Mijn eerste Paulo Coelho: Als een rivier

Al jaren kom ik Paulo Coelho, bekende auteur van o.a. De alchemist, tegen. Niet letterlijk weliswaar. Maar het is één van de namen die verdacht vaak opduikt als je bezig bent met persoonlijke ontwikkeling.

Zo belandde ik via via een jaar geleden op zijn website en bijbehorende blog. Ik downloadde er een gratis, Nederlandstalige versie van Maktub, maar het lezen kwam er niet van. Deze zomer was er in de Standaard Boekhandel een promotie over de boeken van Coelho, maar toch kocht er ik geen. Toen Maneschijn echter ook een aantal keer over hem schreef, had ik genoeg tekens gekregen. Het was bibliotheektijd!

Even later kwam ik thuis met De alchemist en Als een rivier. En deze laatste heb ik nu wel eindelijk gelezen.

Als een rivier: Gedachten en impressies 1998-2005 is een collectie van korte stukjes die Coelho neerschreef tussen 1998 en 2005. De onderwerpen zijn enorm divers. Het gaat over lessen die je kunt trekken uit boogschieten of levenswijsheden die je uit een potlood kunt halen. Over mensen die heeft ontmoet, plaatsen die hij heeft bezocht en wat hij daaruit heeft geleerd. Of Coelho vertelt over mythes uit andere culturen, een verhaaltje van de dichter Rumi en geeft dan zijn mening. Of hij laat de verhalen gewoon voor zich spreken. Soms is de toon filosofisch, dan weer emotioneel, maar altijd stukken zijn altijd interessant, verfrissend en inspirerend.

Langer dan drie pagina’s zijn de stukjes nooit. Ideaal als je niet veel tijd hebt om lang na elkaar te lezen. En gelukkig zijn de meeste stukjes even briljant als kort. Daardoor begreep ik al snel waarom Paulo Coelho één van de meest geliefde auteurs van onze tijd is. Dat zegt de achterflap toch, al is zeker niet gelogen.

Tenslotte nog een klein stukje uit het boek, iets om even over na te denken.

Het zijn tenslotte vrienden van me

“De koning moet wel een pact hebben met de duivel, anders zou hij niet zo machtig zijn,” zei een vroom vrouwtje op straat. Een jongen die het hoorde, vond het een intrigerende opmerking.

Tijden later zat hij in de bus naar een andere stad toen de man naast hem zei: “Al dit land is van een en dezelfde eigenaar. Dat is het werk van de duivel!”

Aan het eind van een zomerse dag werd de jongen gepasseerde door een mooie vrouw. Een prediker riep verontwaardigd: “Dat meisje is een werktuig van Satan!”

Toen besloot de jongen op zoek te gaan naar de duivel.

“Ze zeggen dat u mensen machtig maakt, en rijk en mooi,” zei de jongen zodra hij hem gevonden had.

“Zo is het niet helemaal,” antwoordde de duivel, “je hebt alleen maar de mening gehoord van degenen die graag reclame voor me maken”

Dit boek is een voorgerechtje dat smaakt naar veel meer. Tijd voor het hoofdgerecht, De alchemist!