Er is heel veel dat ik wil bereiken. Heel veel dat ik wil doen. Niet te veel, maar toch veel. En er is tijd genoeg. Ik heb gigantisch veel tijd. Maar ik het gevoel dat ik niks doe. De laatste weken stelde ik zelfs geen dagdoelen meer en maakte ik geen planningen. Het resultaat is: ontevredenheid, onzekerheid en te weinig posts op deze blog.
Ik wil meer (durven) eten. Ik wil elke dag sporten. Ik wil elke dag op tijd opstaan. Ik wil meer schrijven. Ik wil meer lezen. Ik wil mijn blog bekender maken. Ik wil meer geld verdienen. Ik wil me meer ontspannen. Ik wil meer mensen ontmoeten. Ik wil mensen die ik vroeger kende terug zien.
De vraag is, wat ga ik eerst doen?
Keuzestress
Er is zoveel dat ik wil en kan doen en bereiken, dat het bijna overweldigend is. Zal ik 30 dagen elke dag een half uur aan lichaamsbeweging doen? Of 30 dagen iets nieuws eten? Gewoon 30 dagen gezond eten? Misschien 30 dagen manieren zoeken om geld te verdienen zonder job?
Of zou ik al deze dingen proberen te combineren in één supergroeimaand? Want alles is met elkaar verbonden. Als ik elke dag sport, ben ik helderder en heb ik meer energie. Daardoor kan ik op andere vlakken dan beter presteren. Ik kan hetzelfde zeggen over gezond eten. Na een ongezonde maaltijd ben ik niet in de ideale mood om nuttig werk te doen. Het kan wel, maar het meestal vetrijke voedel dat ik naar binnen speel helpt niet. En als ik elke dag vroeg opsta, dan heb ik extra veel tijd om te sporten, te lezen en gezonde maaltijden klaar te maken. Als ik meer meer lees, dan leer ik meer. En dat helpt weer om meer posts te schrijven. Zo kan ik nog even doorgaan.
Het is makkelijker om me op één bepaald aspect, zoals beweging, te focussen. Maar het is misschien beter om meerdere gebieden tegelijkertijd aan te pakken. Al is de kans op mislukken dan weer groter.
Daar zit ik de laatste weken mee. Omdat er zoveel keuze is, maak ik gewoonweg geen keuze. Ik ben een maximiser of maximaliseerder. Dat betekent dat ik altijd de beste keuze wil maken. Alleen die keuze is goed genoeg. Dat betekent altijd alle alternatieven afgaan. Wikken en wegen over voor- en nadelen. En dat kan soms lang duren.
In dat kader ben ik al even De Paradox Van Keuzes van Barry Schwartz aan het lezen. Dit boek gaat over het steeds groter wordende aantal keuzemogelijkheden dat we hebben en hoe dit een probleem kan zijn. Ik heb het boek nog niet uit, maar ik heb er wel al een speech bij Toastmasters over gegeven.
Dat brengt nieuwe keuzemogelijkheden met zich mee. Zou ik een post over die speech schrijven? Of een bespreking van die meeting met de speech erin? Of een bespreking van het boek zelf? Of een post over hoe het teveel aan keuzes mij soms verlamt?
Het is dan toch het laatste geworden. Ongeveer. Want ook al ben ik vaak ontevreden met posts nadat ik ze geschreven heb (ik ben ook vrij perfectionistisch), het is beter dan niks schrijven of kiezen.
De komende dagen verblijf ik met mijn lieve vriendin in Oostende. Een kleine vakantie. Dan heb ik tijd om na te denken. Niet dat ik daarvoor geen tijd had eigenlijk. Maar het wachten heeft lang genoeg geduurd. Beslissingen zullen genomen worden!
Gelijkaardige posts:
- Maandagplanning en nieuwe dertig-dagen-doel: 30 minuten sporten per dag!
- Meer miniupdates. Vanaf nu!
- Wat is jouw excuus?
- Mijn focus voor 2010
- Waarom ik zelf ontslag nam tijdens deze 'crisis'.
- Mijn eerste Paulo Coelho: Als een rivier
Email deze post
Print deze post
{ 4 comments… read them below or voeg er één toe }
Ergens heeft dit gevoel niet zo zeer te maken met de hoeveelheid keuzes die je hebt, denk ik. Het heeft te maken met hoe je je dagelijkse routine indeelt en hoe je mindset daar tegenover is. Vorig jaar rond deze tijd ben ik gestopt met televisie kijken. Ik denk dat ik de afgelopen twaalf maanden even veel televisie heb gekeken als de gemiddelde mens op een week doet. Ik kijk de series en de films die ik wil op mijn computer. Daardoor komt er meer tijd vrij in mijn leven om te doen wat ik écht belangrijk vind. Mensen verliezen veel tijd door zulke dingen en ze beseffen het niet eens, dat is het erge er aan.
