De Juiste Prijs en Subjectieve Realiteit

by Daan Buckinx on 31 August, 2010 · 2 comments

Ik zei het al: Het is niet omdat ik kanker heb dat ik niet kan meedoen aan De Juiste Prijs.

De opnames vonden enkele weken geleden plaats en de uitzending is nu donderdag 2 september (stond blijkbaar verkeerd in de tv-magazines en op de site van VTM, update volgt)  op VTM. Het spektakel begint om 17.55u.

Was je nerveus?

Sommige mensen waren wat nerveus voor de opnames. Zelf ben ik meestal ook nerveus.  (Het is niet mijn eerste keer, meer daarover later.) Maar deze keer had ik een geheim wapen, subjectieve realiteit. Dat was nodig ook. We werden namelijk vriendelijk verzocht om zo zot mogelijk te doen. Vooral omdat het de laatste opname was moesten de remmen (en eventuele andere auto-onderdelen) vollediglos. We wisten eigenlijk op voorhand al dat dit een vereiste zou doen. Dat past bij het programma.

Vroeger was ik nogal introvert, maar de laaste jaren kan steeds beter mijn innerlijke zotheid naar buiten brengen. Toch, voor één miljoen Vlamingen, dat is weer iets anders. (Uiteindelijk zijn het zo’n 300.000, ik had meer verwacht.)

Gelukkig dat ik de dagen voor de opnames intensief door de lens van subjectieve realiteit aan het kijken was. De Juiste Prijs was dus een droomspelprogramma. Het werd opgenomen door droomcamera’s en zou door droommensen worden bekeken. Daar kan ik niet bang voor zijn, dacht ik. Daar moet ik me zeker niet voor schamen. Geen enkele reden om me in te houden. Het enige dat er kan gebeuren is dat ik mijn droomvrienden eens extra hard om mij kan laten lachen. Dat gun ik ze met plezier. Ik lach zelf ook graag. :)

Ik herinner me nu al niet meer precies alles wat er gebeurd is, dus misschien valt het nog wel mee. In het begin zitten alle kandidaten in het publiek. Het is de bedoeling dat je heel verrast bent dat je ineens wordt uitgekozen. Ik weet nog dat een hele rij (van mensen die ik eigenlijk niet ken) high five. Daarna begroet je Sergio (eigenlijk Serge in dit programma) en Koen. Ik wou mezelf blijven dus was van plan om ze allebei een knuffel te geven. Dat doe ik dan ook, waarbij Sergio mij optilt. Of zoiets. Koen ziet de knuffel niet aankomen en ik zie zelf niet aankomen dat ik hem optil en ronddraai. Ik dacht niet dat ik dat zou kunnen. Droomkoen weegt minder dan ik had verwacht. Ondanks waarschuwingen struikel ik trouwens vijf seconden later bijna over een luidspreker. Lachen! Overigens overtreft de kandidaat na mij me moeiteloos door Koen over zijn schouder te leggen en een paar rondjes te draaien. Het leven van een presentator. :)

Heb je iets gewonnen?

Je hoort dat wel vaker: “Ik hoef niks te winnen. Ik doe gewoon mee voor de ervaring. Voor het plezier” Ik dus niet. Als ik vroeger aan een quiz of spelprogramma meedeed, dan was het om te winnen.

Deze keer was het anders. Want, als iedereen een deel van mij is, dan maakt het niet uit wie er wint. Ik win altijd! De ideale mindset om mee te doen. Toch vond ik het een beetje jammer voor de jonge kerel die enkel met een tuinslang naar huis ging. Zeker toen ik hem achteraf daar ook nog persoonlijk mee feliciteerde. Hij leek er niet zo gelukkig mee.

Ik hoefde niks te winnen en eigenlijk was de dag voor de opnames al geslaagd. Samen met elf toffe deelnemers zat ik op voorhand in een green room en hier werd heel wat afgelachen. Sergio en Koen kwamen ons na een tijdje vergezellen en Koen speelde het finalespel met iedereen. Als je denkt dat Koen sympathiek is, dan heb je gelijk.

Trouwens, ik heb al teveel. Binnenkort meer daarover.

Heb ik nu iets gewonnen? Daarvoor moet je naar de uitzending kijken. :) Ik beloof je dat het heel spannend wordt! Eigenlijk heb ik al op Facebook gezet of ik al dan niet iets heb gewonnen, maar het is leuker als je gewoon kijkt. Na de uitzending zal ik hieronder wel een antwoord geven.

