De rit.

Het is 23u. Ik ben nu vier dagen gestopt. Bijna vijf dagen.

De zin overvalt me. Er is net iets ongelofelijk goeds bij Toastmasters gebeurd. Heeft dat er iets mee te maken? De rit naar huis duurt 30 minuten. De rit naar mijn gewoonlijke coffeeshop duurt 40 minuten. Ze sluit om 24u.

Ik ben alleen. Mijn gsm ben ik een paar dagen geleden verloren. Wat zal ik mezelf wijsmaken? Nog één keer roken. Waarom niet? Je hoeft het nog niet eens op je blog te zetten. Daarna stop je terug 30 dagen en alles is ok. Niemand hoeft het te weten. Het lijkt een bewuste beslissing, maar dat is het niet. Maar waarom? Je bent goed bezig. Je kunt ook gewoon gaan slapen…

Nog 20 minuten.

Of misschien toch niet? Je weet dat dit soort momenten nog zullen gebeuren. Maar toch… Ok, ik ga toch. Daarna schrijf hier gewoon over. Het is normaal dat dit gebeurt. Iedereen begrijpt het wel dat je faalt. Stoppen is moelijk. Je neemt een bewuste beslissing. Kon ik maar iemand bellen, misschien dat ik dan niet ga. Maar dat gaat niet…

Nog 10 minuten. Mijn afrit nadert.

Waarschijnlijk heb ik al beslist om toch te gaan. Toch twijfel ik nog. Of maak ik mezelf dat wijs? Ik ben bij de afrit. Nu moet ik beslissen. Ik twijfel. Of niet. Ik rij door. Ik kan nog altijd terugdraaien. Ik moet niet gaan. Dit is niet goed. Maar ik praat het toch goed voor mezelf. En ik kan op elk moment terugdraaien…

Ik stop op de parking. Mijn gewoonlijke shop heeft geen joints meer. Ze zijn al op die avond. Dit is een teken. Ik wil niet gewoon wiet kopen, ik heb toch geen rolmateriaal meer. Dus ik ga naar de andere shop. Acht euro voor twee joints. Vrij duur. Die andere verkoopt ze al vanaf drie euro. Ik hoef ze natuurlijk niet op te steken. Ik kan ze nog altijd gewoon weggooien…

…

Dat heb ik niet gedaan. Ik schreef deze post 30 minuten na roken. Zelfs toen wist ik al niet meer goed hoe ik mezelf had overtuigd om toch te roken. Je vergeet dat snel.

Diezelfde avond nog stuurde ik een email naar Steve Pavlina. Dat heeft hij liever niet. Op de contactpagina staat in grote rode letters dat je geen persoonlijke feedback of advies moet vragen. Heel begrijpelijk. Als je site twee miljoen bezoekers per maand ontvangt, heb je geen tijd om te reageren op dat soort mails. Toch schrijf ik iets. Ik hoef niet echt feedback. Ik kan me wel inbeelden wat hij zou zeggen. Maar ik wil hem laten weten dat het me deze keer wel gaat lukken. Ik heb het hier al aan iedereen verteld die Nederlands spreekt, maar Steve moet het ook weten. Ook al bestaat hij misschien alleen maar in mijn gedachten.

Steve stuurde terug! Wat een kerel! Ik was ongelofelijk blij! Ook hij is ooit verslaafd geweest aan winkeldiefstal toen hij bijna twintig was. Zelfs na meerdere keren gearresteerd te zijn geweest kon hij toch niet stoppen. Maar op een dag besloot hij om winkeldiefstal geen deel van nieuwe identiteit te laten zijn. Hij raadt me aan om zelf ook een nieuwe identeit te creëren die niet congruent is met weed roken. Hij heeft gelijk. Uiteindelijk is het ook al goed dat ik de stap heb genomen om hier openlijk over te schrijven. Ik ben goed bezig.

Ondertussen ben ik al terug anderhalve dag gestopt. Ik was ook verkeerd bezig de vorige keer. Zomaar stoppen is niet de beste oplossing. Ik wou wel stoppen, maar deed het eerder op wilskracht. Slecht idee. Ik moest inderdaad een nieuwe identiteit creëren waar wiet roken niet bij past. Dat heb ik ondertussen gedaan. Meer daarover in de volgende post.

Om te eindigen nog een quote:

“Think like a queen. A queen is not afraid to fail. Failure is another steppingstone to greatness.”

- Oprah Winfrey

Ook van toepassing op kings.

Gelijkaardige posts:

• Ik ben niet meer verslaafd…
• De 5 belangrijkste redenen om drugsvrij te leven
• Focusresultaten voor januari
• Dertig dagen stoppen met weed roken: succes!
• De voordelen van weed roken
• Wedstrijd: Win 2x Stoppen Met Roken van Allen Carr!

Tagged as: cannabis, herval, stoppen met blowen