Wat kan je leren van een maand werkloosheid?

Ah, werkloosheid. Wat kan het toch mooi zijn. Geen verplichtingen. Nergens waar je elke dag acht uur gedwongen moet zijn. Of langer, mocht je soms overwerken. Geen files van en naar het werk. Enkel jij die bepaalt wat je met je tijd doet. Vrijheid. Meer mensen zouden het eens moeten proberen.

Natuurlijk moeten er wel wat geld binnenkomen. Die autoverzekering betaalt zichzelf niet. Brandstoffen zijn nog niet gratis. En supermarkten vragen nog altijd geld voor eten.

Maar niemand zegt dat je een vaste job moet hem om geld te verdienen. Dat is maar een gerucht.

Zelf geniet ik nu al een maand van mijn nieuwe jobloosheid en ik vind het fantastisch. Al had ik me de eerste maand toch iets anders voorgesteld.

Vrije tijd ≠ productiviteit

Ik dacht dat, nadat ik eenmaal ontslag had genomen, dat mijn productiviteit vanzelf zou toenemen. Daar heb ik me in vergist, tenzij je met productiviteit bedoelt: laat opstaan, veel websurfen, tv kijken en procrastineren. Dat was dus niet de bedoeling.

Het is niet omdat je meer tijd hebt, dat je deze automatisch nuttig gaat besteden. Waarschijnlijk ga je gewoon meer van de dingen doen die je daarvoor al deed. Zeker als je geen doelen of plannen hebt.

Doelen en plannen

Wil je echt iets bereiken, dan moet je doelen stellen. Doelen stellen en plannen maken, daar gaat allemaal om. Niet dat je helemaal niks bereikt zonder doelen te stellen, maar het is makkelijker en sneller als je dit wel doet.

Er zijn verschillende soorten doelen, doelen voor op korte termijn en doelen voor op lange termijn. Beiden hebben hun nut. Doelen voor het volgende half jaar of de volgende jaren geven richting aan je leven. Doelen voor de volgende maand, week of gewoon morgen helpen je je dagen in te vullen. Om deze laatste doelen te bepalen, hou je uiteraard rekening met je langetermijndoelen.

Als je doelen hebt, kan je op basis hiervan plannen maken. Die plannen zijn de stappen die je zal ondernemen om je doelen te bereiken. Ook in dit geval kun je plannen maken voor het volgende half jaar of voor de volgende dag.

Als je wakker wordt en je hebt je dag op voorhand al uitgepland, dan kun je onmiddellijk beginnen. Heb je helemaal geen plan, dan kun je uit talloze mogelijkheden kiezen. Ga je eerst eten? Sporten? Douchen? Je e-mail checken? Of draai je je gewoon nog eens om en slaap je verder? Waarom zou je ook opstaan, je hebt toch niks gepland.

Dat was mijn probleem de laatste maand. Ik had wel een aantal langetermijndoelen opgeschreven die mijn nieuwe identiteit zouden vormen, maar ik had deze nog niet uitgewerkt. Ik had helemaal geen weekdoelen, laat staan een dagplanning.

De enige keer in de voorbije maand dat ik wel de dag op voorhand een dagplanning maakte, was ik er enorm trots op. Maar die nacht zelf bleef ik te laat op zodat ik de dag erna veel later opstond dan ik gepland had.

Het is niet omdat je een planning hebt, dat je je er ook aan houdt. Maar het helpt zeker wel. Je visualiseert hiermee ook de perfecte volgende dag. Alleen dat al is de moeite waard.

Gisteren probeerde ik het opnieuw. Deze keer maakt ik de dag zelf een planning. En enkele uren ging dit perfect. Toen kwam een onverwachte hongerbui op, waarna ik eten ging halen, gevolgd door het bekijken van een, achteraf gezien, matige film. Les die ik hieruit kan leren: hou rekening met mogelijke hongeraanvallen.

Het opstellen van die dagplanning duurde ongeveer 10 minuten. Deze heb ik zeker terugverdiend in de enkele productieve uren die erop volgden. Ik verwacht ook niet dat ik me altijd aan mijn planning zal houden. Maar ik zal er wel steeds beter in worden. Plannen is zeker ook een kwestie van zelfdiscipline en oefening.

Voorlopige resultaten

Het is niet dat ik helemaal niks heb gedaan de afgelopen maand. Deze blog is er nu. Ik wou al maanden (lees: jaren) iets dergelijks starten, maar het kwam er nooit van. Ondertussen is dit al de 14e post en zijn mijn pagina’s al bijna 500 keer bekeken. En ik ben van plan om er nog een lange tijd mee door te gaan.

Mede door het starten van deze blog ben ik ook mijn drugsverslaving beginnen aan te pakken, iets dat ik jaren zeer onsuccesvol probeerde. Ondertussen al 19 dagen gestopt met blowen. Hier ben ik zeker trots op.

Ook ben ik vrij actief in Toastmasters geworden. Ik ben de Vice President Membership van Veldeke Toastmasters Hasselt en doe mijn best om Toastmasters op zoveel mogelijk manieren te promoten. Ik geniet enorm veel van onze meetings en leer er regelmatig nieuwe, interessante mensen kennen. Ik kreeg ook de kans om twee dagen lang een sessie public speaking van een professioneel spreker te kunnen meevolgen. Hier leerde ik gigantisch veel bij over spreken in het openbaar.

Op andere gebieden zoals mijn financiën, eetgewoonten en sportieve activiteiten heb ik nog niet zoveel vooruitgang geboekt. Maar ik weet dat het gewoon een kwestie is van een duidelijk afgebakend doel te stellen en dan de nodige plannen te maken om dat doel te bereiken.

Momenteel zijn er zoveel dingen die ik wil bereiken, dat het moeilijk is om precies te kiezen waar ik mijn aandacht op wil focussen. Je kan dus zeggen dat ik het beste eerst precies uitzoek op welke doelen ik mij de volgende maanden zal focussen.

Conclusie

Een maand zonder vast werk heeft me in ieder geval het nut van doelen stellen en planning geleerd. Dat is een les waar ik de rest van mijn leven veel aan zal hebben.

Wat zijn jouw doelen voor de volgende maanden of weken, beste lezer? Heb je er al over nagedacht? Deel het met ons in de reacties, ik ben benieuwd!