We gaan door! Best eerst even de posts over dag 1 en dag 2 lezen, dan ben je weer helemaal bij!
Het heeft even geduurd voor deze post af was. En toch is hij niet zo lang als de vorige twee. De belangrijkste reden is dat ik twijfelde over wat ik precies in deze post wou vertellen. Want ik heb zóveel bijgeleerd dat ik ofwel alles in één gigantische grote post kon zetten ofwel tien kleinere posts zou kunnen schrijven. Eerst wou ik die ene grote post maken, maar het lijkt me toch beter om een aantal kleinere posts te maken. Op die manier kan ik specifieker ingaan op bepaalde dingen die ik geleerd heb. En het zal mij ook helpen om in een ritme van regelmatiger te posten komen.
Bij deze dus, een iets kleinere post. Maar lang nog niet de laatste over de Conscious Growth Workshop.
Dag 3, zaterdag
De laatste dag van de workshop brak aan en ik vond het steeds moeilijker om mijn gevoelens van geluk verbaal uit te drukken. Ik begon aan mensen te vragen om me nieuwe woorden te leren om mijn tevredenheid te benoemen. Zo kwam ik dankzij Thea uit op copacetic, een slang-woord uit de jazz scene van de jaren 60 dat ‘uitstekend’ betekent.
Uiteindelijk gaf ik het op, het was gewoonweg …
Vandaag was het een iets kortere dag, we stopten al om 15.30u. Maar dat maakte de dag er niet minder interessant op! We bespraken emoties, relaties en sociaal leven en tenslotte spirituele ontwikkeling om daarna telkens weer de zeven kernprincipes van groei op deze gebieden toe te passen. Vooral het gedeelte rond relaties en sociale leven bleek heel interessant en leerrijk te zijn.
Sociale leven en relaties: Erin on stage
Dit stuk werd grotendeels door Erin en Steve samen gepresenteerd en dat leverde een heel aantal onverwachte grappige situaties op.
Het is duidelijk dat de twee ongelofelijk veel van elkaar houden, maar er zijn wel verschilpunten. Zo houdt Steve veel van ordelijkheid en is zijn bureau altijd piekfijn opgeruimd (Erin: “Hij leidt aan obsessief compulsief gedrag”), terwijl het bureau van Erin minder netjes is onderhouden (Steve: “Alsof er een tornado is voorbijgekomen”). De oplossing? Een huishoudster! 
Liefdesstrategieën
Ook hun liefdesstrategieën verschillen. Dit zijn de manieren waardoor je je geliefd voelen of waardoor je je liefde uit. Zo toont Steve zijn liefde meer door fysieke handelingen, zoals het geven van een high five of een knuffel. Erin laat haar genegenheid eerder zien door iets te doen voor haar partner, zoals bv. een boodschap doen. Ook voelt Steve zich meer geliefd als hij met Erin kan knuffelen. En Erin voelt zich meer geliefd als Steve bv. eten voor haar maakt.
Dit kan voor conflicten zorgen, omdat Steve bv. veel liever knuffelt dan Erin. (Erin: “Ik moet oppassen als ik de keuken binnenwandel!”) Maar ook hier zijn er oplossingen. Het beste kun je hierover praten of onderhandelen. Probeer geen compromissen te stellen, maar zoek altijd een win-win-situatie. In hun geval is de oplossing een combinatie van de twee strategieën, nl. massages!
Er zijn nog veel meer verschillende liefdestrategieën. Sommige mensen houden van complimenten, anderen weer van verrassingen. Misschien hou je ervan om zoveel mogelijk aandacht van iemand te krijgen of aan iemand te besteden. Of je geeft graag cadeautjes (en ontvangt ze even graag).
Hoe kom je te weten waardoor jij je geliefd voelt? Or waardoor je partner weet dat je van hem of haar houdt? Door verschillende dingen te proberen! Een mooi voorbeeld van autoriteit.
Wat zijn jouw liefdesstrategieën?
