Een gedwongen verhuis: weerstand bieden of accepteren?

Sinds maandag woon ik terug in Maasmechelen. Ik heb hier al 27 jaar gewoond, maar misschien heb je gelezen dat ik anderhalve maand geleden naar Antwerpen was verhuisd om daar bij een ex-vriendin in te trekken.

Sommige mensen zeiden dat dit niet zou blijven duren en deze keer hadden ze gelijk. Maar ze zouden nooit hebben kunnen raden waarom. Op die waarom ga ik nu niet dieper ingaan. Daarvoor moet zelf nog een aantal dingen op een paar rijtjes zetten. In de toekomst zal ik hier waarschijnlijk wel over schrijven, maar voorlopig niet.

Het belangrijkste is dat mijn ex en ik nog altijd op heel goede voet met elkaar leven. We hadden het allebei anders gewild. Maar gezien de situatie moest ik wel vertrekken.

Als het aan mij lag, was ik gebleven. Ik had het perfect naar mijn zin in Antwerpen. Maar de keuze lag niet bij mij. Dus moest ik gaan. Dat was onvermijdelijk.

Weerstand bieden vs accepteren

In zo’n situatie heb je twee mogelijkheden. Of je accepteert de situatie of je biedt weerstand. Je vermoedt waarschijnlijk al dat die laatste keuze meestal weinig oplevert en je zeker niet gelukkig maakt.

Toch ben ik, zoals veel mensen dat zouden doen, even aan de zijde van weerstand verbleven.

“Ik wil niet weg!” Tja, de keuze ligt niet bij jou. Het is niet jouw appartement. Jij beslist niet.
“Misschien kan ik de ander toch nog overtuigen?” Je kunt altijd proberen. Maar als dat niet lukt, sta je geen stap verder.
“Ik wou dat het anders was.” Maar dat is het niet.

Door dit soort dingen te denken, word je niet gelukkig. Dat heb ik zelf gemerkt. En waarom zou je waarstand bieden tegen iets dat onontkoombaar is?

Acceptatie dan.

Zodra je de situatie begint te accepteren, zul je mogelijkheden zien die je daarvoor niet zag. Dingen waar je niet over gaat nadenken zolang je weerstand biedt. Dus ik kies ervoor om mijn weerstand te laten vallen. Het grootste gedeelte van de tijd toch, ik werk er nog aan.

Er is een kans dat ik terug bij mijn ex kan gaan wonen na een bepaalde tijd. Al reken ik hier niet op. Wat kan ik voor de rest nog doen?

Wat zijn mijn mogelijkheden?

Ik zou thuis kunnen blijven wonen. Maar dat ga ik niet doen. Er zijn veel redenen waarom ik uit Maasmechelen ben verhuisd en aan die redenen is nog niets veranderd.

Alleen wonen

Ik kan alleen gaan wonen. Goede optie. Kost natuurlijk meer dan samenwonen. En gezien mijn huidige gebrek aan inkomsten is dat niet ideaal.

Maar ik zou ik dat geval kiezen voor een woonoplossing van Lancelot. Zij doen aan vastgoedbescherming door bewoning. Dat komt erop neer dat ze leegstaande gebouwen beschermen door er mensen in te laten wonen. Dat kan gaan van kantoorgebouwen tot kastelen tot lege ziekenhuizen. Die gebouwen kunnen om verschillende redenen leegstaan. Vaak zoekt de eigenaar een koper maar wil in de tussentijd niet dat er verkrotting optreedt of dat er krakers in zijn pand komen wonen.

Nadeel is dat er geen meubels aanwezig zijn en dat je nooit zeker bent hoe lang je er kunt blijven. Binnen de drie weken moet je altijd kunnen vertrekken. Voordeel is dat je max. 200 euro per maand betaalt om ergens te wonen, vaak op een toplocatie en met alle kosten inbegrepen. Ben je met twee, dan betaal je ieder 150 euro per maand.

Er zijn nog een paar voorwaarden maar deze formule spreekt me in ieder geval aan.

Samenwonen

Het liefst zou ik met iemand samenwonen. Man of vrouw, geen voorkeur. Niet omdat dit goedkoper is, al is dit altijd mooi meegenomen.

Ik wil vooral met iemand samenwonen omdat ik dit zie als een groei-ervaring. Je kunt van elkaar leren, je hebt altijd iemand om tegen te praten en je kunt elkaar ook motiveren om actie te nemen op bepaalde gebieden. Niks zo leuk als een persoonlijke groeicoach in huis. Vind ik toch, want dat geldt niet voor iedereen.

Overdag zit ik meestal alleen thuis en dan is het ook fijn als er ’s avonds iemand naar jou komt, in plaats van dat je altijd zelf ergens naartoe moet gaan om een ander levend wezen te ontmoeten.

Een vriendin verwees me naar www.samenhuizen.be. Hier kunnen mensen die willen samenwonen zoekertjes plaatsen. Als je bij iemand wilt wonen of als je iemand zoekt om bij jou te wonen, kun je hier terecht. Mogelijk zal ik hier binnenkort tussenstaan. Maar misschien…

Wil jij mij in huis?

Die kans bestaat ook. Misschien ben je zo’n grote fan van mijn blog dat je mij in je huis wilt hebben? Dat kan! Onder het motto “niet geschoten is altijd mis stel ik me kandidaat om bij jou, beste lezer of lezeres, te komen wonen.

Voor mij is het doel van samenwonen elkaar helpen om te groeien. Als jij dus wilt groeien en je wilt mij ook helpen om te groeien, contacteer me dan. Ik heb een voorkeur voor Antwerpen of Leuven, maar ik sta open voor andere locaties.

Als je een aantals posts op deze blog leest, denk ik dat je een redelijk goed beeld van mij krijgt. Je weet dus wat je in huis haalt.

Wat nu?

Voorlopig blijf ik nog even in Maasmechelen. Ik vermoed dat ik door hier te wonen nog net iets meer tijd ga hebben om aan deze blog te werken. En ik kan nog altijd door het land trekken om contact te hebben met collega-groeiers en -bloggers.

Morgen en waarschijnlijk ook zaterdag en zondag vind je mij terug op de Entrepreneurs Worldcup in Retie, bij Antwerpen. Dit is een vierdaags event waar telkens vijf topsprekers praten over leiderschap, sales, creatie van rijkdom en internetmarketing. Je kunt of een ticket kopen voor de vier dagen of voor één of meerdere dagen afzonderlijk. 

Waarschijnlijk zal ik er iets over schrijven, maar misschien zie ik je dit weekend daar?

Gelijkaardige posts:

• Turbulente tijden: Vegas en Antwerpen updates
• Een goede dag
• Een saai leven zal je doden
• 10 redenen waarom je niet op vrouwen of mannen durft af te stappen
• Should I stay or should I go?
• 7 manieren om je bezoek aan de Boekenbeurs nog leuker te maken zonder een boek te kopen