Next up: De Canvascrack! Het is al lang een droom om naast Herman Van Molle te zitten. Ik hoef zelfs niks te winnen! ;) Ik wil gewoon een muziekvraag zodat ik samen met Herman kan meeswingen. Herman kan dat übercool. Ik zou ook onmiddellijk daarna zeggen dat hij dat goed doet. Maar Herman rondzwieren zit er dan niet in, denk ik. ;)

Deel deze post met de wereld:
  • Facebook
  • del.icio.us
  • Hyves
  • FriendFeed
  • Add to favorites
  • Google Bookmarks
  • MySpace
  • Twitter
Email deze post Email deze post Print deze post Print deze post

{ 2 comments }

Subjectieve realiteit

by Daan Buckinx on 13 August, 2010 · 24 comments

Wat als er een manier bestond om nooit meer bang te zijn? Om nooit meer kwaad te worden? Om je nooit meer jaloers te voelen? Die manier bestaat. Beste van al, het is gratis. ;)

Objectieve realiteit

De meeste mensen bekijken de wereld vanuit een objectief standpunt. Dat betekent dat we allemaal gescheiden van elkaar leven en dat iedereen zijn eigen bewustzijn en gedachten heeft. Op zich is daar niks mis mee. Ik heb het grootste deel van mijn leven de realiteit op deze manier ervaren. Maar is dit wel de beste manier om de realiteit de bekijken? Is dit wel de meest juiste manier? De laatste tijd denk ik steeds meer van niet. Ik denk dat er een betere en waarschijnlijk juistere manier is. Welkom, subjectieve realiteit.

Wat is subjectieve realiteit?

Als ik over subjectieve realiteit praat, vergelijk ik het meestal met dromen.  Beeld je eens in dat je aan het dromen bent. Je beseft dan meestal niet dat je in een droomwereld zit, tenzij het een lucide droom is. Een lucide droom is gewoon een droom waarin je weet dat je droomt. Je denkt waarschijnlijk dat die droomwereld echt is, net zoals iedereen die erin, jezelf inbegrepen.

Natuurlijk klopt dat niet. De echte jij is aan het slapen. In je droom ben je enkel een manifestatie van je slapende bewustzijn. Alle droompersonages zijn ook manifestaties van je slapende zelf. Hetzelfde voor de hele droomwereld. Niks is echt. Maar hoe gek de droom ook wordt, toch twijfel je er nooit aan. Een tijdje geleden was ik nog met Spider-Man de misdaad te bestrijden. Vorige maand heb ik samen met vijftien mensen met een groot vlot naar Afrika gevaren. We hadden een dak gebouwd tegen de regen. Uiteindelijk kwamen we vast te zitten in China. Laatst liet ik een atoombom ontploffen (per ongeluk), waarna er eigenlijk maar heel weinig mensen doodgingen. Dat vond ik toen wel vreemd. In ieder geval, je begrijpt wat ik bedoel. ;)

Stel je beseft dat je aan het dromen bent, zoals in een lucide droom Zou je dan bang zijn als je een monster tegenkomt. Misschien een beetje, maar tegelijkertijd zou je weten dat het monster niet echt is. Je zou weten dat je dat monster met een vingerknip zou kunnen laten verdwijnen. Alles kan als je weet dat je droomt. Je weet dat er je niks kan overkomen, want je echt zelf ligt veilig in bed te slapen. Je hoeft voor niets of niemand bang te zijn want iedereen is een deel van jou. Alles is mogelijk. De wereld is een speeltuin.

Subjectieve realiteit is ongeveer zoals een lucide droom, maar dan terwijl je ‘wakker’ bent. Iedereen die je ziet is een deel van je bewustzijn, een deel van jezelf. Je eigen fysieke lichaam is ook maar een projectie van je slapende bewustzijn. Alles dat je ziet, hoort of ruikt is een creatie van dat hogere bewustzijn.

Hoe weet je eigenlijk zeker dat je nu wakker bent? Dat je nu niet droomt? Dromen in een droom is mogelijk. (Nee, ik heb niet te vaak naar Inception gekeken. :) Ik gebruik dit perspectief al lang voordat ik die film zag.) Het moet ook niet echt een droom zijn. Misschien is er gewoon een hoger bewustzijn waar je je niet van op de hoogte bent. Kan je bewijzen dat zo’n hoger bewustzijn (je echte zelf) niet bestaat? Ik denk niet dat dat mogelijk is. Alles lijkt echt, maar in een droom is dat ook zo.