Daan on stage
Ik had voor de workshop al zin om op een gegeven moment een vraag te stellen of op het podium te kruipen. Dit laatste is er drie keer van gekomen!
Ik had al gezegd dat we er na elk onderwerp een geschreven oefening was waarbij we nadachten hoezeer we op één lijn stonden met de zeven basisbegrippen voor dat bepaalde onderwerp. Wat ik nog niet had gezegd is dat er daarna telkens een vrijwilliger op het podium kwam om dat bepaald gebied of een probleem op dit gebied met Steve te bespreken. Die één-op-één-gesprekken waren altijd interessant en gaven je een kijkje in de leefwereld van iemand anders. Ook vroeg Steven tijdens die momenten soms reacties uit het publiek. Ik heb zelf geen reacties gegeven, maar ik heb wel een paar keer op andere manieren geholpen.
Tijdens dag 2 kwam Alexandra op het podium om te praten over geld en financiën. Ze wou ook al tijdens het werk en carrière gedeelte naar voren komen, maar Steve koos toen iemand anders. Deze keer kon hij haar moeilijk negeren, want ze was op haar stoel gaan staan terwijl een aantal medeworkshopper hun uiterste best deden om haar aan te wijzen. Ze zei achteraf dat op deze manier op een stoel kruipen totaal niet haar stijl was, maar het was haar in ieder geval gelukt om gekozen te worden
Alexandra haar zaak met de betere tweedehands kinderkleding was eerder dit jaar failliet gegaan. Ze had de winkel wel terug kunnen opstarten maar de zaken gingen toch nog niet zoals het moest. Toen Steve haar vroeg wat ze over het faillissement dacht, zei ze dat ze hier helemaal overheen was en dat ze er geen emoties meer bij voelde. Maar zo kwam het niet over. Steve vroeg of het publiek haar geloofde en dat bleek niet zo te zijn. Al snel werd het duidelijk dat ze zich nog schuldig voelde en met een aantal andere opgekropte emoties zat. Ze zag dit zelf niet onmiddellijk in, maar toen Steve haar vroeg haar om ons te overtuigen brak er ergens iets. Steve vroeg op dat moment of er mensen naar voor wilden komen om haar wat liefde te geven. Samen met een tiental anderen sprong ik echt om haar te steunen. Er werden heel wat knuffels uitgedeeld en mooie woorden gezegd. Ook achteraf kreeg nog veel liefde.
De tweede keer was ook tijdens dag twee. We waren een geschreven oefening aan het invullen toen Alex Lai ineens besloot om op een stoel op het (lege) podium te gaan zitten. En daar bleef hij gewoon zitten. Dat kwam wel vreemd over, maar ik dacht bij mijzelf dat dit wel een ideaal moment was om een paar foto’s van het publiek te nemen, dus ik snelde naar voor om langs hem te gaan zitten. Steve keek raar op toen hij niet lang daarna terug op het podium kwam. Ik was al vergeten dat ik toen nog een teken deed om even te wachten terwijl ik mijn foto’s nam. Daarna snelde ik weer weg, terwijl Alex Steve nog een goede knuffel gaf. Had ik ook moeten doen. 
De laatste keer was tijdens het gedeelte over emoties. Steve vroeg of er iemand naar voor wou komen die zich meestal depressief voelde. Een aantal mensen staken hun hand omhoog, waaronder Lance. Ook hij bleek wat liefde te kunnen gebruiken en die wou ik maar al te graag geven! We gingen allemaal om beurt voor hem staan en iedereen zei op zijn eigen manier dat we van hem hielden. Ook buiten kwamen er een heel aantal mensen naar Lance toe om hem steunen.
Zowel Lance als Angela schreven hun eigen ervaringen neer. Deze kan je lezen op Facebook.
Was het toen gedaan?
