Ananas was eingelijk een fruitsoort die ik vergeten ben op mijn eetlijst te plaatsen. Niet dat het al lang eet, maar de laatste maanden had ik het wel een paar keer geprobeerd. De verse variant dan, want die uit blik is er bijna niet mee te vergelijken. Ik ben het zeker met jullie eens, ananas is heerlijk, fris en uiteraard supergezond.

Ik zou zelf zeggen dat ik op een kwart sta in het proces. Vroeger probeerd ik echt nooit nieuwe dingen, nu zit al aan heel soms.

Ik zie ook je ook met een blog bent begonnen, Maneschijn! En je bespreekt al onmiddellijk een fantastisch goed boek! Ik kijk uit naar meer!

En wat die ananas betreft. Heb laatst voor het eerst in mijn leven een ananas gekocht. Voorheen altijd uit blik. Maar zo’n verse ananas ruikt zó lekker en smaakt heerlijk!

Misschien op je to-do lijstje zetten, Daan?

spiritus

Ik denk dat mijn ouders hebben afgezien met mij, maar tegelijk stimuleerden ze me niet om nieuwe dingen te proberen. Iedere week hadden we hetzelfde schema: maandag aten we aardappelen met bonen of erwtjes en vlees, dinsdag spaghetti (ook zonder saus voor mij) en gehaktballetje (later quorn), woensdag puree or rijst met een groenteburger en appelmoes (ook mouselline voor mij), donderdag frietjes met een tomaat gevuld met garnalen or tonijn (de tomaat werd mij niet geserveerd, enkel de inhoud), vrijdag was het een makkelijke dag voor mijn ouders, pizza dag, maar ik at geen kaas én geen tomaten, dus ook geen pizza, dus maakten ze me pasta met hardgekookte eieren klaar (yup, rare combo, maar ik at dat teminste), zaterdag was het rijst met gehaktballetjes en zondag waren het frietjes of kroketten met fishsticks. Iedere week opnieuw. Heel af en toe werd er wat variatie ingebracht. Zij kookten trouwens andere gerechten voor zichzelf. Gerechten met iets meer variatie, maar het bleef echter ook beperkt.

Maar toen spreidde ik mijn vleugels en liet ik tijdelijk het ouderlijke huis achter mij. Ik trok een jaar naar het buitenland om daar bij een gastgezin te gaan wonen. Een andere cultuur betekent ook een andere eetgewoonte. Ik ben daar naartoe gegaan met een open geest. “Ik proef gewoon alles wat mijn weg kruist,” dacht ik en dat deed ik uiteindelijk ook. Ik nam een hapje van alles wat ik voorgeschoteld kreeg zelfs haai, schapenkloten en vieze, naar azijn stinkende gerookte vis (echt degoutant). Eén ding heb ik geweigerd en dat was walvis, omdat ik dat gewoon niet over mijn hart kreeg. Als ik dat eerste hapje niet ok vond, dan gaf ik het op. Dan zei ik “nee, die lijkt me toch niets voor mij,”. Als ik het ok vond, maar niet schitterend, nam ik een tweede hapje, een derde en een vierde. Meestal begon ik de smaak dan wel te waarderen. En er waren ook dingen waar ik vanaf de eerste tel aan verslingerd was. Pizza bijvoorbeeld. Wie had dat ooit gedacht. Ik in ieder geval niet.

Ik kwam terug bij mijn ouders en die geloofden hun ogen niet. Ik at hun gerechten mee, vroeg achter saus bij mijn spaghetti en op restaurant bestelde ik allerhande gerechten, meestal wel met kip er in. Later woonde ik opnieuw bij een gastgezin, opnieuw in het buitenland en opnieuw leerde ik verschillende nieuwe smaken kennen. En nu nog steeds als er een nieuw gerecht mijn pad kruis, dan haal ik effe diep adem en dan probeer ik het. Onlangs at ik witloof in kasteelbier met daarbij blinde vinken. Witloof is niet mijn favoriete groente, ik vind de smaak van bier walgelijk en té veel rood vlees zegt me absoluut niets. Dus dat gerecht had niet meteen een “waw, dit gaat lekker zijn,” factor voor mij, maar ik probeerde het, at mijn bord leeg en vond het ok. Niet overheerlijk, maar ok. Als maaltijd was het geslaagd.

Tegenwoordig woon ik alleen en moet ik dus voor mezelf koken. Ik experimenteer graag met eten en met smaken. Sommige dingen eet ik nog steeds niet, bijvoorbeeld alle soorten kolen (bloemkool, witte kool, rode kool,…). Daar moet ik nog steeds van kokhalsen als ik ze zelfs maar ruik. Ook bonen, en dan vooral van die dikke rooie bonen die je wel eens bij de Mexicaan in je eten terug vindt, moet ik echt niet hebben. Bij mijn vriend thuis heb ik ook vele nieuwe dingen leren kennen zoals knolselder en venkel, allebei overheerlijk. Ik wist zelfs niet van het bestaan van die groentes voordien. Ook op fruit ben ik tegenwoordig verzot. Ik gooi van alles in mijn blender, giet er wat melk bij, misschien wat honing en tadaa… een overheerlijke smoothie.

Dit om maar te zeggen dat er je een zeer fijne toekomst te wachten staat eens je je, langzaam maar zeker, over deze fobie zet.

En dan nog even dit: ik vind ananas zeer toegankelijk voedsel plus het is zeer gezond als je het vers koopt.

Over de komkommer. Ik heb daar misschien ooit een hapje van genomen, maar ik herinner het me niet goed. Misschien proberen te verdringen?

Ik zet het in ieder geval op de eerste plaats van de lijst te-proberen-dingen. Spannend!

Even ter info. Vanavond een programma over anorexia op tv. Info vind je hier.

http://www.pers.kro.nl/index.lasso?m=pers&p=detail&date=20090715&item=4304

Er is ook een forum geopend waar op je ook terecht kunt met vragen/topics over andere eetstoornissen. Ik heb er net iets geplaatst over voedsel neofobie (ja, de Nederlandse term maar gebruikt).

Wilde je hier even van op de hoogte brengen.

spiritus