Subjectieve realiteit is een lens om de wereld door te bekijken. Het is een keuze. Kies je ervoor om de realiteit door een objectieve of een subjectieve lens te ervaren? De meesten van ons zijn standaard uitgerust met de objectieve lens, maar je kunt die uitdoen om eens een andere te proberen. Pas wel op, het verschil kan heftig overkomen.

Voordelen van subjectieve realiteit

Je hoeft dus niet meer bang te zijn. Waarom zou je bang zijn van jezelf?

Kwaad zijn is ook niet meer nodig. Aangezien iedereen een deel van je bewustzijn is, heeft dat ook geen zin. In de objectieve realiteit zijn er ook wel veel mensen kwaad op zichzelf, maar dat is even gek. Waarom zou je kwaad op jezelf zijn?

Jaloersheid? Nutteloos. Als iemand anders iets heeft dat jij wilt, heb je het eigenlijk zelf al. Sowieso is eigendom een gek idee. In een droomwereld is niks echt, dus bezit is maar vreemd. Wat niet wegneemt dat een ingebeelde iPad een leuk speeltje kan zijn. :)

Liegen heeft geen zin. Je droomkarakters weten toch al wat jij weet. Eigenlijk hou je alleen jezelf voor de gek op die manier.

Je gaat meer liefhebben. Anderen liefhebben betekent jezelf liefhebben. Je gaat dus van iedereen houden. Je houdt toch van jezelf?

Ik kan nog wel even doorgaan zo. Alles is mogelijk. Je kunt de wereld veranderen. Zolang jij er maar in gelooft. Als jij gelooft dat iets niet kan, dan zorg je op die manier ervoor dat het niet kan.

Verander de wereld, begin bij jezelf. Er zit meer waarheid in die slogan dan ik ooit had gedacht.

Subjectieve realiteit en mij (of jou)

Ik ben jou. Jij bent mij. We zijn één. Boeddha wist dit al langer. Ik ben zelf geen Boeddhist, maar je hoeft ook geen Buddhist te zijn om op deze manier  te denken.

De laatste weken probeer steeds langer het subjectieve perspectief vol te houden. Dat is niet altijd zo eenvoudig. Ik heb in het verleden gemerkt dat ik snel terug op de oude manier ga denken. Tegenwoordig lukt het al makkelijker en telkens als ik in de subjectieve realiteit zit, voel ik me extreem gelukkig. Iedereen is een deel van mij, dus ik probeer altijd te ontdekken welk deel van mij de droompersonages vertegenwoordigen. Praten met anderen en denken dat zij een deel van je bewustzijn zijn is ook fantastisch. Je leert er enorm veel over jezelf door.

Probeer het pespectief van subjectieve realiteit zelf ook eens. Je kunt er alleen maar bij winnen. Laat me zeker weten hoe jij erover denkt of hoe jij het ervaart!

Ik wil deze post niet te lang maken. Soms heb ik de neiging om lange posts niet te lezen. Sowieso ga ik hier meer over schrijven in de toekomst. Ook al weet ik dat ik tegen mezelf praat. Maar ik heb het nodig. ;)

P.S. Het is niet omdat je droomt dat je voor een droombus moet gaan lopen. Als een deel van jou gelooft dat aangereden worden pijn doet, dan zal dat ook pijn doen.

Deel deze post met de wereld:
  • Facebook
  • del.icio.us
  • Hyves
  • FriendFeed
  • Add to favorites
  • Google Bookmarks
  • MySpace
  • Twitter
Email deze post Email deze post Print deze post Print deze post

{ 24 comments }

De Nieuwe Daan™ – nu met 75% minder tumor!

3 August 2010

Je leest het goed, Joske is de voorbije drie maanden meer dan 75% gekrompen! Omdat mijn vaste dokter op verlof was kreeg ik dit nieuws twee weken geleden te horen van een andere oncoloog. Zij vond dit niet zo speciaal maar mijn reguliere arts durfde het wel spectaculair te noemen.  Want ook al reageren tumoren [...]

Deel deze post met de wereld:
  • Facebook
  • del.icio.us
  • Hyves
  • FriendFeed
  • Add to favorites
  • Google Bookmarks
  • MySpace
  • Twitter
16 comments Lees het volledige artikel →

Waarom kanker één van de beste dingen is die me ooit is overkomen.

6 July 2010

Als ik je vertel dat ik kanker heb, is je eerste reactie meestal: “Oei, dat is minder.” Dan zeg ik je dat dat niet klopt. Ik zeg je dat ik hier blij mee ben. Dat dit één van de beste dingen is die me ooit is overkomen. Je kijkt hiervan op en vraagt me waarom. [...]