De workshop in ieder geval wel. De meesten bleven wel nog uren buiten de deuren van de conferentieruimte wachten, terwijl binnen een paar testimonials werden opgenomen. Iedereen wisselde contactgegevens uit, er werden veel foto’s gemaakt en natuurlijk, enorm veel knuffels uitgedeeld. Ook spraken diegenen die langer in Las Vegas bleven af om de dagen daarna opnieuw samen dingen te doen.
Die avond zat ik dan ook met een groep prachtige mensen op de eerste rij bij Mystère van Cirque Du Soleil. Een enorm verschil met achteraan zitten bij Penn & Teller en het was de meerprijs absoluut waard. Het was mijn eerste Cirque Du Soleil show en ik was onder de druk. Het zal zeker niet de laatste zijn die ik zie. Daarvoor waren we nog gaan eten in een Italiaans restaurant, ook weer een eerste keer voor mij.
Dag 4, maandag
Steve en Erin zijn beiden Toastmasters en lid van Powerhouse Pros, een club voor gevorderde sprekers in Las Vegas. Erin is er zelfs President. Ik wist dat er op maandag een meeting was en wou zeker gaan, maar nog veel mooier was dat Erin en Steve op de laatste dag alle geïnteresseerden uitnodigden om te komen. Een twintigtal mensen zou uiteindelijk gaan. We zouden samen vertrekken, maar omdat ik het vertrekuur verkeerd had begrepen kwam ik een uur te laat aan. Helaas, maar gelukkig was ik op tijd voor de Table Topics, de onvoorbereide speeches. En maar goed ook, want dit was de grappigste Table Topics sessie die ik ooit heb meegemaakt. De meest hilarische Table Topic kwam van één van de workshoppers, Alex Wu en ging over een Chinese restaurantuitbater. Hij mocht er zelfs twee prijzen voor in ontvangst nemen.
Daarna zijn we naar de musical The Phantom Of The Opera geweest. Ik had eigenlijk niet zo’n hoge verwachtingen en misschien was het net daarom een groeimoment. Prachtige zang en muziek, een vleugje humor en aantal speciale effecten maakten er een ongelofelijk goede show van. Een aanrader!
En toen was het bijna echt gedaan.
Op dag 5 gingen een aantal mensen met een helikopter de Grand Canyon verkennen, maar ik vond dit net iets te prijzig en besloot met Georges, een meegereisde vriend, de Strip eens af te wandelen. We wilden naar het indoor pretpark van Circus Circus gaan, maar dit pretpark bleek gesloten te zijn tijdens de week. Dus wandelden we door naar de Stratosphere, het hoogste casino van Las Vegas. Hier kun je helemaal bovenaan, op zo’n 330m, een drietal attracties (waarvan er toen twee open waren) ervaren. Eén ervan schiet je met een rotvaart nog eens zo’n 30 meter extra in de lucht, om je dan nog sneller te laten vallen. En je daarna weer in de lucht te schieten. Kun je tijdens dit alles je ogen open houden, dan heb je het beste uitzicht over Las Vegas dat er bestaat. De tweede attractie brengt je net iets te ver over de rand van het casino om je dan tegen zo’n 60 km/u rondjes te laten draaien in de open lucht. Ideaal als je hoogtevrees hebt en je wilt wat moed tonen om er vanaf te geraken.
De ochtend erna zou ik om 8u al terugvliegen naar mijn Belgenland. Daar was niet veel veranderd. Bij mij wel. Wat er zoal veranderd is, dat is voor de volgende post!
Gelijkaardige posts:
- De Conscious Growth Workshop van Steve Pavlina – Dag 1 : De 7 kernprincipes van groei en meer!
- De Conscious Growth Workshop van Steve Pavlina – Dag 2: Over goede daden, carrière en werk, stomme vragen en meer!
- De Conscious Growth Workshop van Steve Pavlina – dag 0
- Hoe Zeven Dagen Knuffelen in Las Vegas Mijn Leven Veranderde
- Ik ga naar de Conscious Growth Workshop van Steve Pavlina in Las Vegas!
