Toen ik in oktober naar Las Vegas ging, wou ik één ding vermijden: jetlag. De reis duurde maar zeven dagen, dus een dag of meer verliezen door aan te passen aan de tijdzone, daar had ik geen zin in. Zelf had ik er nog nooit last van kunnen hebben, maar anderen vertelden dat ze soms dagen last hadden van misselijkheid, hoofdpijn, slapeloosheid en een gevoel van futloosheid.
Mijn vriend Google geeft me al een aantal goede tips, zoals uitdroging vermijden. Uitdroging verergert jetlag en de lucht in een vliegtuig is sowieso droog. Drink dus veel water en zo weinig mogelijk of geen alcohol, koffie of thee.
Ook raad men je aan om je horloge (of ander tijdsweergavetoestel) tijdens de vlucht onmiddellijk op de tijd van de plaats van bestemming te zetten. Die tip was interessant. Maar ik dacht, dat kan beter!
Het plan!
Mijn idee was om de dag voor vertrek al op Vegastijd te gaan leven. Als ik dan toch jetlag zou krijgen, dan toch beter hier of op het vliegtuig, dacht ik.
Hoe deed ik het?
Het tijdsverschil tussen België en Las Vegas is 9 uur. Mijn vlucht vertrok op woensdag om 12u ’s middags. In Vegas zou dan het dan 3u ’s nachts zijn. Dat betekent dat ik dan aan het slapen zou zijn. Of zou gaan slapen, als het een lange nacht is. Dus als ik mijn slaap van dinsdagnacht kon overslaan om dan op het vliegtuig acht uur te slapen, dan zou alles in orde zijn.
Maandagnacht bleef ik extra laat op, zodat ik op dinsdag na 12u opstond. 12u was 3u ’s nachts in Vegas. Onmiddellijk paste ik al klokken die ik kon zien aan. Voor mij was het nog nacht, ook al was ik die dag vrij vroeg wakker. 
Het enige wat ik nu moest doen, was wakker blijven tot mijn vlucht, zo’n 24 uur dus. De eerste 14-15 uur waren heel makkelijk. Was ondertussen 18u Las Vegastijd, oftewel 3u ’s nachts onze tijd. Ik moest zo’n 2,5 uur voor het vertrek op de luchthaven zijn om in te checken. Een vriend bracht me naar de luchthaven en zou om 8u Belgische tijd komen. Ik moest dus nog maar zo’n uur of vijf wakker blijven.
Wat heb ik gedaan om wakker te blijven?
- Tot 2u-3u ’s nachts heb ik wat tv gekeken. Daarna ging het niet meer, dan zou ik in slaap vallen. Weet je dus niet wat te doen, kijk dan tv of een film tot je merkt dat je in slaap begint te vallen. Dan wordt het tijd voor iets anders. Op internet surfen bijvoorbeeld. Ik heb minder de neiging om voor de pc in slaap te vallen.
- Het geheime wapen was dat mijn koffer niet had gepakt. Daarvoor wachtte ik tot het laatste moment. Op die manier moest ik wel actief blijven op het moment dat ik het meest vermoeid was. Ik maakte ook een lijstje met alles dat ik moest meenemen, zodat mijn slaperige zelf niks zou vergeten. Uiteindelijk was ik hier een paar uur mee bezig.
- Koffie kon ik niet drinken, dus dronk ik veel water. Dat zou sowieso tegen de jetlag helpen.
- Voor de rest deed ik nog een aantal actieve dingen. Ik ruimde op en maakte hier en daar wat schoon. Zo kom je terug in een schoon huis of appartement.
Voor ik het wist was het 8u en was mijn lift daar. Het gekke was dat ik vanaf toen minder moe begon te worden. Tijdens de rit heb ik niet geslapen. Ook op de luchthaven voelde ik me verdacht wakker. Maar kort nadat de vlucht opsteeg, maakte ik werk van het slapen.
Werkte het?
Absoluut! Ik sliep het grootste gedeelte van de 8 uur durende vlucht. Toen ik wakker werd, was het ochtend in Vegas. Daar was ik wel nog niet, ik moest via Washington een overstap doen. Daar lette ik niet veel op de tijd, voor mij was het ochtend. Toen ik uiteindelijk in Las Vegas landde, was het 19.30u en was ik niet moe. Ik verkende nog even de Strip en ging slapen rond middernacht. De volgende dag stond ik om 9u op, fris als een hoentje.
