ik eerst doen. Ik vroeg me wel af of er bepaalde redenen zijn waarom ik op sommige gebieden nog weinig of geen actie heb genomen. Maar eigenlijk kan ik die vraag nu al beantwoorden. Ik stelde te weinig doelen. Of ik stelde ze wel, maar keek er te weinig naar. Ik dacht er te weinig over na en maakte te weinig plannen. Een zeer effectieve manier om je doelen niet te bereiken.
Ik ga dus eerst hier wat werk verrichten. Meer vertel hierover in een volgende post over mijn focus van 2010. Als ik aantal doelen hebt bereikt, kan ik met een veel beter gevoel teruggaan. Dan ben ik klaar voor de volgende stap. Wat die ook mag zijn.
Een andere voordeel van later te gaan is dat de workshop door de feedback van aanwezigen steeds beter wordt. Hoe later ik ga, hoe beter de workshop. En er komen nog minstens twee of drie nieuwe workshops, dus ik heb kansen genoeg om dit jaar terug te gaan. En die andere workshops zullen niet tijdens de winter plaatsvinden.
Een laatste reden waarom ik liever wou blijven had ik ook al in de vorige post aangehaald. Er was een nieuwe mogelijkheid om via Lancelot in Antwerpen te gaan wonen. Dat betekende dat ik daar heel goedkoop tijdelijk zou kunnen blijven. Ik was in de wolken. Hier keek ik al maanden naar uit. Een droom was uitgekomen. Maar als je goed op de tijd van de werkwoorden in deze paragraaf let, kan je misschien al raden wat er in de volgende zin staat. Inderdaad, dit gaat niet door.
Niet naar Antwerpen
Op het moment dat ik hoorde dat ik niet via Lancelot in Antwerpen kon wonen, kwam dit als een zware klap aan. Ik keek al dagen uit naar positief nieuws hierrond en had plannen gemaakt over hoe dit financieel allemaal zou lukken. Ik vertelde het aan iedereen die ik zag en schreef hier zelfs dat ik zo goed als zeker was dat ik snel terug zou verhuizen. Maar toch niet dus.
Op de precieze reden waarom ga ik liever niet in. Dit omdat er één of meer andere personen bij betrokken zijn. Ik voldoe wel aan de voorwaarden, maar dat speelt geen rol. Ik kan ook niet op een andere plaats via Lancelot gaan wonen. In essentie ben ik verbannen van het bedrijf.
Hier had ik dus een dag emotioneel moeilijk mee. Maar uiteindelijk begon ik toch de positieve kanten in te zien. Door nog even thuis te blijven geef ik minder uit. En ik ben extra gemotiveerd om meer waarde te creëren (en dus geld te verdienen) waardoor ik zonder financiële zorgen overal kan wonen. Ook geeft dit mij de mogelijkheid om een aantal nieuwe connecties met mensen uit Limburg makkelijker verder te ontwikkelen. Plus, misschien is mijn verbanning maar tijdelijk. En zelfs als dat niet zo is, dan zijn er nog massa’s andere mogelijkheden. Ik kan iets huren en alleen gaan wonen. Ik kan gaan samenwonen of mensen zoeken om mee samen te wonen. Of ik kan gewoon naar het buitenland verhuizen. Alles kan.
Spiritueel gezien kan ik ook denken dat alles een reden heeft. Dat dit niet zomaar gebeurt. Altijd een krachtige visie om vanuit te vertrekken. Dit moest gebeuren. Het is goed dat dit gebeurt. Dit is het beste wat mij kon overkomen. 
Gelijkaardige posts:
- Should I stay or should I go?
- Een gedwongen verhuis: weerstand bieden of accepteren?
- Hoe Zeven Dagen in Las Vegas op Nog Veel Andere Manieren Mijn Leven Veranderde
- Daan vs. Joske: Round 4!
- Ik ben niet meer verslaafd…
- Waarom ik mijn doelen voor volgend jaar niet zal bereiken
Email deze post
Print deze post
Previous post: Terugkijken op 2009: het jaaroverzicht van je eigen leven
Next post: Wat is het eerste dat je doet op een dag?
{ 4 comments… read them below or voeg er één toe }
Ik denk dat je er goed aan gedaan hebt om niet naar de workshop te gaan, Daan. Ik ben er zeker van dat je bepaalde antwoorden, die je op de workshop ging gezocht hebben, ook hier kan vinden.
Bedankt voor de vote of confidence, Bert!
Dit is de eerste keer dat ik je post volledig lees. Whaaaaaa. Dat beangstigt mij
Ofwel verveel ik mij te pletter hier.
Je wordt het wel gewoon.