Deel deze post met de wereld:
  • Facebook
  • del.icio.us
  • Hyves
  • FriendFeed
  • Add to favorites
  • Google Bookmarks
  • MySpace
  • Twitter
13 comments Lees het volledige artikel →

Een dag na de chemo, één dag na chemo

4 July 2010

<Veegt spinnenwebben van het toetsenbord> Is hier nog iemand? De geruchten zijn niet waar, ik leef nog! Al zou je het misschien niet uit deze blog kunnen afleiden. Energie vinden om te schrijven blijft soms een uitdaging. Gebrek aan energie verklaart wel niet alles. Ik zit ook uit het ritme. Maar ik kom er terug [...]

Deel deze post met de wereld:
  • Facebook
  • del.icio.us
  • Hyves
  • FriendFeed
  • Add to favorites
  • Google Bookmarks
  • MySpace
  • Twitter
5 comments Lees het volledige artikel →

De verdere avonturen in Chemoland

8 June 2010

Vond ik dat de vorige post lang op zich liet wachten? Ondertussen zijn we al weer bijna een maand verder zonder iets nieuws. Auw!   Hoog tijd over een update.   Belangrijkste nieuws eerst. De behandeling slaat goed aan. Joske krimpt significant en daardoor kan ik al even terug normaal ademhalen. Mocht er iemand zich dus nog zorgen maken, dat is [...]

Deel deze post met de wereld:
  • Facebook
  • del.icio.us
  • Hyves
  • FriendFeed
  • Add to favorites
  • Google Bookmarks
  • MySpace
  • Twitter
4 comments Lees het volledige artikel →

Twee weken bijwerkingen van chemotherapie

10 May 2010

De vorige post is ondertussen weer tien dagen oud. Dat was niet de bedoeling. Er had al een verslag moeten staan van mijn ziekenhuisavonturen, waarom het goed is dat ik deze ziekte heb, wat chemotherapie eigenlijk is, enz… Maar voorlopig is er nog niks. (eerste keer ooit dat ik deze smiley gebruik in een blogpost) De [...]

Deel deze post met de wereld:
  • Facebook
  • del.icio.us
  • Hyves
  • FriendFeed
  • Add to favorites
  • Google Bookmarks
  • MySpace
  • Twitter
19 comments Lees het volledige artikel →

Een weekje ziekenhuis (intro)

30 April 2010

1 beenmergextractie, 2 kamergenoten, 3 medicijnen voor de chemotherapie, 4 dagen in het ziekenhuis, 5 bloedafnames, 6 uur slaap per nacht en  7 tot 8 prikken later ben ik weer thuis. Veel te vertellen, maar eigenlijk voel ik me niet zo goed nu. In het ziekenhuis ging het beter. Dus updates (en filmpjes!) komen eraan. Nog [...]

Deel deze post met de wereld:
  • Facebook
  • del.icio.us
  • Hyves
  • FriendFeed
  • Add to favorites
  • Google Bookmarks
  • MySpace
  • Twitter
5 comments Lees het volledige artikel →

Joske Hodgkin oftewel de Ziekte van Hodgkin oftewel kanker

24 April 2010

Joske (zie vorige post) heeft een achternaam gekregen en die achternaam is Hodgkin. De biopsie van maandag was een hele belevenis op zich. Ik had gedacht dat ik na de operatie fluitend naar buiten zou wandelen, maar dat liep anders. In plaats daarvan word ik wakker met een stekende pijn in mijn borst. Mijn linkerarm [...]

Deel deze post met de wereld:
  • Facebook
  • del.icio.us
  • Hyves
  • FriendFeed
  • Add to favorites
  • Google Bookmarks
  • MySpace
  • Twitter
28 comments Lees het volledige artikel →

Joske de tumor

17 April 2010

Een vervolg op mijn fysieke dipjes. Maar deze keer wordt het veel interessanter. De vorige post eindigt met (vermoedelijk door een ontstoken rib veroorzaakte) pijn die wegging. Maar in de plaats daarvan word ik kortademig en begin ik veel te hoesten. In ieder geval geen pijn meer, dus ik nog altijd blij. De kortademigheid en [...]

Deel deze post met de wereld:
  • Facebook
  • del.icio.us
  • Hyves
  • FriendFeed
  • Add to favorites
  • Google Bookmarks
  • MySpace
  • Twitter
14 comments Lees het volledige artikel →