Geen seconde jetlag.
Misschien had ik een paar dagen eerder met dit plan kunnen beginnen, maar uiteindelijk werkte dit ook al.
Hoe zat het met de terugvlucht?
Tijdens de terugvlucht wou ik hetzelfde proberen. De vlucht vertrok om 8u en ik zou om 8u de dag erna in België aankomen. De bedoeling was dan dat ik pas zou slapen op het vliegtuig naar België. Er was opnieuw een overstap in Washington. Dus bleef ik opnieuw de hele nacht wakker tot een taxi me om een uur of 6 oppikte. Het liep nu wel niet zo goed als gepland. Slapen op de vlucht ging nog wel, maar toen ik thuis aankwam, rond 12u, vond ik toch dat ik een paar uurtjes extra slaap nodig had. Ook daarna was ik niet op mijn best, maar de gevolgen vielen nog mee.
Wat volgens mij meespeelde was dat ik de nacht voor de dag van terugvlucht ook maar een paar uur had geslapen. Een korte nacht gevolgd door geen nacht was waarschijnlijk geen goed idee. Achteraf las ik dat van oost naar west vliegen meer jetlag veroorzaakt. Mogelijk heeft dit ook meegespeeld.
Ik hoop dit in ieder geval zo snel mogelijk opnieuw te proberen. Mogelijk al in januari, tijdens de tweede Conscious Growth Workshop in Las Vegas.
Heb jij meer tips of heb je deze manier ook geprobeerd? Deel dan je ervaringen in de reacties!
Gelijkaardige posts:
- Er kwam iemand anders terug van Vegas! En mijn Kernkwadranten van Daniël Ofman
- Should I stay or should I go?
- Een goede dag
- Hoe Zeven Dagen Knuffelen in Las Vegas Mijn Leven Veranderde
- De Conscious Growth Workshop van Steve Pavlina – dag 0
- Ik ga naar de Conscious Growth Workshop van Steve Pavlina in Las Vegas!
Email deze post
Print deze post
{ 5 comments… read them below or voeg er één toe }
Hi Daan,
Als het je een troost mag (of liever mocht) wezen: van hier naar de States heb je over het algemeen geen last van jetlag. Terug wel. Dat staat wetenschappelijk vast.
Een andere tip, die heeft te maken met de link tussen je slaap-ritme en je eet-ritme. Meer hierover vind je hier.
Toni
Haha, dan had ik misschien evengoed niets kunnen doen op de heenweg?
Interessante tip over dat vasten om jetlag te vermijden. Dat ga ik de volgende keer proberen.
Ook een heel interessante blog btw! Ik zie dat je ook Personal Development for Smart People had gereviewd. Jammer dat je de laatste tijd niet meer hebt geschreven. Je hebt het druk misschien?
Wat bij mij helpt is gewoon goed naar mijn lichaam luisteren. Op de heenweg ben ik de eerste dagen alleen maar vroeg op, dus dat geeft niet. Ik slaap dan een uurtje of 2 in de namiddag zodat ik ook laat op kan blijven.
Op de terugweg ben ik vaak al om 5 uur wakker…. Maakt niet uit wat ik op het vliegtuig doe.
Ik luister gewoon naar wat mijn lichaam zegt, en slaap wanneer het moe is. Zo ben ik er misschien niet het snelste van af, maar wel met de minste problemen.
Wat ook veel schijnt te helpen is veel in de buitenlucht zijn overdag.
Ik heb ook een tip, een hele praktische. Jezelf in het vliegtuig wikkelen in een dekentje met magneten erin. Lach je? Probeer maar, dan grijns je nog harder. Ik heb zelf heel goeie ervaringen met magneetproducten. http://lauratie.wordpress.com/2009/11/05/gezond-na-14-jaar-ziek/
Bedankt voor de tips Sandra en Laura!
Ik lach zeker niet, Laura, ik sta open voor alles. Wel grappig dat ik bij een Google naar magneetdekens vooral bij dekens voor paarden uitkom. Vermoedelijk bedoel jij net iets andere dekens.