Ik weet dat het aangeraden wordt je op een doel te focussen bij 30 day challenges, maar het is zoals je zelf zegt: sommige dingen zijn aan elkaar verbonden. Je kan bijvoorbeeld zeggen: deze maand sta ik vroeger op en dan ga ik meteen gaan lopen. Dan vervul je je doel van vroeger op staan én van meer te sporten.
Maar in ieder geval snap ik je probleem wel. Ik heb er zelf ook een beetje mee gezeten de afgelopen maanden. Ik wil zoveel dingen doen en dingen maken, maar het komt er gewoon niet van. Het ontbreekt mij aan tijd. Ik zit acht uren per dag op mijn werk, waar ik uiteraard niet kan doen wat ik wil doen. Ik kom thuis en er wacht een huishouden op mij. Ik moet koken, een beetje opruimen, kuisen,… Op de koop toe is er een sociaal leven, vrienden die om aandacht vragen, die graag eens iets willen gaan eten of ergens iets willen gaan drinken. Tijdens de weekends ben ik bij mijn vriend of hij komt naar mij, al naar gelang, maar dan doe ik ook niets productiefs.
Dus sinds kort plan ik mijn avonden. Letterlijk aan de hand van een lijstje. Deze avond ga ik met die vriendin op stap en ik plan daar te blijven tot 20u30u. Daarna surf ik een uurtje op het web, schrijf ik een halfuur een blogpost en vervolgens lees ik nog een uurtje. Het lijkt te werken. Het vergt wel wat energie om niet af te wijken van het plan, maar ik krijg dingen gedaan en dat is het belangrijkste. To-do lijstjes zijn voor mij de beste oplossing om de vraag “Wat doe ik eerst?” te beantwoorden. Ik schrijf op wat ik wil doen en geef ze aan de hand van hun prioriteit een nummer. Op zich is het een kwestie van knopen doorhakken. Iedere dag zet ik op deze manier een stapje dichter bij mijn doelen.
In ieder geval, veel plezier met je vakantie. Ga maar lekker uitwaaien op het strand en kom daarna terug met een helder hoofd. We zien je dan wel weer terug.
Wieha, weer een uitgebreide reactie! Als je niet al een blog had, zou ik je aanraden om er aan te starten!
Tv-kijken doe ik ook niet zoveel meer, zeker niet sinds ik mijn pc op de televisie heb aangesloten. Maar veel van die nieuwe vrije uren worden ingenomen door nutteloos zetelsurfen, dus ik heb er nog niet veel aan. Weer iets om aan te werken.
Ik denk dat heel veel mensen zich in jouw situatie zullen herkennen. Maar heel sterk van je dat je toch nog je avonden bewust plant, want dat doen veel mensen niet meer na een dag werken. Als ik een planning maak, is dat meestal ook alleen voor de ochtend en namiddag. Maar vanaf nu neem ik de avond ook erbij! En het nummeren op basis van prioriteit is ook een goed idee!
De vakantie was heel leuk, al kwam ik niet direct met een helder hoofd terug. In ieder geval ben ik bijna van mijn onbeslistheid verlost. Het zal waarschijnlijk, zoals je zegt, een combinatie van verschillende dingen worden. Maar wat zeg ik nog niet.
Ja, het doelloos rondsurfen, het uren doorbrengen op Facebook en wat nog niet, is inderdaad bij vele mensen in de plaats van het staren naar een televisiescherm gekomen. Ik ben er zelf ook regelmatig schuldig aan, maar van zodra ik merk wat ik aan het doen ben, roep ik mezelf steeds tot de orde of zet ik mijn computer af en ga ik iets anders doen. Doelloos rondsurfen is ook verspilling van tijd. Niet dat dat natuurlijk niet af en toe mag, maar niet iedere avond uiteraard.
En was je geheimpje je deelname aan de workshop van Steve Pavlina?
Eigenlijk niet.
Het gaat vooral over wat ik volgende maand van plan ben. Maar dat ik naar die workshop ga is eigenlijk veel interessanter. Dat was een geheim geheimpje. 