- Het geheim van het succes van Will Smith
Email deze post
Print deze post
{ 7 comments… read them below or voeg er één toe }
Ik ben benieuwd naar je volgende post.
En amaai, vooraan zitten bij een voorstelling van Cirque de Soleil! Waw! Ik zou al blij zijn moest ik gewoon een keer zo’n show live kunnen zien. En ooit zal dat er ook van komen!
Hey Daan,
Ik heb net je blog ontdekt en heb met veel plezier je 3 posts over je workshop in las vegas zitten lezen. Ik denk dat je er een nieuwe lezer bij hebt
Wat me wel opviel is dat je her en der foutjes in je zinnen hebt staan.
bijvoorbeeld “We gingen allemaal om beurt voor hem steun en iedereen zei op zijn eigen manier dat we hem hielden”
misschien moet je daar iets meer aandacht aan besteden?
veel succes met verder groeien!
@Maneschijn: De tickets zelf hadden we gewoon een paar uur op voorhand, de avond zelf gekocht. En vooraan zitten was echt de moeite waard. Ik zat zo dichtbij dat ik sommige performers letterlijk kon aanraken op verschillende momenten tijdens de voorstelling. Ik heb me toch maar ingehouden
Een paar mensen van ons groepje werden zelfs bij de voorstelling (voor hij begon) betrokken! Ze werden werden weggejaagd en moesten plaats maken voor vier jongedames die een betere plaats kregen van één van de ‘ondeugende’ personages van de show 
In Vegas waren op dat moment elke dag 6(!) verschillende Cirque Du Soleil shows: Ka, Mystère, O, Love, Believe and Zumanity. Keuze genoeg, als je ooit naar daar gaat!
@Spot: Ai, ai, en dan ben ik al een halve spellingsfreak! Ik heb het onmiddellijk aangepast. Tijd om alle posts nog eens grondig na te lezen. Dat doe ik op voorhand ook wel, maar blijkbaar vallen sommige (opvallende) foutjes me niet op. Als dat nog gebeurt, mag je mij dit altijd laten weten, mijn dankbaarheid zal geen grenzen kennen!
In ieder geval, je bent zeer welkom!
Hoi Daan,
Leuk om je verslag te lezen over de CGW en natuurlijk de rest van je site.
Zelf heb ik ook een blog, deze gaat alleen over het sporten wat ik doe voornamelijk hardlopen.
Dit is onderdeel van mijn groei, het eerste waar ik namelijk aan het werken ben is mijn gezondheid.
Hopelijk kom ik je eens tegen bij een Benelux meeting of bij een volgende CGW’s van Steve. In januari ga ik niet, maar zodra ik afgestudeerd ben dan wil ik zeker eens naar een CGW met daaraan een reisje vastgeknoopt, ik vind het zonde om voor één weekend een vliegreis te maken namelijk.
Vincent
Bedankt Vincent!
Gezondheid is idd belangrijk voor je groei en daar is bij mij ook nog wat werk aan. Misschien moet ik me door jou laten inspireren om ook te gaan hardlopen..
En een weekendje is ook zeker niet genoeg, een paar dagen extra om op te trekken met andere mensen van de workshop is absoluut aan te raden en minstens even waardevol.
Ik ben er zeker van dat we elkaar nog gaan tegenkomen, het is maar een kwestie van tijd. Laat iets weten als je naar je CGW gaat!
Na het lezen van deze blog post van je komt die van Steve Pavlina extra raar over over zijn scheiding, vooral omdat het niet veel dagen na de workshop is gebeurd.
Raar hoe dingen soms lopen.
Inderdaad, Bart. Ik zag het niet aankomen maar hij blijkbaar zelf ook niet.
Aan de andere kant, sommige mensen hadden wel een gevoel dat er iets mis was. Iemand zei zelfs tegen mij dat ze niet dacht dat Steve and Erin nog lang bij elkaar zouden blijven. En nu heeft ze gelijk.